RSS

Verpeutering

Het is niet de eerste keer dat ik het zeg: stop met de term ‘verkleutering’ te gebruiken in pejoratieve zin. Weinig volwassenen hebben de ingesteldheid van kleuters: steeds maar doorvragen; verwonderd zijn in grote en kleine dingen; een continue stroom van aha-erlebnissen; een wegsmeltende eerlijkheid en een ontembare energie.
Gebruik dan liever de term verpeutering. Peuters noemen een voorbij waggelend vierpotig blaffend wezen ‘hond’ zonder te beseffen dat ze met taal bezig zijn. Noch wetende dat het een dier is. Menig gelovige volwassene benoemt fenomenen als door god of allah gecreëerd, zonder besef van de ware aard van die dingen. Verpeutering is het na-apen zonder eigen kritische reflectie noch zich bewust zijn van de gebruikte methodiek. Verpeutering is orde scheppen zonder zelf te reflecteren, vragen te stellen, te spitten. Het is een ingebouwde drug die het leven makkelijker maakt maar jezelf tot speelbal van manipulerende medemensen. Verpeutering is de bron van alle framing.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 januari 2018 in maatschappij, psycho

 

Letterseductie

Op welbespraakte wijze
Tongzoenen hun klinkers
& sluiten medeklinkers
Een amoureuze accolade.

Beelden boetserend
Versnijden ze tijd
Vermijden nijd
& slikken achterdocht weer in.

Tussen punt en pint
Plaatsen ze de komma
Die de vraag die niet gesteld werd
Van antwoord dient.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 11 januari 2018 in poëzie

 

Kwintessens

Ik sta buiten mezelf
met de zekerheid van gister
En denk aan de vrouw die reeds op weg is
Op het pad dat reeds gelegd werd.

Ik sta buiten mezelf
En stap mijn ontwakend morgen in
Zoals de druif dartel rijpt,
Niet bewust van haar lot als droesem.

Ik ben handlanger van de woorden
Die vandaag nog ontstoken van begrip
Gedichten zullen vullen
Met de aai van gratie.

Straks stap ik weer mezelf in
En volg het spoor van de vrouw.
Zij bladert reeds
In mijn te schrijven bundel.

Ik leg me neer in de vouw van het blad
Waarop haar ogen rusten
En hijs me langs de woorden
In het diepst van haar gedachten.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 december 2017 in poëzie

 

In de ban van

Eerst bouwen we labyrinten voor onze kinderen en laten ze dolen in de catacomben van Studio100. Ze verdwalen in de schlagers voor pubers, in de merchandising, in het gemakkelijke genot.

Dan dompelen we ze onder in de onraad. We geven hen een  Trojaans paard met huizengrote legoblokken maar maken hen afvallige van de leningen en de bankiers.

Vervolgens maken ze kennis met het ontij.  De regels, de verplichtingen, de noodzakelijkheden die voorbije generaties niet kenden maar nu hun deel worden. Ter compensatie van wat de ouderen fout deden.

Ten slotte tonen we hen de afgrond van de oude dagen. De kloof der pensioenen. En zeggen hen dat het op hen aan komt. Zij moeten zich bij hun haren uit het moeras van de ouderen trekken.

De kwintessens klinkt als goede raad. Vertoef in een verzonnen leven. Schrijf jezelf een liefdesbrief. En ontdek zo de concordia, het samen-hartige. Zo niet rest je het leven als lafheid en leugen.

Tussen opgave en overgave rijst de droom van het plausibele.  Geef niet toe aan de luiheid der liefdadigheid, bedel niet om aandacht maar verdiep je in het ongewisse van de verrassing.

Wees trouw aan de waarheidsontrouw. Geloof niet in wensen of hoop. Sabbel op je eigen staart en sta anderen toe mee in de ban van je ring te komen. Leer dan samen staartdansen.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 december 2017 in filosofie

 

Kerst

Bij de bakker. Achttien wachtenden in de rij.
-Mag ik u een vrolijke kerst toewensen?
-U mag dat, maar weet dat ik dit volstrekt irrelevant vind.
-O… Waarom?
-Ik vier de Lichtfeesten en heb geen affiniteit met valse geboortedata van gekruisigde sekteleiders.
-Maar kerst is een familiefeest.
-Elke sms, elk gesprek met een familielid, maar ook met een vriend, is een feest. Het hele jaar door.
-Oké. Dus u wenst mij niks toe?
-Toch wel. Ik wens u het inzicht toe van de ijsbeer die de neerdwarrelende sneeuwvlokken telt.
Bij het buitengaan hoorde ik een speld vallen.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 december 2017 in communicatie, geschiedenis, humor

 

