RSS

Categorie archief: media

Waan

De waan van de dag laten binnenkomen en er zijn gedachten mee vullen is een noodzaak voor velen want ze doen wat die waan wil, n.l. hun dag, hun leegte opvullen; ter compensatie van het ontbreken van iets dat er wél toe zou moeten doen. Sportwedstrijden, zangconcours, spelletjes, politiek gekrakeel zijn wanen van de dag. Ze leveren spanning op en soms emoties van mee supporteren. Ze doen ons vaak positioneren terwijl dit niet nodig zou moeten zijn. Het zich dagelijks vullen met de waan van de dag (waarvan de media en twitteraars de koks zijn) leidt tot polarisatie-momenten. Als men veel van die momenten na mekaar plaatst, polariseert een samenleving. Er is teveel media. Er zijn teveel nieuwsitems. Daardoor ontglipt een structuur en ontbreekt een diepte. We houden ons niet meer voldoende bezig met uitdieping. Elk topic zou moeten behandeld worden alsof men een maand of een jaar verder is. Pas dan kan men de essentie, maar al te vaak de overbodigheid ervan inschatten. Zoals de facebook- of instagramsurfer verslaafd is aan prikkels, is de waan-van-de-dag adept slachtoffer van een positioneringsdrift. En neemt daardoor de hoffelijkheid en tolerantie af.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 december 2018 in filosofie, maatschappij, media

 

Schermen

Schermtijd.
Ooit betekende dit: de tijd dat men spendeert om de techniek van het schermen onder de knie te krijgen. Schermen is ideaal omwille het voetenspel, de reflexen van armen, het nauwkeurig uithalen, de oog- hand-coördinatie, de soepelheid van de pols en het cultiveren van fair-play.
Vandaag betekent het: rollen met de ogen, oefenen van de glimlach, zenuwachtig repetitief op en neer bewegen met de wijsvinger en zo lang mogelijk op een stoel blijven zitten.
Vooruitgang.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 december 2018 in humor, maatschappij, media

 

Framing

– Framing is toch onwetenschappelijk, papa?
– Absoluut. Het is de triomf van de onderbuikbevestiging.
– Mag je dan je guts, je intuïtie niet volgen?
– Ik laat er me door inpalmen… Maar ik analyseer wel vooraleer te communiceren.
– Waarom zijn mensen behoeftig aan triomf? En liefst na een strijd?
– Komt door de beloning. Hoe euforischer, hoe beter. Maar niet alle mensen zijn zo. Misschien is het een uiting van een primitief stadium van zelfbewustzijn.
– Zo kijkt men naar ons… elders in de kosmos …
– Zij vinden ons een zootje amateurs. Would-Be’s.
– Als ik me nu laat invriezen en ontwaak over 5000 jaar…
– Gaan ze je onmiddellijk terug invriezen of op sterk water zetten. Te kijk als een paleontologisch specimen.
– Zijn politieke discussies overgoten met dit soort overwhelming driften?
– Ik vrees van wel. En wanneer de nuance zich opdringt en men een problematiek niet in kampen kan benaderen, laat staan beslechten, ontstaat de behoefte aan framing.
– Quotes, oneliners, tweets… die vooral heel veel willen verbergen.
– Wat niet geweten mag worden, wat niet tot het geweten toegelaten wordt… daarover zwijgt men.
– Wittgenstein voor gevorderden?
– Of voor primitieven.
– Politieke partijen zijn in een wereld waarin het individu de complexheid kan vatten, redelijk ophitsend en dwingend…
– Het zijn tankers die met korte wendingen, in de vorm van boodschappen, hopen te scoren. Vliegen afvangen. Steken uitdelen. Triomferen.
– En de mist in gaan…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 mei 2016 in maatschappij, media

 

