RSS

Categorie archief: reizen

Galerij

Malaga – Nerja – Anadalusia

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 21 mei 2017 in reizen

 
Galerij

Modave

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 oktober 2016 in reizen

 
Galerij

Moving

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 oktober 2016 in reizen

 

Kretenzische ochtendgroet

Dag Smartphone op het nachtkastje

Dag Sinaasappel op de snijplank

Dag Zapper op de salontafel

Dag Uitzicht

 

Dag Water uit de pet-fles

Dag Bril op de porseleinen pot

Dag warme Straal uit de slang

Dag Zwembad

 

Ik dank Kronos

Ik befluister de Krekel

Ik souffleer Liefde

Mijn Glimlach gebeiteld.

kreta1

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 3 augustus 2016 in poëzie, reizen

 

Zuid-Tunesië

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 april 2015 in reizen

 
Galerij

Greece – Chalkidiki – Sithonia – Thessaloniki – Philippi – Xanthi – Kavalia – Nestos

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 augustus 2014 in reizen

 
Galerij

Colmar

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 augustus 2014 in reizen

 
Galerij

Freiburg

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 augustus 2014 in reizen

 
Galerij

Schwarzwald

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 augustus 2014 in reizen

 
Galerij

Strasbourg

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 augustus 2014 in reizen

 
Galerij

Jeruzalem

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 10 mei 2014 in reizen

 

Tel Aviv

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 10 mei 2014 in reizen

 
Galerij

Madeira

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 15 april 2013 in reizen

 

La Vendée

Deze diashow vereist JavaScript.

 
2 reacties

Geplaatst door op 5 augustus 2012 in natuur, reizen

 

Kos

Deze diashow vereist JavaScript.

Meer foto’s en beelden

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 15 juli 2012 in reizen

 

Marrakech

Meer beelden op yilli.be

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 mei 2012 in poëzie, reizen

 

Letterreizen

Ik lees een boek en bén dan met verlof. Ook als ik ervoor en erna druk aan het werk ben.
Ja, misschien is dat wel wat literatuur doet: je geest met verlof sturen.

Anderzijds is reizen ook een vorm van werken. Want ook als je je laat gaan (bv. al reizend landschappen en geuren opzuigen) ben je onbewust naarstig bezig elke impressie te verwerken. Vraag is dan: wanneer werkt een mens niet?

Je hebt werken waarbij je je laat gaan. En werken waarbij je zelf produceert.

Laat het dan nu tijd zijn om in de zon te zitten met het fascinerende “Voor de oerknal” van de jonge Duitse natuurkundige Martin Bojowald. Een knaller van een reis terug in de tijd…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 mei 2011 in filosofie, literatuur, reizen

 

Liefde

One of the Best Pictures 2010 van National Geographic.

 

 
1 reactie

Geplaatst door op 23 november 2010 in art, reizen

 

Eyjafjallajokull

Ik zoek een kameel omdat dit volgens Alain de Botton de snelheid is waarmee je geest in deze dagen zonder vliegtuigen optimaal reist. En ook Bernard-Henry Levi heeft zich over de Eyjafjallajokull gebogen: “Ce ne sont plus les flux de capitaux mais les flux de communication et de circulation des hommes et des biens, qui se grippent, s’interrompent et deviennent comme un sang qui se fige.” En een reeks leuke foto’s van de vulkaan met blikseminslagen.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 april 2010 in communicatie, natuur, reizen

 

4 dagen zonder internet

Vier dagen zonder internet. In Ardennenland. mormontnov2009

Wat heeft ons dat aan gezichten opgeleverd?

Een abondance van goud geel bruin. In meer schakeringen dan je kan terugvinden op een schilderspalet. bladerenEen tapijt van 738 555 afgevallen blaren waarop het zacht stappen is. Omdat mijn jongste 12 wordt, hadden we vier vriendjes mee genomen. Na 430 blaren stopten ze met tellen. Loosers. Allemaal de schuld van Studio 100. Die promoten gemakzucht.kids

“Het brandt” riep een van de kids. Uit het dal klom een diffuse sliert. Lichtgrijs en wazig. Uitdijend. Niks brand, niks rookpluim, maar opgestegen nevel doordat zonnestralen een plas of een beek verwarmden. Dat komt ervan als je teveel tekenfilms kijkt. Met in elke scène spanning en drama. Terwijl er geen plaats is voor de poëzie van natuurfenomenen. De schuld van Studio 100.