Identiteit & Informatie

Identiteit = I (ik) en entiteit. De entiteit werd vroeger ingevuld door een puzzel bestaande uit 20 stukjes waaruit je er 20 mocht kiezen. Niet moeilijk dat iedereen dezelfde identiteit had, te weten een godsgeloof, een sociale rangorde die ‘natuurlijk’ vastlag en een groeps-volgzaamheid. Maar van I -dentiteit is er dan geen sprake. Men kon niet afwijken van de opgelegde normen want men had geen extra puzzelstukjes ter beschikking.
Hoe meer informatie ter beschikking komt (via lectuur en via onderwijs), hoe groter de kans dat er bij het verzamelen van die 20 stukjes uit een aanbod van 100 puzzelstukken, meer verschillende identiteiten, dus variaties, ontstaan. En dus groeit het inzicht dat persoonlijkheden verschillend kunnen en ook mogen zijn. In de tweede helft van de 20ste eeuw culmineerde dit in de vrije moraal, de lustbeleving, de ontkerkelijking, het afwijzen van oorlogsnationalisme, etc.
Ik ben een individu, ik heb een I-dentity, werd bon ton. De mainstream identiteitsvorming (voor God, vaderland en Koning) verschoof naar ‘ik ben een vrije burger en heb een aantal passies en eigenschappen’. Waarbij men de illusie had dat men een aantal zaken zelf koos. Men kreeg de indruk in volle vrijheid zich een persoonlijkheid te kunnen shoppen. Terwijl de impact en de wisselwerking van de omgevingsfactoren en van de genen op de persoonlijkheid toch duidelijk is. En dus die vrijheid zeer relatief is. M.a.w. wij verschillen weliswaar in mindere of meerdere mate van onze medemens, doch we zijn nevertheless het product van een proces waarop we eerder weinig vat hebben.
Tegelijk ervaren we dat onze houding of onze mening tegenover medemensen of voorwerpen of feiten evolueert. Persoonlijkheden zijn vloeibaar, een identiteit schuift en naast een kleine kern die reeds in onze kindertijd aanwezig was, kunnen we onszelf aanschouwen als een Ander, een vreemde ten opzichte van jaren terug. Onze oordelen wijzigen, omdat wij zelf -onder invloed van ervaringen en wijzigende externe omstandigheden, een ander zijn geworden.
Vandaag, in het internettijdperk, is er zoveel meer informatie aanwezig dat we het overzicht niet behouden. En dus is onze persoonlijkheid opgevuld door ontelbare kleine puzzelstukjes. We voeden onze hersenen met vele informatiefragmenten, die liefst de genotszones prikkelen. De 20 puzzelstukken zijn 20.000 kleine stukjes geworden die verzameld kunnen worden uit een grabbelton met miljoenen stukjes. Om hierin orde te brengen, is er de artificiële intelligentie die begrijpend analyserend te werk gaat en op basis van de datasporen die we nalaten onze interesses, onze I-dentiteit gaat bepalen. En die ons dan marketinggewijs meer van hetzelfde gaat voorschotelen. Waardoor onze identiteit trager evolueert door de bevestigingsimpulsen die herhaald worden. Tegelijk leven we ook steeds meer in een snelle opeenvolging van nu-momenten. Onze eigen tijdservaring (kairos) lijkt samen te vallen met de aan de geschiedenis onttrokken maatschappelijke tijd (chronos). Nieuwsbytes vullen mekaar aan zonder dat de boog overheen de opeenvolgende feiten blootgelegd wordt. Inzicht wordt vervangen door een zicht op het nu. De onophoudelijke stroom van aaneengeregen fragmentatie is het nieuwe vloeien. De wijze waarop digitale marketing en sociale mediaplatformen hierop inspelen is dus tegelijk afremmend en bevestigend. Uit de ontelbare fragmenten die wij communicatief-gewijs consumeren wordt door AI een patroon geweven dat ook herhaald wordt. Daardoor ontstaat een i-dentiteit waar het individu zich goed bij kan voelen omdat het houvast en bevestiging brengt. Waar het individu voor het internettijdperk meende zelf de identiteit vorm te geven en de illusie koesterde in vrijheid keuzes te maken, alsof het de omstandigheden zelf vorm gaf, probeert de digitale communicatieconsument de werkelijkheid te behappen door zoveel mogelijk informatiebytes te slikken, te kiezen in functie van wat hem genot oplevert en dit dan benoemt als de eigen passies en dus de eigen i-dentiteit. Terwijl de op de principes van een gokmachine gebaseerde input van informatie op conservatieve wijze een keuze voorschotelt die -los van eigen vrije keuzes- een entiteit doet ontstaan die vastgelegd wordt in zogenaamde persona.
Vermits identiteitsvorming vandaag het absorberen en verteren is van duizenden fragmenten informatie-bytes, zullen marketeers met behulp van de artificiële intelligentie orde scheppen in de mallemolen en onze persoonlijkheden bevriezen en shapen in functie van voor hen behapbare en zinvolle persona’s. Identiteitsvorming wordt zo een type-invulling. Afwijkende inzichten of gedrevenheid kunnen op korte termijn op die wijze uit iemands identiteit verwijderd worden. Het volstaat ze niet meer of in associatie met negatieve gevoelsmomenten aan te reiken. ‘Ik ben mijn swipe-gedrag’ wordt het nieuwe adagio van de internetmens, terwijl in wezen zijn entiteit zich enkel uit in zijn swipen en zijn persoonlijkheid dus vorm wordt gegeven door een complexe reeks van parameters en impulsen. Het swipen versterkt de verkregen identiteit. Het ik is meer dan ooit een willoos en keuzeloos product. Waar god, vaderland en koning niet meer in slagen, lukt de door artificiële intelligentie aangestuurde permanente bytes-bombardementen wel.
De eerst helft van de 21ste eeuw zal wellicht geboekstaafd worden als de periode waarin de homo sapiens sapiens zichzelf de mythe voorhield een I-dentiteit te bezitten terwijl hij de disciplinering van een persona-look-al-like op genotsvolle wijze onderging
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 december 2017 in Geen categorie

 

Gedachte

Intelligentie kan afgemeten worden aan de hoeveelheid onzekerheden die men kan verwerken. Wie imperfectie als geruststellend ervaart, verjaagt de twijfel.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 december 2017 in filosofie

 

Eiwijs

Er zijn twee soorten mensen. Zij die eitjes onthoofden met 1 messlag (de IS-methode) en zij die heel zachtjes met de bolle zijde van een lepeltje op de bovenzijde van het eitje tikken en vervolgens met de wijsvinger voorzichtig een gedeelte ontpellen. Dit is de wetenschappelijk exploratieve wijze.
Choose yours.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 december 2017 in humor

 

Empathie

Wie zonder empathie tegenover zichzelf staat, loopt existentieel gevaar. Wie enkel empathisch is met zichzelf, is ziekelijk narcistisch.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 9 december 2017 in filosofie

 

Over leesvaardigheid

1.

Geïnterviewde: Iemand schreef een interessante post op facebook.
Journalist : Lees eens voor.
Geïnterviewde: de post is wel 1 A4 lang.
Journalist: Oei. Kun je hem ook in 1 quote samenvatten. Waarover gaat de tekst?
Geïnterviewde: Hoe het komt dat jongeren minder begrijpend kunnen lezen.

2.

Kan Studio 100 geen voetbaltempel neerpoten?
Waarom moeten overheden zich inzetten om miljonairs zich te laten amuseren tijdens hun vakantie?
Brood en spelen, zegt u? Ja, wellicht noodzakelijk voor delen van de bevolking maar er zijn betere leesvaardigheidsbevorderende spelen.

3.

Pianoles duurt 30 minuten per week. Wat doen leerlingen? Thuis oefenen. Enige manier om vaardigheden te vergroten.
Dus wanneer leerkracht half uurtje begrijpend lezen oefent in de klas, hoe kunnen leerlingen dan beter worden? Juist, door thuis veel te lezen, al of niet begeleid door ouders. Zo niet, is het dan de schuld van het onderwijs dat minder jongeren begrijpend lezen? Hallo ouders. ..?

4.

We moeten de lat hoger leggen.
Zo kunnen veel meer mensen er makkelijker onder door.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 9 december 2017 in maatschappij, taal

 

Sinterklaas is dood

-Sinterklaas is dood.
-Oei.
-Geen nood. Alibaba neemt zijn handeltje over.
-O.
-Je kan je lijstje achterlaten op https://www.alibaba.com
-En komt Alibaba dan mijn cadeautjes aan huis brengen?
–Zeker. Een aantal Topchinezen doen dat.
-O. Dus het zijn Gele Pieten?
-Nee. ’t Zijn Manadarijnen.
-Gele Mandarijnen?
-Jazeker.
-En die komen dan door de schoorsteen?
-Nee, daarvoor huren die Mandarijnen een heleboel Zwarte Zulu’s in.
-Zwarte Zulu’s?
-Ja. Arbeiders die niet meer nodig zijn in Midden-Afrika bij de mijnontginningen.
-O. Lijkt me wel een heel postmoderne fabel.
-Trek het je niet aan. Leg gewoon genoeg maniok en rijst in je schoentje en je cadeautje zal klaar liggen.
-Youpie.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 november 2017 in humor, maatschappij

 

