RSS

Soft & Hard

-Papa, toch fantastisch wat ze kunnen met 3D-technologie, hé.
-Pas mal. Maar het is wachten op de eerste 3D-geprinte mens.
-Uit chocolade?
-Nee, van vlees en bloed.
-Onmogelijk.
-Nou, als je een baarmoeder en een vulva op mekaar afstemt, dan lukt het je wel.
-In dat geval ben ik toch ook 3D.
-Avant la lettre.
-En jij schreef de software?
-Nou, ik zorgde vooral voor de hard-ware. De software kwam vanzelf mee.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in humor

 

Walvissen

Walvissen
De kuisploeg der oceanen.
Happen als stofzuigers
Plastic.
Behappen
Hun eigen dood.

Tijd
Hoog tijd
Om tijdig hun maag
Leeg te pompen.

Of
Bij nader order
Een soort te ontwikkelen
Die plastic
Als voedsel behoeft.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in poëzie

 

Vergeten woorden.

Hebt u ze recent nog gebruikt? Ik propte ze in een kort stukje.

Soppedoppend in een zachtgekookt weepsch fipronil-eitje vroeg ik me af of ik de dupe was van een pantoffelregiment dan wel van een kakocratie. En of ik me al lieflokkend hieruit kon onthokkebanden. Alras begon ik te impetreren en veinsde fanfaronnerend een geeuwhonger. Mijn treurgeestig gedrag leek op een jocus, maar dat is gelukkig een pak rafraichissanter dan met zuurmuil en hartvinger een vreemde deerne staan te nippelen.

Wat ze betekenen? Dat vind je hier: http://www.gatsby.nl/Leren/Dit-zijn-de-mooiste-Oud-Hollandse-woorden-die-in-de-vergetelheid-zijn-geraakt

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in taal

 

Discriminatie

Wanneer een bakker mag weigeren een taart te bakken voor een homoseksueel koppel, omdat hij tegen homohuwelijken is, dan mag een cafébaas een bordje ophangen: Joden worden niet bediend.
Zogenaamde libertijnen (het ik tot de eigenste macht verheven) draaien zich in alle bochten om hun darmklachten -ten gevolge van feitelijkheden die ze niet normaal vinden, zoals een huwelijk tussen twee mannen of twee vrouwen; zij vinden dat dit enkel kan tussen man en vrouw kan- te verdringen en zich te beroepen op de allerindividueelste vrijheid -ook de vrijheid tot discrimineren- als hoogste goed. Dit soort uitgesproken rechts ideologisch Burkiaans gemeander baseert zich in se enkel op de eigen gevoelsbeleving. Wat ze ‘normaal’ ervaren en hen geen buikkrampen geeft, is de norm. Wat daar niet mee strookt, daar smijten ze een allesbehalve Proudhoniaans ego-recht overheen om het uit hun omgeving te mogen bannen.
Waar zij zich dus beroepen op absolute vrijheid, ketenen ze in werkelijkheid hun eigen denken in een absolutisme én baseren ze zich op achterhaalde ‘natuurlijke gedragingen’ om een deel van hun medemensen te discrimineren. De facto kopiëren ze daarmee het stringente en zelfgeïndoctrineerde totalitaire denken en handelen van stalinisten en dogmatisch materialisten. Fundamentalistische principes ter verantwoording roepen voor eigen intolerantie, combineren met het toestaan van discriminatie, leidt er uiteindelijk toe dat geen enkele cohesie nog wettelijk opgelegd kan worden. Anderzijds: de dag dat zo iemand met zijn wagen crasht, stap je best op de bloedende betrokkene toe en zegt hem: ‘In overeenstemming met uw eigen dwaze extreme denken is het mijn vrijheid u niet te helpen.’

