RSS

Categorie archief: politiek

Zwaaien maar

Heisa om een vlag. Typisch Vlaamsch. Moet zeker in die canon komen.
Of wacht: het vertrappelen van een vlag maakt moslims woest en het verbranden ervan doet Amerikanen razend worden.
Dus is het is iets universeels, zich emotioneel betrokken voelen bij een vlag? Gaat een canon dan niet per definitie over wat de mensheid bindt?
Maar wacht: er zijn ook veel meer mensen die hun schouders ophalen voor al dat vlaggengedoe.
Dat is dus de kern van een andere canon.
Terwijl zie ik een polsstokspringer een aanloop nemen met een vlaggenstok.
Niet de vlag maar de stok is de essentie.
Al is de vraag: hoe hoog ligt de lat? Hoog genoeg om er makkelijk onderdoor te kunnen.
Als we maar zacht vallen, denk ik dan. Dat vind je in alle canons terug. De behoefte aan dons, het is het maizena van elke beschaving. Schuif even op: er zijn nog een miljard vallenden die ook een plekje zoeken. Identiteit is dus tetris voor poëtische zieltjes. En voor wie eelt heeft op zijn ziel. En op zijn achterwerk.
En als we het koud krijgen? Dan draperen we onszelf. Met een ingebeelde vlag.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 augustus 2019 in cultuur, maatschappij, politiek

 

Elections

Wanneer ik politici Churchill hoor citeren en onderschrijven, n.l. dat dit door partijen gedicteerde getrapte parlementaire systeem het minst slechte is dat we kennen, weet ik dat:
1. deze mensen falen in het inventief en creatief zijn. Immers, elk product, elk proces dat vol fouten is, wordt vervangen door betere producten en processen. Maar de politiek kan dat niet, zichzelf heruitvinden. Zij leven nog in een 19e eeuwse constellatie. Om de parallel te trekken: de politiek leeft nog steeds in een VHS-systeem terwijl digitalisering de norm is. De stap zetten van analoog naar digitaal, is niet mogelijk met partijen.
2. we moeten dus afstappen van het gegeven democratie gelijk te stellen aan het kiezen van vertegenwoordigers. En zeker geen vertegenwoordigers die door partijen worden voorgesteld. Zo’n systeem is old fashion. En onrendabel en inefficiënt om globale problemen aan te pakken.
3. hoe moet het dan wel? Kijken we even naar de besluitvorming. Die wordt voorbereid in commissies door specialisten. Terecht. En dan komt het primaat van de politiek om de hoek en wringt men veel voorstellen de nek om omwille politieke spelletjes. Dus moeten we een orgaan hebben (een parlement) dat erover waakt dat bij elk te behandelen topic een groep (commissie) wordt samengesteld waarin alle visies en ervaringen zitten. Tegelijk wordt online de bevolking bevraagd. De input van die bevraging gaat naar die groep van experten en zij stellen een synergie op met een stappenplan dat dus het beleid is en uiteraard ook een financieel kostenplaatje bevat. Wie voert dat uit? De administratie. Zoals dat nu ook het geval is. En dat orgaan (commissie) controleert de uitvoering (dat gebeurt vandaag amper).
4. wie zetelt er dan in het parlement? Vertegenwoordigers van diverse belangengroepen: beroepsorganisaties van ondernemers, vakbonden,…, onderzoeksjournalisten, multidisciplinaire academici en een aantal bij loting bepaalde burgers. Zij bepalen de agenda en stellen de commissies per topic samen en waken over de werking van die commissies.
Zo bekom je een mix van bekwame lieden, directe inspraak en straight to the point langetermijn beleid.
5. en neen, ik ga geen partij oprichten om dit te promoten.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 26 mei 2019 in innovatie, maatschappij, politiek

 