La Traviata

La Traviata. Door Verdi geschreven anno 2017.
De eindscène.
Violetta is geveld door een opengescheurd borstimplantaat. Lekkende siliconen maken dat ze op haar sterfbed ligt.
Haar geliefde -architect van beroep- is in Antwerpen op een meeting met het stadsbestuur om de overkapping van de ring te fijntunen.
Hij krijgt het droevige nieuws en springt onmiddellijk zijn Ferrari in, richting Italië.
Zal hij zijn geliefde nog een laatste maal levend kunnen omarmen?
Helaas. Omwille een gekantelde vrachtwagen die zijn lading siliconen verloor, is de hele ring richting zuiden geblokkeerd. Onze geliefde staat 12 uur in de file. Op zijn smartphone ziet hij Violetta sterven. Waarna hij een gasboete krijgt wegens het gebruik van een gsm achter het stuur.
Doek.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 november 2017 in cultuur, humor, maatschappij, music

 

Civilization

Doorgedreven Tax cut en het opgeven van Net Neutrality. Wie het plaatje niet ziet: Amerikaanse conservatieven (extreme liberals als het op belastingen aankomt) willen dat zijzelf (het zijn miljonairs of miljardairs) en hun rijke achterban nog meer overhouden (tax cut) én ze rentabiliseren alles wat geld kan opleveren ten koste van het algemeen belang (o.a. opgeven Net Neutrality). Uit naam van ‘the markets will take care’. Hun houding is dus: pers eruit wat eruit te halen valt. Petroleum. Steenkool. Just go on till the end; Data en bytes: privatiseer alles. En hou zoveel mogelijk winst voor jezelf.
Dit is de zoveelste hold-up op de beschaving. Althans, als men onder beschaving verstaat een systeem waarbij iedereen de vrijheid krijgt ongeacht zijn/haar inkomen beschikking te hebben over kennis, onderwijs, media en uiteraard redelijk comfortabele woonst en nutsvoorzieningen.
Hebzucht is in charge.
En het uitreiken van een eredoctoraat (door de KULeuven) aan een EU-commissaris die megaboetes oplegt aan o.a. Google, is zelfs geen doekje voor het bloeden. De dame in kwestie kwam laconiek vertellen dat concurrentie zeer belangrijk is voor de consument. Het opgeven van Net Neutrality gebeurt nu net uit naam van de zogezegde belangen van de gebruiker. Concurrentie is een garantie? Onzin. Ofwel maken kartels afspraken (en verdelen de koek); ofwel is er een monopolie maar het heffen van boetes maakt ons niet vrijer van Google of Facebook. Enkel strikte en strenge overheidsregels (en bv. een Europese Google of Facebook) kunnen de commercialisering van kennis en kunde afblokken. De spelregels moeten gewijzigd worden. En dat is iets anders dan boetes opleggen. Concurrentie als motor is nefast geworden voor planeet en burger. Er dienen krijtlijnen uitgetekend waarbinnen concurrentie kan plaatsvinden. En dan nog. Waarom moet er in alles concurrentie zijn? Voorzie voldoende keuze. Waarom zouden huisartsen tegen mekaar op moeten concurreren en hun prijs verlagen (om meer patiënten te lokken) of juist verhogen (in ruil voor goede begeleiding)? Elke huisarts moet eenzelfde kwaliteit leveren voor eenzelfde tarief. Dat werkt. Pas dat toe op eender elke sector. Verdeel bv. alle zonnepanelen-aanvragen onder alle bedrijfjes die panelen plaatsen. Zorg dat ze allemaal goeie kwaliteit afleveren. Iedereen tevreden. En voorzie een grote pot voor innovatie, research en slow science. In se is het dat wat de Chinese overheid gerealiseerd heeft. Helaas in een politieke dictatuur, maar zij hebben de bakens uitgezet en hebben de normen vastgelegd; Met reuzenschreden worden ecologische en welzijnsproblemen aangepakt. Wat zich in de VS afspeelt is net het tegenovergestelde. Geen visie, geen krijtlijnen, tenzij pak wat je kan pakken.Afkalving van de middenklasse. Verpaupering. En slecht onderwijs. Zo suicideren beschavingen zich.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 november 2017 in economie, maatschappij, politiek

 

Herfst

Wegdeemsteren
In de herfstgeeuw
van een geliefde.

Door een vochtig deken
Van lage wolkendruppels
Haar modderspoor traceren

En stap voor stap
De
status quo van catharsis ervaren
Met zicht op zilveren grashalmen.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 november 2017 in poëzie

 

Haast

Haast doet met onze psyche wat suiker doet met ons lichaam.
Een gehaaste samenleving verhindert optimaal samen-leven. Het leidt tot FOMO en doet al te vaak ervaringsopportuniteiten degraderen tot consumptie-momenten.
Tijd om snel over te gaan tot traagheid en diepte.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 november 2017 in filosofie, maatschappij

 

Polski

12u10. Bij het oprijden van de parking komt een studente-parkeerwachtster ons tegemoet. Ofschoon onze wagen een Poolse nummerplaat heeft, beseft ze dat we geen Polski zijn en zegt ons in gebroken,doch verstaanbaar Engels: ‘Het spijt me, maar er zijn geen rondleidingen meer in het Engels. Noch in het Frans. U kunt wel om 16uur vrij het museum bezoeken.’
She must be kidding. Bijna vier uur wachten. Of er geen rondleidingen in andere talen zijn? Ja, in het Spaans. No problema. U spreekt Spaans? Nee, maar zoals ik zei is dat geen probleem. Zelfs Catalaans zou oké zijn. Ze glimlacht en wijst ons waar we kunnen parkeren.
Aan de kassa. De Spaanse rondleiding start pas om 14u15. Maar om 12u30 is er eentje in het Pools. Of we twee tickets kunnen hebben. Nee, dat gaat niet want U praat geen Pools. Klopt, maar dat is geen probleem. Toch wel. De gids zal U herkennen als niet-Polen en U niet toelaten. Maar dat is toch onze zaak… We hebben ooit nog een rondleiding over dinosaurus-eieren in het Russisch gevolgd, in Albanië. Ze schudt en lijkt onvermurwbaar. Maar dat zijn wij ook. Let’s take the risk. Ik kan U uw tickets niet terugbetalen als u niet binnen mag en u kunt enkel binnen om 12u30. Let’s go, lady. We betalen en krijgen twee stervormige stickers die we op ons moeten kleven met in het groot geschreven: Polski.
De stickers verdwijnen in mijn jaszak.
Aan de ingang. Row 1. Nee meneer, u kunt niet binnen want uw rugzakje is net iets te groot. Kunt u het in de balie afgeven? Diep ademhalen, geforceerd glimlachen en het zakje in de wagen deponeren. Om 12u25 staan we opnieuw aan Row 1. Ik toon het betalingsbewijs dat gescand wordt. Oei, Sir, het is al 12u25. Please hurry up. Uw groep staat ginds. Gewoon rechtdoor lopen.
Aldus geschiedde. Maar met iets te snelle pas. Sir, kunt u even uw zakken ledigen, uw jas uitdoen en door de scanner lopen. Keep on smiling. Thank you sire. Have a nice visit.
We sluiten aan bij de dichtstbijzijnde groep. Ze dragen ook een sticker, maar dan een ronde. Met erop: English. We kijken mekaar aan. De groep zet zich in beweging. We stappen mee door een tourniquet; houden de Polski-stickers veilig in de jaszak en staan dan terug buiten, met zicht op het smeedijzeren Arbeit macht Frei. De gids legt uit dat dit zeer incorrect is, want soms maakt arbeid helemaal niet vrij. Nee, dat zal wel zijn. Pas nu merken we dat iedereen een koptelefoontje op heeft. Wij niet. Dus volgen we de gids as close as possible, zonder op te vallen. Ze praat voldoende luid in een microfoontje om haar live te kunnen verstaan.
Auschwitz bezoeken moet iets rebels hebben. Maar als we tussen de barakken wandelen passeren de andere groepen. Steeds met andere stickers op hun vest. Niemand heeft een glimlach op de lippen. Terecht. Het regent lichtjes. Het kwik is gedaald tot 6 graden. Elke rij van 15 à 20 mensen die in ganzenpas met een hoofdtelefoon kriskras door de stegen stappen, doet luguber aan. Lijkt wel een enscenering. Alsof ergens een cineast eender welk moment ‘cut’ zal roepen.
O ja, het zal wel met de beste bedoelingen zijn geweest, maar Auschwitz een ‘museum’ noemen is echt wel not done. Have a nice visit sir. Pardon?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 november 2017 in geschiedenis, literatuur