’s Nachts kregen we bezoek van een koppel fretten. Ze dansten cirkelgewijs een paringsritueel boven ons hoofd. Korte krijskreten wisselden af met  driftig gedab. Go elsewhere, maar ja, een hooizolder is natuurlijk een ideale plek om de eerste frisse novembernacht door te brengen.

En wat hebben vier dagen zonder internet in Ardennenland aan inzichten opgeleverd?

De prijs van het wild is ingestort. Twee euro voor een kilo everzwijn, vier euro voor vrouwelijke herten (biches).  De beesten zijn net geschoten en je pikt ze op rechtstreeks na het beëindigen van de jacht. De prijzen zijn dus voor het beest incluis kop, pels en beenderen. Reken 30 kilo voor een jong zwijn. Of 60 kilo voor een vrouwtjeshert. Dat maakt dan 240 euro + 25 euro voor het inhuren van een slachter = 265 euro. Daar heb je twee grote billen (achterpoten) voor, waaruit makkelijk 6 grote gebraden te snijden zijn; een rug (filet en massa koteletjes), twee schouderstukken (nog een reeks gebraden) en een hoop ragout. 1 stuk gebraad kost al snel 25 euro bij de slager. Reken dus maar uit. O ja de prijzen zijn zonder btw. En toch zijn het nettoprijzen, want na een jacht worden geen bonnekes uitgeschreven.  😉

100_5102

Tijd zat om 1245 bladzijden te doorploegen. “Sabbatical” van de familie Alain Grootaers; “Chinese tekens” van journalist Jan van der Putten; “Eens beloofd” van psychotriller auteur Harlan Coben en  “Video Vortex Reader, Respones to YouTube” onder redactie van de onderzoekers Lovink en Niederer.

I feel happy and satisfied. Een grabbel quotes.

CHINESE TEKENS

Een Chinese boer die voor het eerst in een vliegtuig zat, probeerde op tienduizend meter hoogte de deur open te maken om zijn fluim kwijt te geraken.

Het telraam blijft in China in gebruik om de uitkomst van de elektronische rekenmachines te verifiëren.

China’s middenklasse heeft de schotse whisky ontdekt maar lengt deze nieuwerwetse drink graag aan met ouderwetse thee.

Over nationalisme: In rijke landen is nationalisme een gevaarlijke stroming. De Verdonken, Wildersen, De Winters en andere provincialen mogen wat mij betreft vandaag nog emigreren, het liefst naar arme, dictatoriaal geregeerde landen waar ze kunnen bekomen van hun opgewonden gekakel en hun de ogen kunnen opengaan. In arme landen kan nationalisme nog gevaarlijker zijn dan in rijke, omdat armoede ene goede voedingsbodem is vormt voor fundamentalistisch fanatisme. Maar het kan ook de inspiratiebron zijn van nationale emancipatie. Dat was het in China. Het is het nu niet meer.

Als communistische nationalist was Mao geen uitzondering. Overal ter wereld is het de grote communistische leiders  in de eerste plaats te doen geweest om het consolideren van hun macht in eigen land. Stalin, Kim Il Sung, Tito, Ho Chi Minh: stuk voor stuk waren het nationale leiders die in hun buitenlandse politiek uitgingen van het nationale belang – net als hun collega’s in de niet-communistische wereld trouwens. Hetzelfde geldt voor Fidel Castro, eerder een charismatische  Latijns-Amerikaanse caudillo  dan een klassieke communistische partijleider. Wereldrevolutionairen als Trotski en Ernesto Che Guverara hebben voor hun internationalistische opvattingen zwaar moeten boeten. Trotski werd vermoord in Mexico, Guevara in Bolivia, en de volgelingen van deze idealisten zijn geboren verliezers gebleken.

Tienanmen: Majesteitsschennis is van alle tijden en van alle culturen. De journalist Yu Dongyue, een van de drie jongeren die tijdens de Tienanmenrebellie van 1989 eierschalen gevuld met rode verf naar het grote Mao-portret slingerden, kwam in 2006 als laatste van de drie vrij. De folteringen hadden hem zijn zinnen doen verliezen.

Beeldend kunstenaars bereiken aanzienlijk minder mensen dan cineasten of schrijvers, maar ook zij moeten van Tiananmen afblijven.