Grootsheid

De stemtest van de VRT trekt op niets, lees ik her en der. Want de vragen zijn te dwingend; of genuanceerde stellingnames kunnen niet gekozen worden.
Is zeker waar, maar die andere stemtest, genaamd verkiezingen, met de optie om enkel een bolletje te kleuren, is die dan minder dwingend of wél genuanceerder? En het gekke is dat bij de meeste criticasters uitgesproken rechtse partijen op 1 en 2 staan. Dus zijn die mensen dan gefrustreerd? Of schrikken ze van zichzelf?
Dat op zich is een interessant gegeven. Verder kan je wel met die vragen aan de slag om bijvoorbeeld (hou je even vast) in het onderwijs aan burgerzin en bildung te werken. Wie weet komt dat de kwaliteit van de samenleving ten goede. Of willen we enkel economisch inzetbare pionnen laten afstuderen?
Het woord van de week is wellicht: lat. Hoe hoog ligt de lat, of exacter hoe hoog moet ik ze houden om er een tik mee uit te delen op de blote billetjes van de jeugd…. (en laat die vraag er ook tussen zitten: mogen ouders hun kinderen slaan? Heb ik daar toch wel neen op geantwoord, zeker).
Verkiezingen gaat niet om ideologische keuzes maar om de vraag: hoe snel wil je straffen en wijs je anderen met de beschuldigende vinger aan. Hoe snel kleef je het etiket ‘irritante loser’ op iemands face?
Hoe vaker je een lat hanteert, hoe meer een samenleving evolueert van een Gemeinschaft via een LAT-relatie naar een ieder op zich en voor zich-constellatie.
Maar troost u: hoe meer pandoeringen je een ander geeft, hoe groter het risico dat de lat breekt. Al kunnen de striemen blijvende sporen nalaten. Maar sommige venten zeggen dat je daar groot van wordt. Ik zie zachtheid eerder als grootsheid.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 6 april 2019 in maatschappij, politiek

 

Fobie

Waarom zegt men steeds: ‘toen we tienduizenden jaren geleden in groepjes (clans) door de savanne trokken, en een ander groepje tegenkwamen, waren we angstig omdat we vreesden dat ze onze vrouwen zouden afpakken, of ons voedsel.’
Waarom zouden ‘we’ niet angstig zijn omdat ze onze ‘mannen’ of onze jonge meiden of jongeheren zouden afpakken? Waarom zouden die clans zich gedragen als sultans die een harem zoeken? Om te jagen heb je zeker snelle benen en geoefende ogen nodig. Dat kunnen zowel mannen als vrouwen zijn. Misschien dat men een pas geworden moeder zou nemen indien in de eigen clan er een zou gestorven zijn, maar dan nog werden baby’s gewoon door andere stam-vrouwen gezoogd en gevoed.
Er zijn overigens voorbeelden gekend van stammen die niet vijandig staan tegenover wat ‘vreemd’ is. Ook werd er reeds geruild, dus uitgewisseld, dus angsten werden overwonnen en de anderen werden benaderd.
Waarom zijn mensen dan xenofoob, racistisch, genderfoob?
Wellicht omdat onze hersenen allesomvattende verhalen fijner vinden dan verklaringen die deels onzeker zijn. Dus eens een verhaal overgeleverd wordt (vandaag is dat via social media, maar ook nog steeds oraal) en als dat op dat moment als aangenaam en zeer plausibel overkomt, dan houdt men daar aan vast. Sommigen willen daar hun hele leven aan vasthouden. Ze aanvaarden bijgeloof (monotheïsme bv.). Ze verzetten zich tegen elke inbreuk op dat wereldbeeld. En dus worden ze conservatief of reactionair. Ze zien dat verhaal als de absolute zekerheid, de waarheid, het geruststellende. Ze romantiseren het. Ze verdringen kritiek, zelfs als ze het verhaal zelf ervaren als ontoereikend. Ze zullen zich op logische basis in vele bochten wringen. Mensen zijn zeer sterk in het goedpraten (in de eerste plaats aan zichzelf) van hun wereldbeeld. Hoe langer men aan een wereldbeeld vasthoudt, hoe visceraal bedreigend en dus fysiek ongemakkelijk men vernieuwingen en vreemde zaken ervaart. Eens men de grens van het fysiek ongemakkelijke heeft bereikt, zal men nog meer een egelstelling aannemen. Men stelt ook -ten onrechte- dat men intuïtief wel weet wat goed of juist is, en wie slecht is. Men zal ook geestesgenoten opzoeken, en vandaag is dat niet moeilijk in de virtuele wereld. Daardoor wordt het eigen beeld opnieuw bevestigd.
Mijn punt is dus dat ook zonder ontmoetingen met ‘vreemden’ mensen fobieën kunnen vertonen en conservatief kunnen zijn. Het is nu eenmaal een manier waarop onze hersenen werken. Wie openstaat voor het vreemde, zal dit bv. steeds opzoeken. Want dat geeft nieuwe impulsen, en die zijn verslavend, dus neurologisch gecodeerd.
Waarom is de ene mens dan open voor het vreemde, en de andere net niet? Iedere mens kan beiden zijn! Kleine oorzaken kunnen een verschillende reactie opleveren. De ene heeft een negatief verhaal gehoord, checkt dit niet, en creëert zo bij zichzelf argwaan jegens de persoon of situatie waarover men hem vertelde. Iemand anders heeft nooit veel meegemaakt noch gezien, en kan toch openstaan, omdat hij bv. positieve verhalen gehoord heeft m.b.t. dat ‘vreemde’.
Niemand is een onbeïnvloede bundel neuronen. Ouders die experimenteren toelaten t.o.v. ouders die angstig beschermend optreden en met hun lichaamstaal afkeer voor iets nieuws uitdrukken, maken een wereld van verschil. Daar hebben onze voorouders weinig mee te maken. M.a.w. ook zonder de permanente dreiging van de sabeltandtijger en genocidale clan-moorden, zouden wij wezens zijn die zowel angstig, racistisch, als open(hartig) en ontvankelijk kunnen zijn. Het is een kwestie van wat je voedt, en hoe je zelf omgaat met angsten en negatieve ervaringen. Wie steeds terug wil naar dat ene allesomvattende zekerheidsscheppende verhaal (dat bv. door de omgeving wordt ingepompt, denk maar aan ouders die geen weerwoord of bevraging dulden), zal sneller negatieve houdingen aannemen. En wanneer dat verhaal stelt dat je open grenzen moet hebben en iedere mens moet omarmen als potentieel liefdevol, dan zal je blind zijn voor situaties die tonen dat die houding ook nefast kan zijn. Religie en ideologieën zijn een gesel voor het kritisch verstand.