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in filosofie, maatschappij

 

Fobie

Waarom zegt men steeds: ‘toen we tienduizenden jaren geleden in groepjes (clans) door de savanne trokken, en een ander groepje tegenkwamen, waren we angstig omdat we vreesden dat ze onze vrouwen zouden afpakken, of ons voedsel.’
Waarom zouden ‘we’ niet angstig zijn omdat ze onze ‘mannen’ of onze jonge meiden of jongeheren zouden afpakken? Waarom zouden die clans zich gedragen als sultans die een harem zoeken? Om te jagen heb je zeker snelle benen en geoefende ogen nodig. Dat kunnen zowel mannen als vrouwen zijn. Misschien dat men een pas geworden moeder zou nemen indien in de eigen clan er een zou gestorven zijn, maar dan nog werden baby’s gewoon door andere stam-vrouwen gezoogd en gevoed.
Er zijn overigens voorbeelden gekend van stammen die niet vijandig staan tegenover wat ‘vreemd’ is. Ook werd er reeds geruild, dus uitgewisseld, dus angsten werden overwonnen en de anderen werden benaderd.
Waarom zijn mensen dan xenofoob, racistisch, genderfoob?
Wellicht omdat onze hersenen allesomvattende verhalen fijner vinden dan verklaringen die deels onzeker zijn. Dus eens een verhaal overgeleverd wordt (vandaag is dat via social media, maar ook nog steeds oraal) en als dat op dat moment als aangenaam en zeer plausibel overkomt, dan houdt men daar aan vast. Sommigen willen daar hun hele leven aan vasthouden. Ze aanvaarden bijgeloof (monotheïsme bv.). Ze verzetten zich tegen elke inbreuk op dat wereldbeeld. En dus worden ze conservatief of reactionair. Ze zien dat verhaal als de absolute zekerheid, de waarheid, het geruststellende. Ze romantiseren het. Ze verdringen kritiek, zelfs als ze het verhaal zelf ervaren als ontoereikend. Ze zullen zich op logische basis in vele bochten wringen. Mensen zijn zeer sterk in het goedpraten (in de eerste plaats aan zichzelf) van hun wereldbeeld. Hoe langer men aan een wereldbeeld vasthoudt, hoe visceraal bedreigend en dus fysiek ongemakkelijk men vernieuwingen en vreemde zaken ervaart. Eens men de grens van het fysiek ongemakkelijke heeft bereikt, zal men nog meer een egelstelling aannemen. Men stelt ook -ten onrechte- dat men intuïtief wel weet wat goed of juist is, en wie slecht is. Men zal ook geestesgenoten opzoeken, en vandaag is dat niet moeilijk in de virtuele wereld. Daardoor wordt het eigen beeld opnieuw bevestigd.
Mijn punt is dus dat ook zonder ontmoetingen met ‘vreemden’ mensen fobieën kunnen vertonen en conservatief kunnen zijn. Het is nu eenmaal een manier waarop onze hersenen werken. Wie openstaat voor het vreemde, zal dit bv. steeds opzoeken. Want dat geeft nieuwe impulsen, en die zijn verslavend, dus neurologisch gecodeerd.
Waarom is de ene mens dan open voor het vreemde, en de andere net niet? Iedere mens kan beiden zijn! Kleine oorzaken kunnen een verschillende reactie opleveren. De ene heeft een negatief verhaal gehoord, checkt dit niet, en creëert zo bij zichzelf argwaan jegens de persoon of situatie waarover men hem vertelde. Iemand anders heeft nooit veel meegemaakt noch gezien, en kan toch openstaan, omdat hij bv. positieve verhalen gehoord heeft m.b.t. dat ‘vreemde’.
Niemand is een onbeïnvloede bundel neuronen. Ouders die experimenteren toelaten t.o.v. ouders die angstig beschermend optreden en met hun lichaamstaal afkeer voor iets nieuws uitdrukken, maken een wereld van verschil. Daar hebben onze voorouders weinig mee te maken. M.a.w. ook zonder de permanente dreiging van de sabeltandtijger en genocidale clan-moorden, zouden wij wezens zijn die zowel angstig, racistisch, als open(hartig) en ontvankelijk kunnen zijn. Het is een kwestie van wat je voedt, en hoe je zelf omgaat met angsten en negatieve ervaringen. Wie steeds terug wil naar dat ene allesomvattende zekerheidsscheppende verhaal (dat bv. door de omgeving wordt ingepompt, denk maar aan ouders die geen weerwoord of bevraging dulden), zal sneller negatieve houdingen aannemen. En wanneer dat verhaal stelt dat je open grenzen moet hebben en iedere mens moet omarmen als potentieel liefdevol, dan zal je blind zijn voor situaties die tonen dat die houding ook nefast kan zijn. Religie en ideologieën zijn een gesel voor het kritisch verstand.