 

Reïncarnatie

Na het volgen van reïncarnatietherapie zat ik achter Ernest Hemingway op het paard van Don Quichotte, op weg naar Barcelona om er de Spaanse troepen van de hertog van Alva te verdrijven.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 oktober 2017 in humor

 

Patat

Onze hersenen zwijgen nooit.
De boeddhist schilt patatten en concentreert zich op het schillen. Dat is meditatief. Met je gedachten in het nu zijn.
De boeddhist die reflecteert focust zich. Hij laat de gedachten komen. Maar centreert ze rond een thema. Dat is geen meditatie doch leunt veel meer aan bij gelovig bidden tot een god of op een zegen hopen, want er is een onderwerp of een doel dat centraal staat.
De gelovige onderwerpt zich. Letterlijk soms, zoals bij moslims, die verder niet mediteren noch reflecteren, wel kopiëren.
Katholieken die in stilte bidden geraken vaak in een meditatiefase waarin hun hersenen met hen aan de loop gaan.
Mediteren is dus niet je hoofd leeg maken, noch je focussen op een thema. Het is je hersenen in vrij zetten en laten stromen. Daardoor komen je hersenen in een andere modus en dat maakt een verschil.
De dagdromer in mij verwijlt vaak van (functionele) focus naar (disfunctionele) meditatie.
En de patatschillende boeddhist wordt één met mes en patat. Na de roes stelt hij verrast vast dat er frietjes voor hem liggen.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 oktober 2017 in filosofie, humor

 

Almost

Scoren. Iedereen wil scoren. Zakenmensen. Beleggers. Partijen. Sporters. Gigolo’s. Onderzoekers. Schrijvers. Artiesten. Koks.
En toch ligt de schoonheid in het ‘bijna’, het ‘net niet’, de bal op de paal, de makkelijk in te beelden maar niet gerealiseerde apotheose. Want daarin ben jij -als consument, als toeschouwer- betrokken. Jij maakt het plaatje af. Jij doet de ingebeelde finale touche. Jij bent de kers op andermans taart.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 10 september 2017 in filosofie, humor

 

Vergeten woorden

Soppedoppend in een zachtgekookt weepsch fipronil-eitje vroeg ik me af of ik de dupe was van een pantoffelregiment dan wel van een kakocratie. En of ik me al lieflokkend hieruit kon onthokkebanden. Alras begon ik te impetreren en veinsde fanfaronnerend een geeuwhonger. Mijn treurgeestig gedrag leek op een jocus, maar dat is gelukkig een pak rafraichissanter dan met zuurmuil en hartvinger een vreemde deerne staan te nippelen.

http://www.gatsby.nl/Leren/Deze-verdwenen-Nederlandse-woorden-zijn-te-mooi-om-niet-te-gebruiken

 

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 augustus 2017 in literatuur

 

Gedicht

Verstop je dromen
In de plooien van de tijd,

Verberg je haasten
In het getik van seconden,

Plavei wat buiten de uren valt
Om er later op te kunnen dansen,

En vergeet de woorden niet
Want taal troeft tijd af.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 13 augustus 2017 in poëzie

 

De leugen

Wat begon met een dwaze verslaving tot weten en waarheid, groeide uit tot een recht op waarheid. Vandaag kan je daar discreet naar polsen.
Neemt de leugen dan de plaats in van de waarheid?
Je hebt de bewuste leugen om te misleiden. Een element in een machtsspel waarbij waarheidsaanspraken misbruikt worden in manipulatie.
Je hebt de leugen om te zalven. Dan worden waarheidsaanspraken element in een betrokkenheidsrelatie. Om wie je dierbaar is te sparen, ontstaat een plicht tot liegen.
Je hebt de ongewilde leugen uit onwetendheid. Dan is bescheidenheid aangewezen. Maar ontbreekt elke waarheidsaanspraak.
En je hebt de plicht tot dolen. Daarin vinden dichters (dolend in het woordenbos) en denkers (dolend in de plausibiliteiten) mekaar. En een mogelijke waarheid.
Waarheid is dus een verhaal met cliffhangers, open eindes, loshangende lijnen… die aan eenieder die zich geroepen voelt aangeboden wordt om mee verder aan te breien. Onvermijdelijk laat iemand al eens een steek vallen. En soms, heel soms, dienen stukjes terug ongedaan gemaakt te worden. Daarin verschilt het zoeken naar waarheid met de werkelijkheid. Die kan nooit ongedaan gemaakt worden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in filosofie

 

Processie

De lijdensweg van Christus uitbeelden in een processie.
Hebben mensen echt niks zinnigers te doen? Bijvoorbeeld op Socratische wijze de gedachten van Jezus aan de man brengen door wandelaars te interpelleren. ‘Bent u gelukkig en waarom zou u dat op Facebook delen?’ ‘Kent u de vreemdeling in u zelf?’ Dat soort vragen.
Maar ook door Jezus te tonen terwijl hij danst.
Terwijl hij moppen tapt. Ja, Jezus tapte moppen. Weet ik uit goede bron (zijn vader).
Maar nee, ze gaan het lijden in een processie weergeven. Geef ze een lsd-tabletje. Dan kunnen ze hun gemoed wat kleur geven.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in maatschappij, religie

 

Toerist

Toerist in eigen leven. ’s Ochtends groet ik mezelf als nobele exotische onbekende in de spiegel. ’s Middags vraag ik me af waar ik de hele tijd ben mee bezig geweest, en als ik dat dan toerist-gewijs ontdekt heb, vind ik het soms zeer boeiend. Soms ook niet.
’s Avonds open ik een zelfgeschreven app en book een overnachting in mijn eigen huis.
Eens geboren, altijd toerist, zeg ik maar.