De stilte van het sterven

-Papa, waarom tweette je “Als ze Luc De Vos en Fabiola tegelijk begraven besparen we op geld en op mediagezeik (pardon: verslaggeving).”
-De media maken heiligen van mensen die vooreerst in privé-kring begraven (of verbrand) moeten worden. En verder  is het wel intriest om onderhuids de sentimentaliteit te laten botvieren terwijl De Vos en Fabiola iconen zijn van het Verborgene.
-Bedoel je dat zij gevierd worden terwijl ze in zich verschrikkelijke geheimen herbergen?
-Zoiets ja. De Vos stierf door een alcoholvergiftiging, die hij opliep omdat hij relationeel in de knoop zat. Getrokken uit de introverte Vlaamse klei kon hij niet om met zijn gevoelsleven. Zijn dood is een verkapte zelfdoding. Op zich zijn volste recht. En een mens heeft het recht ‘zwak’ te zijn en te falen. Meer zelfs: de ontkenning van dit recht (zwak zijn is een schande volgens de Vlaamse moraal)  leidde tot zijn dood. Daardoor krijgt de aanbidding van Jezus de gekruisigde (een romanticus die de goedheid predikte en faalde, en daarom vereerd wordt, niet om de opstand te prediken maar om zich troostend neer te leggen bij het onafwendbare) parallellen met de aanbidding van De Vos, de zichzelf slachtofferende melancholieke introverte gevoelspiekeraar. In plaats van de nepliefde, de door afgunst en dwang geleide kleineringen die menig oervlaamse gezinsrelaties kenmerken, open te gooien, te ontspitten en De Vos’ dood te zien als een mogelijkheid dat beerputje dat in menig modern Vlaams huishouden onwelriekend toert, en door Hugo Claus veelvuldig beschreven werd, uit te mesten, houdt men het deksel dicht en zet men de media in om collectief te jammeren.
-Geldt dat ook voor Fabiola?
-Wie een leven leidt zonder risico op inkomensverlies, dus een uiterst comfortabel leven, ook op gevoelsvlak, en het dan klaarspeelt een publieke functie (in de schaduw) dermate in te vullen dat de rode draad in haar handelingen er een van intolerantie is jegens al wie een beetje spontaan en vrijdenkend is, waarbij ze waarden verdedigt die ze alleen toestaat als het gebeurt op de door haar opgelegde wijze, zo iemand versterkt de rottende grondtoon van een dubbele moraal.
-Huichelen is geen deugd.
-Nee, en gekunsteld glimlachen is een uiting van misprijzen.  Ook hier zal met haar begrafenis opnieuw een perceptie opgetrokken worden die vooral tot doel heeft al wie zichzelf in de spiegel bekijkt en zich afvraagt: wie heeft de oprechtste moraal? te laten zwijgen. Elke appel, hoe zuur ook, moet opgeblonken worden, in het licht  van het geloof in een beter hiernamaals (de Grote Troost om onrechtvaardigheid te slikken) en het uitdragen van holle waarden. Zo is liefde een werkwoord en geen romantische idylle. Mislukken hoort bij het spel, en dat past niet in het kraam van deze dame die  haar man zover kreeg geen abortuswet te tekenen (een daad een dictator waardig), en de kinderen van zijn echtscheidende broer op te eisen.  Dit soort mensen wil het liefst van al het privé-leven van elk ander mens van a tot z beheersen. Want zij, en enkel zij, weten wat het goede en juiste is. Dixit Herman Liebaers.
-Dus respect van hun  kant uit, is maar een façade, en geen levenshouding?
-Zo is het.
-Maar moeten we dan geen respect hebben voor de doden?
-Sorry, maar mensen hebben lang genoeg geleefd om respect af te dwingen. Het is niet omdat Fabiola er niet meer is, dat we plots zelf moeten beginnen huichelen. Of men leeft in de publieke spotlights en wordt afgerekend tijdens het leven  en ook na het sterven, of men leeft in de coulissen en dan weten enkel zij die het moeten weten, wanneer je sterft.
-Mag ik nu nog een nummer van Gorki opleggen?
-Natuurlijk. Je moet je elke artistieke uiting eigen maken. Jij bepaalt wat een muzikant voor je betekent. Jij, en niemand anders. Zeker niet de media, noch de zgn. collectieve goegemeente, noch de notabelen. Dat is waarom ik mijn verontwaardiging tweette over het mediagezeik. Het collectieve brainwashen. Het vullen van de hersenpan van menig burger. Niet enkel de agenda van datgene waarmee mensen zich moeten bezig houden, wordt door de media opgelegd. Door het bespelen van de gevoelen en het zwijgen over de kadrering legt men ook op wat en hoe wij moeten denken.
-Zullen we dan eerst om alle mediagewoel weg te bannen, samen naar het geraas van de rups luisteren, papa. En dan naar Gorki?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 6 december 2014 in communicatie, maatschappij, media

 

Poubelle

20140513_182631 20140513_182641

 