Nu is de Chinese moderne kunst explosief tot bloei gekomen. ‘789’ is de naam van een bruisend galerieën- en werkplaatsen complex in de Chinese wijk Dashanzi. In de voormalige militaire fanrieken, in de jaren vijftig gebouwd door Oost-Duitsland in Bauhaussstijl, staan de in rode karakters geschreven leuzen uit de tijd van de Culturele Revolutie nog op de plafonds. Wat daaronder te zien is, lijkt lichtjaren van die tijd verwijderd. De partij heeft langzamerhand begrepen dat grensverleggende kunst niet is tegen te houden. Ze troost zich met de gedachte dat kunst een aardige uitlaatklep is voor protestgevoelens, en dat ze hoe dan ook ver buiten de leefwereld staat van de massa.

Ook voor de kunst zijn er echter grenzen. Zo moest tijdens het Dashanzi Kunstfestival in 2006 een week na de opening een aantal kunstwerken op last van de politie worden weggehaald. Daaronder was een schilderij van de tanks op het Tiananmenplein door Seng Qi (zijn galerie in ‘789’ is gewijd aan foto’s van zijn linkerhand die sinds 1989 haar duim mist, een zelfamputatie uit protest tegen het bloedbad).

Ook een schilderij van Ga Qiang, waarop het Tiananmenplein te zien is door het gat dat een kogel heeft geslagen in een hand, moet weg. Datzelfde lot trof ook een doek over Mao’s beroemde zwemtocht in de Yangtze, niet vanwege het thema maar door de kleur van het water van de rivier: bloedrood.

yinez (links)Slogans uit Chinese voorlichtingscampagnes:

Fok minder kinderen en meer varkens.

Een baby erbij betekent een graf erbij.

Van abortus hangt de toekomst van je land en je koeien af.

Vandaag luidt het: Moeder aarde is te vermoeid om meer kinderen te dragen.

SABBATICAL: Going Commando! Thaise hogeschool- en universiteitsstudentes hebben er een hype trend bij. Onder hun uniformrok dragen ze geen slip. Tot ergernis van ouders en leerkrachten. Schooldirecties roepen de ouders op om hun dochters ’s ochtends te controleren. En ook op school worden de jongedames gecontroleerd. En dat roept bij Alain Grootaers (what’s in a name) de terechte vraag op: wie heeft het recht op school (en thuis) die rok op te heffen… Het opleidingshoofd? Het departementshoofd? De decaan? De algemeen directeur of de rector? Voer (figuurlijk bedoeld hé) voor een privacycommissie, als je het mij vraagt.

GEZIEN: Julia, een film van Erick Zonca uit 2008 met de verbazingwekkend knappe acteerprestatie van hoofdrolspeelster Tilda Swinton. Zij IS de zichzelf verliezende alcoholverslaafde mannenvreetster,  loser en toch een heldin. Hoe meer ze zich in nesten werkt, hoe meer sympathie je voor haar krijgt en tegelijk wil je haar toeroepen: don’t do that!

Zelden ook zo’n zin gehad om een zootje kutmexicanen die kinderen kidnappen omwille van het losgeld, te laten doodschieten.

Fascinerend zijn ook de geknipte scènes waarin Swinton alweer de pannen van het dak acteert en je regisseur Zonca (in het Frans dus) commentaar hoort geven, o.a. over het uitdiepen van een mannelijk personage.

Zonca maakte ook Le Petit voleur (2000) en La vie rêvee des anges (1998).

En twee links: bepaal zelf wat je NEWS vindt via http://www.loogie.net en volg de artistieke scene op http://www.1go1.net.

 
1 reactie

Geplaatst door op 5 november 2009 in bio, natuur, politics, reizen, vakantie

 

Zomer 2009

Egyptisch paviljoenIstrië – Biënnale van Venetië – Verbeke Foundation Kemzeke – Verdronken land van Saefthinge: zie de foto’s op http://www.yilli.be/reizenexpos/index.html Jump

 
1 reactie

Geplaatst door op 2 september 2009 in art, bio, reizen

 

Andalusië-Algarve augustus 2008

Met de camper door Andalusië en de Algarve, o.a. op zoek naar de restanten van de Moorse cultuur, één van de bakermatten van de westerse beschaving (7e-15e eeuw).
Wat opviel was de letterlijke inkapseling van Arabische gebouwen door katholieke koningen. Rond gekronkelde en geciseleerde Moorse architecturale pareltjes (paleizen) werden rechthoekige wallen geplaatst. Of werd een moskee omgebouwd tot een kathedraal. Om het definitief verdrijven van de Moren (eind 15e eeuw) te bezegelen.
Definitief in een logica van cultuurconflicten, godsdienstfanatisme en oorlogvoerende naties. Maar allesbehalve definitief als men de hedendaagse migrantenstromen, de verwevenheid van tradities en architectuur en de bloedvermengingen van de lokale bevolking in ogenschouw neemt. Overigens, de Moren lieten aanvankelijk godsdienstvrijheid toe en bouwden kerken en synagogen, naast hun moskeeën. Hun economische en territoriale overheersing ging dus niet gepaard met intellectuele intolerantie, wat wél het geval was met de bende van Karel V, Filips en hun nazaten.
Meer impressies uit het het diepe zuidwesten van Europa.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 2 september 2008 in reizen