Edoch, daarmee is de kwaal ‘massatoerisme’ niet verdwenen.
‘When does Venice close?’
Dit soort vragen blijken reëel. Als het zo verder gaat met het massatoerisme, is het misschien een oplossing te werken met intekenlijsten met de data en uren waarop je Dubrovnik, Venice, Amsterdam etc. kan bezoeken.
Maar omdat vele toeristen geen sikkepit geven om geschiedenis, kan men een groot deel ervan ook afleiden naar kleine gemeentes in de thuislanden waar men dan hologram-reconstructies bouwt van historische gebouwen uit de belaagde steden. Zo verdient de lokale middenstand van Wuustwezel of Borgloon ook iets.
Al is virtual reality ook een oplossing. Inclusief geuren. Van de paardendrollen. De warme wafels. De urine tegen een kathedraalmuur. De Vespa-uitlaatdampen. De verdampende zonnecrèmes.
En op elke hoek een flitsende japanner.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in maatschappij

 

Hemel

Probeert al de hele dag een orang-oetan te overtuigen dat zij als ze haar banaan met me deelt, naar de orang-oetan hemel zal gaan wanneer ze sterft.
Maar de orang-oetan gelooft mij niet. Ook niet nadat ik stukken uit de bijbel, de koran en de talmoed heb voorgelezen.
#checkeverystory

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in humor, religie

 

Sneldicht

Poëzie laaft liefde
Trekt cirkels uit lijnen
Brouwt stilte.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in poëzie

 

Reflexie

Schaamteloos je faalangsten in een selfie vastleggen.
Zou dat geen collectief therapeutische impact kunnen hebben?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 3 augustus 2017 in filosofie, humor, psycho

 

Mot(t)o

-Wat is jouw motto, papa?
-Un homme de qualité, ça ne travaille pas.
-En daarom laat je Afrikaanse kindjes met hun blote handjes de grondstoffen van je iphone uit de grond halen?
-We mogen inderdaad ons pollekes kussen dat zij dit doen, al zou men ze beter handschoenen geven.
-Of een basisinkomen voor hun ouders en onderwijs voor hen?
-We leven in een transitieperiode. Blanke slachtoffers van aardbevingen die hun vakantie moeten onderbreken zijn essentiëler dan zwarte boeren die hun vee door de droogte zien sterven en met hun hebbe en houwe naar een stad trekken.
-Hoe lang zal dat nog zo zijn?
-Tot we terug in de Griekse polis leven.
-Met dubbel zoveel slaven als vrije mannen die hun tijd vulden met leuteren en filosoferen?
-De slaven zijn de robots, de AI-toepassingen. Iedere mens zal kunnen leuteren en zich amuseren. Met mate.
-En in afwachting…
-Drijven de lijkjes op zee, keuteren kleuterhandjes in afvalbergen, kalft de middenklasse in de States verder af en staat Instagram vol genotsbeelden.
-Tijd voor een nieuwe beeldenstorm?
-Mensen hebben illusies nodig. Of dat nu de maagden in een hiernamaals of duizend likes zijn.
-Mag het iets reëler zijn?
-Oké. Switch off. Maar de werkelijkheid wordt er niet onmiddellijk rooskleuriger door.
-Zou je niet beter een ander motto nemen?
-Of een moto. Kan ik eender welke illusie tegemoet racen.
-Vergeet je oogkleppen niet.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 juli 2017 in filosofie, humor, maatschappij

 

Timing

-Ik was je nog vergeten te zeggen dat men gisteren twee nieuwe muggensoorten ontdekt heeft in de grotten van Han. Fantastisch toch?
-Het is drie uur ’s nachts en deze mug is al eeuwen gekend en houdt mij al een half uur wakker. Dus kun je haar aub doodmeppen?
Toen besloot ik om de ontdekking van een nachtvlinder pas de dag erop mee te delen

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 juli 2017 in humor, natuur

 

Dilemma

Ik mep een vlieg. Ze is groggy en verliest twee pootjes. Ik neem haar vast en deponeer haar in de gootsteen, verdrink haar en spoel haar door.
Dit alles in 2 seconden 3 tienden.
Verdien ik een erelidmaatschap van Gaīa of het verzameld oeuvre van De Sade?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 juli 2017 in humor

 

Babyboomers

-De babyboomers, papa, zijn die zo genoemd omdat ze veel kinderen hebben?.
-Integendeel: ze deden het aantal baby’s net niet boomen. Dankzij pil en condoom leefden en copuleerden ze in volle vrijheid.
-Dat is dus de Flower power-generatie?
-Ja, wat hen kenmerkt is inderdaad de levensloop van een flower. Snel in bloei en dan lang droog en verslenst wachtend tot het steeltje knapt.
-Maar ze gaven toch alle power aan de natuur?
-Zeker. Ze dieselden er op los, kriskras doorheen weidse velden. Sabbelden cadmium. Strooiden pesticiden. Bouwden reactoren. Vonden tractoren en andere reuzemachines uit. En hypeten zichzelf en de economie.
-Oei.
-Niks oei. Ze zijn de voltooiing van het mercantiele boomende consumptisme. Ze zijn de eerste collectieve narcistische generatie.
-Teren zij op hun verleden?
-Ja, en op hun pensioen. Maar de paradox is dat hun geschiedenis enkel hun eigen levensperiode omvat.
-Voor de Instagrammers van vandaag is dat herkenbaar.
-Zeker. Zij zijn de digitale nazaten van de babyboomers.
-Maar het is toch fijn te leven te midden je eigen spiegelbeelden, je eigen verwezenlijkingen en je eigen kleine ditjes en datjes en verder de wereld te zien als een theatrale opvoering, die hoogstens om een meninkje vraagt.
-Tuurlijk. Carpe diem.
-We genieten ons kapot.
-Leven is oscilleren tussen zinvolle nietsdoenderij en stressvolle zelfverwezenlijking.
-Dat leerden de babyboomers ons?
-En dat moeten we behouden willen we het kunnen overtreffen.
-En heb jij dat kunnen overtreffen?
-…
-Vertroebelt je zelfbeeld? Zal ik je spiegel zemen?
-Misschien had ik ook beter een condoom gebruikt…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 juli 2017 in filosofie, humor, maatschappij, politiek

 

La chute

En passant waargenomen. Languit op het trottoir. Met de rug naar de rijweg. Een been in de goot, een blote voet in een plas en een zwarte schoen zo’n halve meter verder. Naast haar een zwarte gelakte wandelstok en rond haar drie kleine uitpuilende semi-lederen handtassen.
Ik passeerde in de verlaten straat met verse pistolets. Even moesten mijn hersenen wennen aan het beeld. Dit is geen aanval in Aleppo of Mosul. Dit is ook geen rechtkrabbelende dame. Dit is een senior die gevallen is en hier misschien al een poosje ligt.
Rechtsomkeer gemaakt. De dame bleek weggestapt uit het nabije home. Ik hielp haar recht en zette haar op een vensterbank. Of ik haar zoon kon bellen. Ze kende het nummer uit haar hoofd. Toen ik hem aan de lijn had gaf ik mijn gsm aan haar en ze vroeg hem om haar te komen halen. Waarom? Omdat ze op weg was naar haar vader. Papa is dood, werd er geantwoord. Kom mij dan halen, zei ze. Ga terug naar het home, zei haar zoon. Ze duwde de gsm boos van zich af. Ik zei tegen de man dat ik haar gevonden had op straat en of hij tot hier kon komen. Hij zei niks maar legde onmiddellijk in.
Ik heb haar naar het home gebracht. Ze had een opmerkelijk oog voor detail: ze vond het oranje van mijn wagen fris en toen ik in één keer 180 graden draaide voor de ingang van het home, zodat haar portier aan de voorgevelzijde kwam te staan, zei ze: dat kunnen andere auto’s niet, in 1keer draaien.
Het duurde even voor de verzorgsters van het home begrepen dat de dame was weggelopen. En mijn vraag me even te helpen haar naar binnen te begeleiden, kwam niet gelegen qua tijdschema.
Maar eens men begreep dat men de routine moest doorbreken, kwam alles in orde. De senior is terug home. Haar kwetsuren vallen mee. De handtassen zijn veilig en ik werd overladen met bedankjes.
De straat was opnieuw leeg. De pistolets smaakten toch iets anders.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 juli 2017 in educatie, maatschappij

 

Vrije gedachten?