 
 

Politics 3.0

-Het is maar een peiling. De echte peiling zijn de verkiezingen.
-Ja, maar een maand na de verkiezingen zouden nieuwe verkiezingen wellicht een ander resultaat opleveren, zoals met peilingen.
-Zeer zeker.
-Is het dan niet dom om op basis van een tijdsmoment het parlement te vullen?
-Vind ik ook. Het zou evidenter zijn om de samenstelling permanent te updaten.
-Maar hoe zou je dat kunnen doen?
-Burgers online laten stemmen.
-Wacht even: als burgers online om de maand hun stem moeten uitbrengen op wie hen vertegenwoordigt, kunnen ze dan niet meteen hun stem uitbrengen over de topics die hun verkozenen behandelen?
-Zeker. Op voorwaarde dat ze weten waar ze het over hebben.
-Dus een informatieplicht koppelen aan kiesrecht.
-Online worden door partijen, maar ook door drukkingsgroepen en academici beleidsplannen geplaatst, die door het Rekenhof geanalyseerd worden op de impact op de begroting en dan mogen burgers -nadat ze middels een bevraging aantoonden te snappen waar het over ging- een keuze maken.
-Is dat democratie 3.0?
-Wellicht.
-Zet dat de particratie buitenspel?
-Ja, maar niet de ideologie.
-Die staat vandaag wel buitenspel…
-Scoren doe je alleen als de camera’s draaien.
-Politici zijn tribunespelers.
-Terwijl de dossiervreters belangrijker werk afleveren.
-Die zouden dat kunnen blijven doen?
-Ja, in een parlement dat samengesteld is uit partijleden maar ook uit vertegenwoordigers van het middenveld, of exacter uit hun studiediensten.
-Is dat geen technocratie?
-Deels. Maar daar is behoefte aan. En tegelijk worden de technocraten getemperd en gestuurd door de andere vertegenwoordigers.
-Waar zouden de burgers dan over moeten stemmen?
-Een aantal opties. Mogelijke pistes.
-Je kan dan ook in dat parlement 3.0 een aantal vertegenwoordigers als stem van het volk laten zetelen.
-Ja, op basis van loting. Maar omkaderd door drukkingsgroepen, academici, studiediensten en ambtenaren.
-Maar wie vertegenwoordigt de instellingen dan, bv. bij buitenlands bezoek?
-3D-animaties. Replica’s van Prins Laurent die levensecht lijken en vanop afstand een dialoog ingelepeld krijgen.
-Marionetten dus. Handpoppen.
-Maar 3.0. Bots.
-Political Bots.
-Zoals je wil.
-Oké. Wanneer beginnen we eraan?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 27 maart 2018 in maatschappij, politics, politiek

 