 

Tulip Gallery

Een leuke bed&breakfast in Amsterdam: een aanrader voor wie van een aangename gastheer houdt, uitgebreid wil ontbijten en met het openbaar vervoer de stadskern binnen wil rijden. En wat op het eerste zicht een kitcherig interieur mag lijken, is ironisch en smaakvol design.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 augustus 2008 in reizen

 

Het fiasco van de Mamma-cultuur

Zuid-Italiaanse zonen worden hun hele jeugd, maar ook de decennia erna, door hun moeders in de watten gelegd. Ze komen te raden op hun schoot en (zo gaat de roddel) hebben geen geheimen voor hen. En ze eten uit hun ruif, tot ver voorbij ze zelf vijftig zijn. En dit soms dagelijks (vaak over de middag) terwijl de ega het avondeten voor hen zal klaarzetten. En dit in ruil voor het opvangen van mamma wanneer ze niet meer voor zichzelf kan zorgen. En dat is vaak ver voorbij haar zeventigste.
Mamma (oma) wast, kookt, serveert, ruimt af en doet de vaat. Geen traan wordt gelaten, geen spier vertrokken. Zo moet er geleefd worden volgens de tradities. Maar de nieuwe generatie vrouwen zal zich sneller in de schaduw van een olijfboom neerzetten en luieren.
Sommige families verblijven de volle twee maanden op een camping en hun echtgenoten vervoegen hen tijdens de weekends, waar ze zich dan ook laten bedienen en als het hen uitkomt van de kinderen ontdoen. De oudere mannen dutten de hele zater- en zondagnamiddag, gelegen in een klapstoel, in de schaduw van een boom.

De mamma-cultuur heeft vreemde gevolgen. Heel wat Zuid-Italiaanse mannen gedragen zich als verwende kinderen. Ze zijn het gewoon door iemand verzorgd en bediend te worden en ze zijn het gewoon dat de meeste van hun verzuchtingen ook uitgevoerd worden. Zo gedragen ze zich dus ook in het verkeer en op straat. Als in een cocon verrichten ze daden; en steeds staat het eigen zelf centraal. Niet dat ze iemand anders niets gunnen; nee, hun attitude is niet negatief tegenover de Ander; ze komen er gewoon niet toe stil te staan bij wat die Ander misschien van hen zou verwachten. Een vorm van fijngevoeligheid en attentheid is hen vreemd. Soms lijken ze wel voorgeprogrammeerde robotten die recht op hun doel afgaan zonder in te schatten welke gedragswijzigingen dat heeft voor anderen. En dat is het gevolg van de mamma-cultuur die de zoon zijn hele leven op een piëdestal plaatst. In het zuiden van Italië is Jezus niet de gekruisigde, maar de aanbeden zoon. Alleen gedragen deze Jezussen zich nogal egocentrisch. En houden ze er weinig gedachten op na.
Het geeft alvast een voorsmaakje van wat het China van binnen twintig jaar zal zijn, wanneer een hele generatie zal bestaan uit volwassenen die enig kind waren. Ikke, en de rest moet maar even wachten.
 
3 reacties

Geplaatst door op 14 augustus 2006 in antropologie, Italië, reizen

 

De wraak van de duif

we zaten erbij en keken ernaar: Lissabon, juli 2005

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 2 augustus 2005 in humor, reizen

 

Portugal, fado of logica?


Er zijn diverse manieren om een land dat men bezoekt, te analyseren. 21 dagen zijn te kort om te kunnen spreken in termen van de Portugezen zijn zus en zo. Temeer daar ik mij zelf steeds wens te distantiëren als men het heeft over de Belgen of de Vlaamse cultuur.