De gedachten zijn vrij. Is dit een zinvolle uitspraak? Neen. En wel om twee redenen.

Vooreerst is het een absurde uitspraak want uiteraard kan je altijd denken wat je wil. Niemand kan (vooralsnog) je hersengolven beïnvloeden en dus kan je ook in een dictatuur er het jouwe van denken. Ook als mainstream-media brainwashen, kan je er eigen gedachten op na houden. Wanneer Erdogan boekenwinkels en uitgeverijen sluit, en de kritische pers muilkorft, dan nog kan jij kritische gedachten in je zelf formuleren. Maar de kans dat je ze in de publieke arena kan uiten, wordt miniem. De ‘kunst’ bestaat er dus in eigen gedachten te blijven communiceren.

Maar zijn gedachten wel eigen? Neen. Onze gedachten zijn de koekoekseieren van anderen die we zelf uitbroeden, waardoor we getuigen zijn van de inzichten die we zelf krijgen door het lezen aanschouwen en aanhoren van wat anderen te vertellen hebben, gekoppeld aan de eigen levenservaringen. Wij zijn dus geen eigenaar van onze eigen gedachten omdat ze het product zijn van onze hersenwerking en het resultaat zijn van de zaden van anderen. We zijn dus niet vrij in de zin dat we autonoom denken. We zijn steeds beïnvloed en dus zijn onze gedachten producten die zich enkel uiten in ons denken. Wie al eens mediteert, weet hoe onmogelijk het is gedachtenvrij te zijn. Maar wat passeert en wat ons innerlijk stemmetje ons meedeelt, komt niet vanuit onze eigen wil. Gedachten gaan hun eigen gang!

Daar is niks mee. Het stelt ons in staat tot zelfspot, een van de hoogste vormen van intelligentie. Jezelf onbenullig vinden is een uiting van zelfreflectie die hybris de juiste plaats geeft. Wanneer dit op zelfironische wijze gebeurt, kan het leiden tot interessante creaties. En wordt het als minder denigrerend aangevoeld voor het zelfbeeld.

Dus de gedachten zijn nooit vrij want ze zijn de resultante van vele andere gedachten en inzichten. Wel kan daardoor voor onszelf een inzicht ontstaan dat we voorheen niet hadden. Denken dat we de eerste zien met dit inzicht zijn is dwaas en hooghartig.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 juli 2017 in filosofie

 

Bijltjesdag

Maar vraag wat gij voor uw vaderland kunt doen. Die wijze raad indachtig ging ik naar mijn schuur en nam mijn bijl en haastte me naar de ambtswoning van de Vlaamse minister-president. Toen ik de Nieuwstraat doorstak, werd ik opgemerkt door twee medeburgers van allochtone origine. Ze belden de politie die onmiddellijk het leger verwittigde en bij het betreden van het Martelarenplein hielden twee militairen mij tegen.
-Wat gaat u doen meneer, met die bijl?
-Knopen doorhakken.
-Welke knopen?
-De Gordiaanse knopen van de Vlaamse regering. En de knopen rond het nachtlawaai van de vliegtuigen.
Ze keken mekaar aan. De blanke soldaat fluisterde zijn kompaan van Congolese origine iets in het oor waarop deze laatste me vroeg:
-En zal er dan meer of minder geld in de schatkist zijn, na uw gehak?
-Meer. Zo kan er meer soldij uitgekeerd worden.
-In dat geval, hakt u er maar goed op los meneer.
Ik bedacht dat deze woorden nu net de running gag was ten tijde van de Guldensporenslag waarmee de Vlaamsche beenhouwers mekaar aanporden op de Kortrijkse kouter om zo zoveel mogelijk Franse ridders in de pan te hakken.
Wie overigens een veldslag uit 1302 elk jaar opnieuw eert, moet ook fan zijn van de Brugse Metten. U weet wel: het nachtelijk event waarop honderden met bijlen en messen uitgedoste mannen menig huis binnenvielen en aan de slapenden vroegen of ze ‘des gilden vriend’ waren. Wie niet prompt antwoordde met ‘bij yok gie’ maar eerder vragend en onwetend toekeek, die maakte kennis met de bijl. Of met het mes. De Vlaamse uitgezonden IS-strijders hadden hun mosterd duidelijk gehaald uit de vaderlandse geschiedenis. En ook Erdogan zal ongetwijfeld de Gulen-aanhangers detecteren op de wijze die reeds door de Bruggelingen in 1302 werd ingevoerd. Dat die daar geen patent op genomen hebben…
Ik klopte aan bij minister-president Bourgeois. Mijn bijl rustte op mijn rechterschouder. In afwachting dat de poort zou openzwaaien, draaide ik me om. En schrok. Het hele Martelarenplein stond vol burgers. Op spandoeken las ik: ‘Bijltjesdag is gekomen’. Speech, speech werd er geroepen. Zonder het te beseffen was ik uitgeroepen tot populistisch tribuun. Mijn eenmansactie leek uit te draaien op een nachtmerrie. Toen werd er aan de andere kant van de poort gebeukt. Ik beeldde me in dat Geert Bourgeois probeerde me binnen te laten, maar toen ik gebrul hoorde, werd ik verschrikt wakker.
Oef, het was maar een droom. Waar was ik ook al weer? Juist, in de Pyreneeën. In een berghut. Op een driedaagse wandeltocht. Er werd plots hevig tegen de houten voordeur geduwd. De hengsels trilden. Ik sprong recht en keek door het zijraampje. Een bruine beer stond zijn achterwerk te schuren tegen de deur. Mijn fototoestel, snel. Of zou ik niet beter de bijl van de muur nemen? Soms moet een mens knopen doorhakken: handelen als esthetisch getuige, of daadwerkelijk het verloop der dingen mee bepalen. Toen de hengsels het begaven, wist ik dat ik te laat de knoop had doorgehakt en niet meer bij de bijl kon. Mijn laatste gedachte was: Waar zijn die soldaten als je ze nodig hebt…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 juli 2017 in cultuur, filosofie, humor

 

Woordkeuze

Vluchtelingenstroompje. Migratiezuchtje. Warmwelkomtehuis. Enkelingentoevoer. Talentenbrengers.
Of, een ander topic bespelend:
Kersopdetaart-betoelaging. Volwassenpolletjes-exploratie. Bakensverzettende-meetings.
Waar dit over gaat? Bespelen van neuronen. Ga niet mee in het discours (en gebezigde vocabularium) over vluchtelingenstromen en asielzoekers of over graaipolitici. Want begrippen zetten gevoelszones in actie en roepen asap afkeer of walging op.
Wees ook niet negatief (lugenpresse) maar gebruik positieve termen (waarheidszoekende media).
Je staat niet in de ellenlange file maar geniet eindelijk van dat moment waarop je de podcast helemaal uit kan beluisteren.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij, taal

