RSS

Categorie archief: music

10 meter

-Kijk daar, de wijkagenten. Ze zijn al volop aan het oefenen.
-Waarmee, papa?
-Met het afmeten van hun passen.
-O?
-Elke pas moet exact 1 meter zijn.
-En dan?
-Gaan ze aan de rand van een caféterras staan en zetten 10 passen. En o wee, wanneer een straatmuzikant zich dichter dan 10 passen bevindt.
-Maar papa, geluid draagt toch verder dan 10 meter. Zeker wanneer het versterkt wordt.
-Uiteraard, maar daar gaat beleid niet om. Het is de symboliek die telt.
-Waarom willen mensen geen straatmuzikanten terwijl ze eten of drinken?
-Buidelangst. Ze willen niet betalen.
-O. Dus het heeft niks met kwaliteit te maken.
-80% van de terrasbezoekers houden van de Ronnies.
-De Romeo’s papa.
-Laat ik je een goede raad geven: de naam van wat er niet toe doet, nooit in je geheugen opslaan.
-Mag ik die quote ook op een examen gebruiken?
-Uiteraard. Als je maar motiveert waarom iets waardeloos is.
-Maar… dan ga ik wellicht veel langere antwoorden moeten geven.
-Inzichten vragen altijd meer plaats dan weetjes.
-Beseffen die wijkagenten dat ook?
-Sommigen.
-En hoe kan ik weten dewelke?
-Wanneer ze hele kleine pasjes nemen, tot 10 tellen en een getraind violiste haar gang laten gaan.

street

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 augustus 2015 in humor, maatschappij, music

 

Fleetwood Mac

I want my money back.
Fleetwood Mac in het Sportpaleis.
Nou, een aanfluiting op het vlak van akoestiek. De vocals kwamen niet boven de gitaren uit. De bassen stonden te luid; men had het gevoel de hele avond naar een transistorradiootje uit de jaren 60 te zitten luisteren, met een overstemd volume.
This is not done! Hoe durft men dergelijk erbarmelijke geluidskwaliteit opleveren… Wanneer een student aan een muziekacademie dit riskeert, buist ie. 
Een orkestmeester zou zijn ontslag geven!

1 ding is duidelijk, en in zekere zin bedroevend: het enthousiasme vooraf was zo groot dat velen weigeren objectief te zijn. Het lijkt wel een autohypnose: ja, we moeten de umwelt meedelen dat het geweldig was. Maar allemaal -ook de recensenten in diverse media- vonden heel veel beeldmateriaal belachelijk én de klank niet goed.
De klank niet goed… Dit is de essentie. Alsof ze eten gaan in viersterrenresto en achteraf klinkt het: het vlees was te lang gebakken en dus taai, de saus geschift, de groenten te wak en de wijn niet passend. Maar we geven het nog een ster bij.
Der Mensch. 


Rumours is een ingetogen plaat als het op klankkleur aankomt. Sommige bandleden dachten dat ze de nummers moesten spelen à la Garry Glitter.Waar waren de rijke, warme klanken van weleer? Verzopen.
De poëzie? Verkocht aan de commerce?
Nee, Fleetwood Mac moet je niet horen in een sportpaleis.
En dan heb ik het nog niet gehad over die belachelijke drumsolo van Fleetwood, dat domme 1-2’tje met het publiek (tribaal, maar dan ronduit lachwekkend) of Buckingham die zin had te tonen dat hij blues kon spelen.
Dode momenten tussen de nummers (hingen ze aan de zuurstofmachine?).

Yes, i’m pissed. En door de volgorde van hun nummers maakten ze de ambiance (als die er eindelijk een beetje was) stuk.
En hou a.u.b. op om te leuteren over de reünie. En dat ze mekaar van alles emotioneel hadden aangedaan. En dat ze net daarom Fleetwood Mac zijn.
O ja? Denk je dat Bach tussen twee klavierstukken in even aan het publiek zegt: ik ben weer een kind kwijt, maar daarom ben ik Bach. Denken zij nu echt dat artiest zijn synoniem is voor lijden omwille LDVD?
Velen hebben blijkbaar slechte oren hebben.
Beeld je in dat je naar een bioscoopfilm kijkt en de beelden zijn de hele tijd door onscherp. Zou jij applausdier spelen? Ik niet. Maar dat was het concert samengevat.
It was a money machine, wasn’t it?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 juni 2015 in music

 

De laatste noot

Een violist op een zinkend cruiseschip. Hij zette een aantal kinderen in reddingssloepen en besefte toen dat zijn viool nog in zijn cabine lag. Hij ging ze halen. Het werd hem noodlottig.

Wat was zijn laatst waargenomen geluid…. Het klotsen van golven? Of tokkelde hij nog op zijn viool? Hield hij ze zo lang mogelijk boven water? Of zag hij  ze helaas voor zich uit drijven… Hoorde hij dan maar als laatste in zijn hoofd flarden van een concerto dat hij nog zou spelen?

Aangrijpend.

Wat zal het laatste muzikale geluid (of tot muziek omgebogen geluid) zijn dat ik – jij – wij zullen horen alvorens in de grote stilte te verzinken?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 januari 2012 in filosofie, music, natuur

 

Jordi Savall: El jorn del judizi, El canto de la Sibila

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in music

 

Zielevoedsel

“Il y a des belles choses qui ont plus d’éclats quand elles demeurent imparfaite que quand elles sont trop achevées.” La Rochefoucauld

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in art, music, poëzie

 

Time passes by …

Passend en fris uit 1981

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 december 2011 in music, politics

 

De rode draad

Doorheen de geschiedenis van beschavingen kan je drie pijlers ontwaren die zich als rode draden door elk denken (en handelen) weven:

1.Jezelf ontdekken= zelfbewustzijn. Wie ben ik, waarom ben ik hier? Hoe functioneer ik? Hoe ga ik om met emoties en gevoelens?

2. De dood (en dus het te aanvaarden feit dat mijn leven eindig is) kan ik overwinnen door sociaal te zijn, wat ik kan en weet te delen, liefde te kennen, me altruïstisch op te stellen en zo ook te krijgen van anderen waardoor de zin van mijn bestaan vergroot.

3. Opstand in naam van een rechtvaardigere wereld. Hier past een verwijzing naar een citaat van Brel. “De grootste vorm van waanzin is deze wereld te accepteren zoals hij is, en niet te strijden voor een wereld zoals hij zou moeten zijn.”

Brel zei overigens ook dat hij liever sterft met het gevoel van alles geprobeerd te hebben (en soms te lukken, dan weer te mislukken) dan te sterven met de gedachte veel niet geprobeerd te hebben en daar spijt van te hebben. En dat sluit aan bij puntje 2.
En ja, vele teksten van zijn liederen gaan over punt 1. De Franse chanson-wereld borrelt overigens van singersongwriters die zich buigen over wat ze beseffen en wat hen overkomt.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 oktober 2011 in filosofie, music

 
  • Archief

  • november 2017
    M D W D V Z Z
    « Okt    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  •