Ga naar de foto’s

Zuiver antropomorfisch valt de kleine gestalte op van deze Zuid-Europese variant. Portugezen zijn doorgaans geblokt, en zitten (té?) goed in het vet.
Men kan à la Nietzsche grote lijnen trekken op cultureel (en historisch) vlak om zo verschillen te duiden tussen Portugezen en bv. noordelijke Europeanen. Zo hebben zij een eigen manier om de dingen aan te pakken. Duitsers zouden er de muren van op lopen; grondigheid is soms ver te zoeken in hun handelen. Hun tempo en hun logica maken hen on-europees. Vandaar dat ze in de Latijnse cultuur nogal denigrerend omschreven worden als des noirs blancs. In Portugal (en meer bepaald onder Porto) houdt m.a.w. Europa op.
Is het omdat ze niet langer de wereldeconomie aanzwengelen, wat ze effectief ooit mee gedaan hebben toen karvelen en geen olietankers de oceanen bevoeren, dat ze zich gaan terugtrekken zijn in hun fado-gemoed, een mengeling van opbeurend geweeklaag…
Je kunt een volk ook antropologisch benaderen en dan moet je je bv. afvragen hoe ze omgaan met overspel. Als je weet dat het Portugese woord voor man macho is, dan besef je dat de horens dragen nooit in dank afgenomen zal worden. En de socialistische Anjerrevolutie begin jaren 70 van de 20ste eeuw heeft het traditionele geloof in christelijke waarden niet echt onderuit gehaald. Alleen is het me niet duidelijk of het huwelijk in Portugal noodzakelijk is om de socio-economische realiteit in stand te houden. In noordelijk Europa is overspel toegelaten wanneer het achter de schermen gebeurt. Eens het openlijk geuit wordt, en de minnaars mekaar publiekelijk contacteren, brengt het de economie in gevaar, want echtscheidingen leiden tot het instorten van samengebrachte kapitalen en eigendommen.
Je kunt je in een ander land (ach, die staatsgrenzen toch) aan jezelf spiegelen en vaststellen welke connotaties in je gedachtestroom opkomen wanneer je bv. een gebouw, een conversatie of een maaltijd ondergaat. Het is de meest subjectieve manier van analyseren want je refereert steeds naar je eigen culturele bagage.
Portugezen hebben een eigen ietwat slordige, naïeve en onbrekende manier van aanpakken. Ze sloffen door het leven en schieten zelden uit hun sloffen. Ze hebben van marketing geen kaas gegeten. Keep it that way, denk ik dan. En ik vraag me af of de autostrades die het noorden met het toeristische Algarve, en Lissabon met het oostelijke binnenland verbinden, en betaald werden met EU-geld, wel nodig waren…
Gelukkig hebben de toeristen de afslag naar de westkust nog niet gevonden. 98% van degenen die de oceaan trotseerden, zijn Portugezen. Alleen in het uiterste zuiden waar de kust een mediterraan karakter krijgt, liggen de Noord-Europese zonnekloppers.
Misschien zal Portugal blijven steken. Misschien willen de Portugezen die onder Porto leven (want net als Italië kan je Portugal op het vlak van esprit économique in twee delen) helemaal niet vereuropeaniseren en dus versnellen. Hun politici pakken in de meeste badplaatsen weliswaar uit met 20m² borden waarop ze pronken dat ze de investeerders en voornamelijk bouwheren tot daar hebben laten komen, het geeft het geheel enkel nog een groter anachronisme. Naast de oude, soms nog redelijk authentieke kronkelende straatjes in de vissersdorpen, een mengeling van laat-middeleeuwse, Arabische en renaissancestijl, worden aan de waterrand witte kastelen geplant die vele appartementen bevatten voor (voorlopig nog Portugese) toeristen. Geen schoendozen zoals aan de Belgische kust, maar architecturale doordachte bouwsels, die desondanks vloeken met de authentieke wijken.
Misschien moet Zuidelijk-Portugal een authentiek pretpark blijven zonder Lidl’s en Ikea’s en mét onlogische handelingen. Geen inhaaloperaties, geen accommodatie voor Noord-Europeanen, maar verzande wegen en toeristen die op kamers in kleine visserswoningen zitten.
Portugal als een culturele Club Med. Als de EU nu zou investeren in Portugezen die als culturele gids ingehuurd kunnen worden en je in de huizen, wijken en gezinnen brengen, je hun verhaal doen van wat hen vandaag beroert, dan zouden 21 dagen volstaan om je méér dan ondergedompeld te voelen in deze uithoek van Europa (of is het de voorpost van Noord-Afrika?).

De eerste beelden…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 juli 2005 in reizen

 
  • Archief

  • juli 2020
    M D W D V Z Z
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  •