 

Gezegde

“Met man en macht wordt er gewerkt.”
Dus als het alle hens aan dek is, dan heb je mannen nodig. Of zijn de dames dan de macht? Superviseren zij? En wat met transgenders?
Gezegden moeten een upgrade ondergaan.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor

 

Struisvogelen

We hebben een trein gemist door onze kop in ’t zand te steken.
Als de struisvogel niet wil instappen, dan wil ie niet instappen.
Struisvogels weigeren op te stappen op dezelfde wijze als paarden weigeren te drinken, zelfs al breng je hen naar het water.
Misschien zocht de struisvogel water en wist ie niet dat de trein naar een meer reed.
Enfin: misschien moeten we gezegden aanpassen aan de dingen die hip zijn. Zoveel struisvogels zijn er recentelijk niet gesignaleerd in onze straten. Pokemonvangers daarentegen…
Je kunt de pokemon niet vangen als je je wifi-antenne niet uitsteekt.
Antenne? Dat zijn de onzichtbare voelsprieten van je smartphone.
We missen de pokemonvangst van de eeuw als we niet op tijd met de trein ter plekke zijn. Dat zullen ze wel snappen.
En waarom hebben we de trein gemist?
Omdat we elders pokemons aan het vangen waren.
Pokemons zijn dus de hedendaagse struisvogels.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij

 

Gedachten

Gewapend beton: ingemetselde paracommando.

Wie vrij is van onrust is zichzelf noch een ander tot last. (Epicurus).
En toen ontstonden de sociale media. Waar zowel onrust als het ontbreken ervan rondgevavuzeleerd wordt.

‘Wij moeten ons bevrijden uit de gevangenis van het dagelijks leven en van de politiek.’
Tweette zij dwangmatig.

God is een eenhoorn. En allah is een eekhoorn.

Verspreid uw zaad der liefde steeds weer in andere lichamen.
Egocentristen daarentegen leven in een condoom.

“Ik sta al langer te wachten om in te checken dan dat mijn vlucht duurt. Een ramp.”
Decadente vreedzame culturen herken je aan hun definitie van rampen.
In Aleppo bijvoorbeeld ligt dat iets anders.

Bewustzijn is als een plooi in de werkelijkheid, zoals wanneer iemand een stuk textiel vouwt waar een holte in ontstaat. Die plooi is er een poosje, maar wordt uiteindelijk weer glad gestreken. Ik heb mijn privacy -een plooi (kamer) waarin ik me terugtrek. Maar ik ben een deel van het kleed en ik ben eruit gevormd zolang ik leef. (vrij naar Merleau-Ponty)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij, politiek

 

Remember

Een geheugen? Dat is onthouden. Maar ook, en even belangrijk: vergeten. Je maakt slimmere beslissingen wanneer je verlost bent van details.
Een detail? De naam van een minister. De moeite niet om te onthouden. Evenals de naam van menig tv-coryfee of popidool. Wat is dan wel belangrijk? Zwaartekracht in een tijd-ruimte dimensie;. Neuronen en persoonlijkheidsvorming. De impact van Mahlers zesde.En de lichtinval. Never forget a good sunset.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in filosofie, humor

 

Happiness

Ook wie zich niets aantrekt van islamofobie, de ontogenese van de taalstrijd, de al of niet invoering van een federale kieskring, het karakter van Newton, Wittgenstein of Kierkegaard, het dispuut tussen Sartre en Camus, de postmoderne aspecten van het feminisme, de Krim, de overvloed aan poezen en ratten, de toekomst van het heelal, de buitenspelval, de pocheertijd van Atlantische zalm en het verschil in gisting tussen de trappistenbieren, kan best tevreden zijn met haar of zijn geleefde leven.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in filosofie, humor

 

Kriebel

Dat gevoel terwijl je je kinnebak scheert en je linkerhand je huid opspant

en je rechterhand het mesje hanteert en je de schuimvlokken op lineaire wijze wegduwt…

dat moment dus waarop een vlieg zich neerzet niet zo ver van je geslachtsdeel

en zich met haar kleine pootjes tokkelend een weg baant…

dan pas besef je de impact van sommige kleinoden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, literatuur

 

Rien

Deugdzaam nietsdoen.
Is als een volle agenda voor stressloze mediteerders.
Tussen wit blad en onontgonnen gedachten.
Volgehouden opeenstapeling van intense leegte.
Dat doe ik.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in filosofie, humor

 

Stupid design

Intelligent design? My ass.
Welke god vindt er nu testikels uit hangend in een zakje buitenboord en laat tegelijk vrijschoppen nemen tijdens een voetbalmatch?
Tenzij zo’n vrij-schop bedoeld is om nooit meer te kunnen vrijen. Maar dan zou voetbal enkel voor oude mannen zijn.
Bovendien moest die god dan ook armen en handen dusdanig ontwerpen dat ze geplaatst kunnen worden voor de testikels, wetende dat er ook tanden en een neusbeentje bestaan die op dat moment volstrekt onbeveiligd zijn.
In intelligent design zouden testikels, neus en tanden ingetrokken kunnen worden. Of zouden er vier armen en handen zijn.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, science

 

Barcode

Zei de caissière daarnet tegen me: “Dankzij Einsteins E=mc² kan ik nu uw aangekochte waren inscannen.”
Een mens zou voor minder shopaholic worden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, science

 