 

 

 

 

 

 

Het lot van een opgefokte duivelsgekte

 

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 mei 2014 in art, foto, humor, maatschappij, media

 

Kanon

‘-Papa, wat moet er gebeuren opdat jij naar ‘Wouters versus Waes’ zou kijken?
-Eenvoudig mijn zoon: ze laten die twee het tegen mekaar opnemen live in Kiev.
-Dan zou je kijken? En welke proeven moeten ze dan afleggen?
-Sluipschuttertje spelen. En brandbommetjes smijten. Wie het meeste slachtoffertjes maakt, wint.
-Het lijkt wel een game.
-Playstation en Wii zijn voor pussies, jongen.
-Riot Pussies?
-Wel, Wouters kan Pussy spelen en Waes de Kozak, met als attribuut een zweepje.
-Geen riot-gun?
-Nee, het mag niet te snel gedaan zijn.
-We kunnen ze misschien in loopgraven steken. Wist je trouwens, papa, dat 14% van de scholieren niet weet wanneer de eerste wereldoorlog eindigde?
-Die andere 86% denken dat dit in 1918 was. Maar de eerste wereldoorlog eindigde toen Jules Cesar Vercingetorix een pandoering gaf. Toen moest Jezus nog geboren worden. En voor de Nederlanders was 14-18 minder erg dan de treingijzeling door Molukkers. ’t Is maar hoe je het bekijkt. De oorlogen in 1815, 1848 en 1870 waren ook wereldoorlogen en als je het nationalisme als belangrijkste oorzaak ziet voor dergelijke oorlogen, dan is WO l nog steeds niet afgelopen.
-Is het daarom papa dat in ons taalgebruik zoveel woorden voorkomen die aan oorlogen doen denken?
-Waaraan denk je dan zoal?
-‘Wauters versus Waes’: ze noemen het een kijkcijferkanon.
-Dat is omdat ze met dat programma naar de hersenen schieten van de doorsnee Vlaming.
-En treffen ze raak?
-Zolang die doorsnee Vlaming van zichzelf zegt dat ie Vlaming is, en doorsnee, zolang zullen ze raak blijven schieten, jongen.
-Dus papa, zoals je gisteren zei: cocooning zorgt ervoor dat alle mensen zich terugplooien op zichzelf, zoals in loopgraven. En tv moedigt die cocooning aan. Zouden we dan niet beter af zijn indien ze die Vlaamse tv-zenders sluiten?
-Misschien wel, maar helaas heeft de Vlaming ook leren twitteren. Het gevolg is dat ik je nu straks ga leren met een katapult al die verhakkelde brouwsels van 140 tekens uit de lucht te schieten.
-Tof. Het leven is een grote kermis.
-Wacht tot de broccoli op tafel staat…’

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 februari 2014 in geschiedenis, humor, maatschappij, media

 

Arte

Papa, mag ik zappen?
Non.
Maar je kijkt naar het nieuws op Arte. We wonen niet eens in Arte-land.
Ik wel. En jij ook.
Maar er zijn toch ook nieuwsuitzendingen op Vlaamse zenders.
Vlaams? Nieuws? Zenden?
…?
Gezien op Arte-News: in Istanbul pikken jonge mensen het niet langer dat de regering hen verbiedt samen te wonen als ze niet getrouwd zijn.
Doet Erdogan dat?
Yep. Het wordt tijd dat iemand hem doodschiet.
Maar je mag toch geen mensen doodschieten.
Nee, maar die man mag geen controleurs zenden die in je slaapkamer komen kijken of je seks hebt zonder gehuwd samen te wonen. En daardoor worden er geen kamers meer verhuurd aan koppels die niet getrouwd zijn.
Schandalig.
Daarom moet Erdogan verdwijnen. Hij is een moraalfascist. Zou iemand er iets op tegen hebben gehad Hitler na de Kristalnacht geliquideerd te hebben?

Nog gehoord op Arte: in Tunesië zeggen zij die gestemd hebben op de Islamisten openlijk dat ze zich vergist hebben. Mensen willen eten en vrijheid.
Oef.
En eet nu je spinazie op.
Ik lust dat niet.
Zal ik Erdogan bellen?
Grom grom.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 13 november 2013 in humor, media

 
  • Archief

  • april 2019
    M D W D V Z Z
    « mrt    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Advertenties