Civilization

Doorgedreven Tax cut en het opgeven van Net Neutrality. Wie het plaatje niet ziet: Amerikaanse conservatieven (extreme liberals als het op belastingen aankomt) willen dat zijzelf (het zijn miljonairs of miljardairs) en hun rijke achterban nog meer overhouden (tax cut) én ze rentabiliseren alles wat geld kan opleveren ten koste van het algemeen belang (o.a. opgeven Net Neutrality). Uit naam van ‘the markets will take care’. Hun houding is dus: pers eruit wat eruit te halen valt. Petroleum. Steenkool. Just go on till the end; Data en bytes: privatiseer alles. En hou zoveel mogelijk winst voor jezelf.
Dit is de zoveelste hold-up op de beschaving. Althans, als men onder beschaving verstaat een systeem waarbij iedereen de vrijheid krijgt ongeacht zijn/haar inkomen beschikking te hebben over kennis, onderwijs, media en uiteraard redelijk comfortabele woonst en nutsvoorzieningen.
Hebzucht is in charge.
En het uitreiken van een eredoctoraat (door de KULeuven) aan een EU-commissaris die megaboetes oplegt aan o.a. Google, is zelfs geen doekje voor het bloeden. De dame in kwestie kwam laconiek vertellen dat concurrentie zeer belangrijk is voor de consument. Het opgeven van Net Neutrality gebeurt nu net uit naam van de zogezegde belangen van de gebruiker. Concurrentie is een garantie? Onzin. Ofwel maken kartels afspraken (en verdelen de koek); ofwel is er een monopolie maar het heffen van boetes maakt ons niet vrijer van Google of Facebook. Enkel strikte en strenge overheidsregels (en bv. een Europese Google of Facebook) kunnen de commercialisering van kennis en kunde afblokken. De spelregels moeten gewijzigd worden. En dat is iets anders dan boetes opleggen. Concurrentie als motor is nefast geworden voor planeet en burger. Er dienen krijtlijnen uitgetekend waarbinnen concurrentie kan plaatsvinden. En dan nog. Waarom moet er in alles concurrentie zijn? Voorzie voldoende keuze. Waarom zouden huisartsen tegen mekaar op moeten concurreren en hun prijs verlagen (om meer patiënten te lokken) of juist verhogen (in ruil voor goede begeleiding)? Elke huisarts moet eenzelfde kwaliteit leveren voor eenzelfde tarief. Dat werkt. Pas dat toe op eender elke sector. Verdeel bv. alle zonnepanelen-aanvragen onder alle bedrijfjes die panelen plaatsen. Zorg dat ze allemaal goeie kwaliteit afleveren. Iedereen tevreden. En voorzie een grote pot voor innovatie, research en slow science. In se is het dat wat de Chinese overheid gerealiseerd heeft. Helaas in een politieke dictatuur, maar zij hebben de bakens uitgezet en hebben de normen vastgelegd; Met reuzenschreden worden ecologische en welzijnsproblemen aangepakt. Wat zich in de VS afspeelt is net het tegenovergestelde. Geen visie, geen krijtlijnen, tenzij pak wat je kan pakken.Afkalving van de middenklasse. Verpaupering. En slecht onderwijs. Zo suicideren beschavingen zich.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 november 2017 in economie, maatschappij, politiek

 

Babyboomers

-De babyboomers, papa, zijn die zo genoemd omdat ze veel kinderen hebben?.
-Integendeel: ze deden het aantal baby’s net niet boomen. Dankzij pil en condoom leefden en copuleerden ze in volle vrijheid.
-Dat is dus de Flower power-generatie?
-Ja, wat hen kenmerkt is inderdaad de levensloop van een flower. Snel in bloei en dan lang droog en verslenst wachtend tot het steeltje knapt.
-Maar ze gaven toch alle power aan de natuur?
-Zeker. Ze dieselden er op los, kriskras doorheen weidse velden. Sabbelden cadmium. Strooiden pesticiden. Bouwden reactoren. Vonden tractoren en andere reuzemachines uit. En hypeten zichzelf en de economie.
-Oei.
-Niks oei. Ze zijn de voltooiing van het mercantiele boomende consumptisme. Ze zijn de eerste collectieve narcistische generatie.
-Teren zij op hun verleden?
-Ja, en op hun pensioen. Maar de paradox is dat hun geschiedenis enkel hun eigen levensperiode omvat.
-Voor de Instagrammers van vandaag is dat herkenbaar.
-Zeker. Zij zijn de digitale nazaten van de babyboomers.
-Maar het is toch fijn te leven te midden je eigen spiegelbeelden, je eigen verwezenlijkingen en je eigen kleine ditjes en datjes en verder de wereld te zien als een theatrale opvoering, die hoogstens om een meninkje vraagt.
-Tuurlijk. Carpe diem.
-We genieten ons kapot.
-Leven is oscilleren tussen zinvolle nietsdoenderij en stressvolle zelfverwezenlijking.
-Dat leerden de babyboomers ons?
-En dat moeten we behouden willen we het kunnen overtreffen.
-En heb jij dat kunnen overtreffen?
-…
-Vertroebelt je zelfbeeld? Zal ik je spiegel zemen?
-Misschien had ik ook beter een condoom gebruikt…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 juli 2017 in filosofie, humor, maatschappij, politiek

 
  • Archief

  • augustus 2019
    M D W D V Z Z
    « mei    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Advertenties