Down

-Papa, moeten mensen met het downsyndroom uitsterven?
-Vooraleer je op die vraag antwoord moet je eerst een aantal andere vragen beantwoorden.
-Zoals?
-Wat is zich gelukkig voelen? Wat is de zin van lijden?
-Kunnen mensen met het down-syndroom zich gelukkig voelen?
-Zeker kunnen ze dat. Net zoals zwakzinnige mensen sereniteit en rust en een steady gemoed kunnen ervaren, kunnen ook mensen met het downsyndroom dit. Uiteraard dienen ze hun beperkingen en hun anders-zijn te aanvaarden, want anders zullen ze zich niet gelukkig kunnen voelen.
-Wat is de zin van hun bestaan?
-Zero, net zomin als dat het leven van eender wie zinnig is. De levenskunst ligt er in om niet te zoeken naar de zin van het bestaan, maar zin te vinden IN het bestaan. Dag na dag, uur na uur.
-Kan men zin vinden in het bestaan door voor iemand anders te zorgen? Desnoods zijn hele leven lang?
-Ja, dat kan. Maar men mag dat niet opleggen. Men moet ook de vrijheid hebben dit niet te willen.
-Dus ouders hebben het recht een foetus met downsyndroom te aborteren?
-Ja.
-Maar hebben ze ook het recht dit kind te laten leven en op te voeden?
-Op zich wel. Daar moeten wij ons niet over buigen. Wanneer ze echter middelen van de maatschappij nodig hebben, dan wordt dit een ethische vraagstelling. We merken dat bij natuurvolkeren in tijden van schaarste dergelijke kinderen na hun geboorte gedood worden.
-Dat is gruwelijk.
-Ja, maar in die context vaak de beste oplossing want omdat ze te fragiel zijn brengen ze het leven van hun ouders en anderen in gevaar. Bijvoorbeeld wanneer er gevlucht moet worden.
-Dus blijkbaar is de natuurlogica: ontdoe je van de zwaksten als het bestaan van allen op het spel staat.
-Een logica die wij -eens we de schaarste voorbij zijn- niet hoeven te volgen. En dus kunnen we wel ouders met een Down-kind steunen.
-Zou de maatschappij beter af zijn zonder mensen met downsyndroom?
-Als je die vraag beantwoordt vanuit jezelf (ben ik blij het downsyndroom niet te hebben?) dan is het antwoord ja. Beantwoord je die vraag vanuit de ouders van een persoon met down, dan zullen zij stellen dat hun leven makkelijker had kunnen verlopen en dat ze vrede hebben gevonden met hun toestand, en zelfs bij momenten vreugde beleven aan hun kind.
-Dus in se hebben zij dit niet gewenst?
-Nee.
-Dus zouden ook zij beter af geweest zijn zonder een kind met down?
-Ja.
-Maar zij verdienen wel ons respect, zoals we respect moeten hebben voor al wie een lijdende helpt.
Dat brengt ons bij je andere vraag: wat is het nut van lijden?
-Lijden omwille terminale ziekten, zowel van bacteriële, virale als neurologische oorsprong (denk maar aan kankers of dementie) is zinloos. Men moet er alles aan doen om dergelijke ziektes in de toekomst niet te laten ontstaan of asap te genezen.
-Is het zinvol de mensheid te ontdoen van alle ziekten?
-Ziekten die ons ondraaglijk en terminaal doen lijden? Zeker wel. Andere ziektes? Niet echt, omdat het ons immuunsysteem opbouwt en ons dus alerter maakt.
-We moeten dus aanvaarden dat we soms een noodlottigheid moeten ondergaan, maar we mogen geen zingeving vinden in het lijden. Maar je zei dat men zin kan vinden in het bijstaan van een lijdende?
-Ja, maar dat is een houding uit noodzaak. De doelstelling moet blijven van het lijden kwalitatief en kwantitatief minimaal te maken.
-Dus vanuit die gedachte is het laten uitsterven van down logisch?
-Zeker.
-Waarom zijn er zoveel gelovigen die het lijden eren? Die hun huizen volhangen met beelden van een gekruisigde?
-Het troost hen want ook zij zouden liever een perfecte wereld wensen. Meer zelfs: net zij geloven in een paradijselijkheid. Zij denken die te bekomen door wat zij ‘het goede’ noemen, te doen. Maar in se is dat een zelftherapeutisch effect om de onmogelijkheid van een perfecte, lijden-vrije wereld te realiseren.
Zij hebben sympathie voor degene die afziet. Althans wanneer diens doel nobel was. Want dezelfde mensen kunnen bikkelhard zijn voor wie faalt wanneer dit het gevolg is -volgens hen althans- van eigen luiheid of lafheid.
Wat ook opvalt is dat ressentiment en sympathie hebben voor de lijdende blijkt vaak samen te gaan. En dat is verklaarbaar vanuit de drang naar een absolute goedheid. Hoe meer inzichten mensen hebben, hoe meer we ook de schaarste achter ons laten, des te meer voelen we aan dat een rechtvaardigere samenleving mogelijk is en dat we zo een deel van het lijden kunnen wegwerken.
-Waarom zijn er mensen die de rationaliteit bekritiseren?
-Niet iedereen ziet opportuniteiten en oplossingen. Veel mensen staan machteloos in het leven omdat ze een heleboel zaken niet begrijpen. Wanneer iets je petje te boven gaat, dan blijf je in de kou staan. Daarom dat anderen waarschuwen voor een wereld waarin de rationaliteit, het beseffen van dingen en het vormgeven naar dat inzicht, de overhand neemt. Geloof is een leugen maar een troost voor wie onvoldoende inzicht heeft in het waarom der dingen, of voor wie niet om kan met negatieve ervaringen.
-Maar om een betere wereld te hebben moet je toch net meer rationaliteit hebben?
-Ja, maar je moet ook wie niet mee is, opvangen.
-Om mensen niet in de kou te laten staan, mag je toch tegelijk verder op rationele wijze een wereld uitbouwen. Mensen die niet mee kunnen, mogen toch geen argument zijn om niet verder te redeneren. Zij dienen wel beschermd te worden -zoals ook downpatiënten of andere mensen met een handicap beschermd worden- doch waarom zou men daarom moeten fulmineren tegen voortschrijdend inzicht, wetenschappelijk en technologische ontwikkelingen…
-Opnieuw komt daar een vorm van ressentiment kijken. Wie de cultus van het lijden eert, wil de maatschappij rond dat lijden uitbouwen. In hun ogen botst dit model met een model dat eerder de mensheid als soort ziet evolueren. Het lijkt wel alsof ze liefst een stilstand wensen met een normering die bepaald wordt door degene die niet kan volgen.
Diversiteit in een samenleving is belangrijk. En ook belangrijk is dat een model dat ‘perfectie’ vooropstelt gecounterd moet worden. Buiten de lijntjes kleuren, tussen de plooien vallen, etc… moet allemaal gekoesterd worden. Maar op enkele normaal-begaafde Down’ers na, is dit toch niet echt een variante waarvan je kan zeggen: we moeten het koesteren.
-Rabiaat katholieken verkneukelen zich momenteel omdat ze het geweldig vinden dat lijden plots weer een topic is. De Downers zijn de nieuwe Jezussen. En de cognitieve atheïsten willen hen aan het kruis nagelen.
-Terwijl geen enkele ouder gelukkig is met het soms ondraaglijke lijden dat een Downer met zich meebrengt.
Al verdienen zij onmetelijk respect en moet de samenleving hen zeker helpen. Een houding en stellingname die rabiate katholieken niet hebben jegens zij die in hun ogen ten onrechte abortus plegen.
Over traditionele moslims zullen we het even niet hebben, want Allah bepaalt hun lot en dus hun mening.
Het blijft tegelijk belangrijk te waarschuwen voor het kneden van de zogenaamde nieuwe mens naar een bepaald ideaal model.
Niet dat de oude gewone mens zo geweldig is…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in ethiek, maatschappij

 

Bedenkertje

“Blaast ‘em op.”
Dit kon je in de jaren 70 op Antwerpse speelplaatsen horen.
Vandaag werk je jezelf in nesten met dergelijke kreten.
Het kan verkere…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in humor, taal

 

Bedenkertje

Tot op het bot uitspitten.
Archeologie is een beroep met toekomst.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in humor, taal

 

Bedenkertje

Transparantie.
Negligé voor wat je niet mag negligeren.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in humor, taal

 
Afbeelding

Space

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 28 mei 2017 in art, foto

 
Galerij

Malaga – Nerja – Anadalusia

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 21 mei 2017 in reizen

 
  • Archief

  • juli 2020
    M D W D V Z Z
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  •