 
 

Tijd

Een slok cola smaakt 7 seconden lang.
Daarvoor doen cola drinkers het, die 7 seconden.
Waar zij niet bij stilstaan is dat cola uren blijft inwerken. De stoffen dalen tot ze helemaal afgebroken zijn, getransporteerd worden en delen ervan als vet opgestapeld blijven in lichaamscellen. Suikers hebben ook hun vaak negatieve impact.
M.a.w. als we niet eens ten volle bij elke slok cola het hele tijdsverloop in kaart kunnen brengen -het gaat nochtans om ons eigen lichaam- hoe kan je dan verwachten dat mensen bij elk stuk plastic dat ze in huis hebben beseffen dat dit misschien nog honderden jaren nadat ze zijn overleden verder blijft bestaan.
Misschien moeten we op elk stuk plastic een levensdiagram plaatsen met daarin een heel heel heel kleine spies die weergeeft: ‘de periode waarin u gebruik zal maken van dit plastic’.
Ook bij cola zou zoiets nuttig kunnen zijn. ‘Uw volgende slok is 1/4500ste van de levensloop van de cola in uw lichaam.’

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in ecologie, filosofie, maatschappij

 

Mededogen

Aan al die economische adepten van Ayn Rand, of van Jordan Peterson, je weet wel, die mensen die ‘eigen schuld dikke bult’; ‘alleen je eigen verdienste telt’, ‘weg met de gemakzucht’; ‘waar een wil is, is een weg, zo niet zij ge een loser’,.. dat soort mensen dus, die alles als een contract zien, en elke menselijke relatie in termen van nut, eigenbelang, eigen voordeel zien; die mensen die dus graag veralgemenen en uitvergroten (alle mensen die illegaal binnenkomen zijn profiteurs; al wie genuanceerd nadenkt en het verschil maakt tussen muren optrekken en culturele grenzen trekken, willen open grenzen; al wie vindt dat ze teveel belastingen betalen, daar niks voor terug krijgen en zelf keihard werken en alles opgebouwd hebben, en daarom elke euro aan sociale uitkeringen weggesmeten geld vinden; aan die mensen dus die mededogen een zwakte vinden en zich als rotsen opstellen, daar wil ik enkel aan zeggen dat Ayn Rand op het einde van haar leven in leven werd gehouden door een bijstandsuitkering.
Soms kunt ge pech hebben. Ook al is het uw schuld niet.
Het kan verkeren, zei Bredero.
Maar ik noteer u en uw meningen in mijn groot Boek Der Eeuwige Malsheid. Ik noteer uw namen onder de rubriek: De Hardvochtige Perfectionisten. En als uw naam plots in het kolommetje terecht komt van ‘Zij die op enig mededogen of begrip zouden moeten kunnen rekenen’ dan zal ik daar een vraagteken achter zetten.
Nee, ik schrap u niet uit dat lijstje, zoals u dat zelf wél zou doen met anderen die het volgens u niet verdienen. Ik schrap geen mensen. Ik hou u misschien enkel een spiegeltje voor. En een bemoedigend glimlachje, want meewarigheid is ook niet aan mij besteed. En ik zal een matrasje op de grond leggen, want uzelf van uw eigen pedestal zien vallen… dat kan pijn doen. Maar ik zal u niet bepamperen. Zover wil ik niet gaan. Ik doe dat nu ook niet. Ook al denkt u dat wie niet gehaaid in het leven staat, wel een pamperaar moet zijn. U had informaticus moeten worden. Daar is denken in 0 of 1 zinvol. Daarbuiten echter vloeit de nuance. En alles wat vloeit maakt week. Zo zullen uw etiketteringen ook losweken, want mensen in hokjes stoppen om uw eigen wereldbeeld te doen kloppen, is zo passé. Zo 19e eeuws. Zo idealistisch totalitair. Zo… fundamentalistisch.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 4 juni 2018 in cultuur, filosofie, maatschappij, psycho

 
  • Archief

  • augustus 2018
    M D W D V Z Z
    « Jul    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Advertenties