RSS

Categorie archief: maatschappij

Haast

Haast doet met onze psyche wat suiker doet met ons lichaam.
Een gehaaste samenleving verhindert optimaal samen-leven. Het leidt tot FOMO en doet al te vaak ervaringsopportuniteiten degraderen tot consumptie-momenten.
Tijd om snel over te gaan tot traagheid en diepte.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 november 2017 in filosofie, maatschappij

 

Processie

De lijdensweg van Christus uitbeelden in een processie.
Hebben mensen echt niks zinnigers te doen? Bijvoorbeeld op Socratische wijze de gedachten van Jezus aan de man brengen door wandelaars te interpelleren. ‘Bent u gelukkig en waarom zou u dat op Facebook delen?’ ‘Kent u de vreemdeling in u zelf?’ Dat soort vragen.
Maar ook door Jezus te tonen terwijl hij danst.
Terwijl hij moppen tapt. Ja, Jezus tapte moppen. Weet ik uit goede bron (zijn vader).
Maar nee, ze gaan het lijden in een processie weergeven. Geef ze een lsd-tabletje. Dan kunnen ze hun gemoed wat kleur geven.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in maatschappij, religie

 

Toerist

Toerist in eigen leven. ’s Ochtends groet ik mezelf als nobele exotische onbekende in de spiegel. ’s Middags vraag ik me af waar ik de hele tijd ben mee bezig geweest, en als ik dat dan toerist-gewijs ontdekt heb, vind ik het soms zeer boeiend. Soms ook niet.
’s Avonds open ik een zelfgeschreven app en book een overnachting in mijn eigen huis.
Eens geboren, altijd toerist, zeg ik maar.

Edoch, daarmee is de kwaal ‘massatoerisme’ niet verdwenen.
‘When does Venice close?’
Dit soort vragen blijken reëel. Als het zo verder gaat met het massatoerisme, is het misschien een oplossing te werken met intekenlijsten met de data en uren waarop je Dubrovnik, Venice, Amsterdam etc. kan bezoeken.
Maar omdat vele toeristen geen sikkepit geven om geschiedenis, kan men een groot deel ervan ook afleiden naar kleine gemeentes in de thuislanden waar men dan hologram-reconstructies bouwt van historische gebouwen uit de belaagde steden. Zo verdient de lokale middenstand van Wuustwezel of Borgloon ook iets.
Al is virtual reality ook een oplossing. Inclusief geuren. Van de paardendrollen. De warme wafels. De urine tegen een kathedraalmuur. De Vespa-uitlaatdampen. De verdampende zonnecrèmes.
En op elke hoek een flitsende japanner.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 7 augustus 2017 in maatschappij

 

Mot(t)o

-Wat is jouw motto, papa?
-Un homme de qualité, ça ne travaille pas.
-En daarom laat je Afrikaanse kindjes met hun blote handjes de grondstoffen van je iphone uit de grond halen?
-We mogen inderdaad ons pollekes kussen dat zij dit doen, al zou men ze beter handschoenen geven.
-Of een basisinkomen voor hun ouders en onderwijs voor hen?
-We leven in een transitieperiode. Blanke slachtoffers van aardbevingen die hun vakantie moeten onderbreken zijn essentiëler dan zwarte boeren die hun vee door de droogte zien sterven en met hun hebbe en houwe naar een stad trekken.
-Hoe lang zal dat nog zo zijn?
-Tot we terug in de Griekse polis leven.
-Met dubbel zoveel slaven als vrije mannen die hun tijd vulden met leuteren en filosoferen?
-De slaven zijn de robots, de AI-toepassingen. Iedere mens zal kunnen leuteren en zich amuseren. Met mate.
-En in afwachting…
-Drijven de lijkjes op zee, keuteren kleuterhandjes in afvalbergen, kalft de middenklasse in de States verder af en staat Instagram vol genotsbeelden.
-Tijd voor een nieuwe beeldenstorm?
-Mensen hebben illusies nodig. Of dat nu de maagden in een hiernamaals of duizend likes zijn.
-Mag het iets reëler zijn?
-Oké. Switch off. Maar de werkelijkheid wordt er niet onmiddellijk rooskleuriger door.
-Zou je niet beter een ander motto nemen?
-Of een moto. Kan ik eender welke illusie tegemoet racen.
-Vergeet je oogkleppen niet.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 juli 2017 in filosofie, humor, maatschappij

 

Babyboomers

-De babyboomers, papa, zijn die zo genoemd omdat ze veel kinderen hebben?.
-Integendeel: ze deden het aantal baby’s net niet boomen. Dankzij pil en condoom leefden en copuleerden ze in volle vrijheid.
-Dat is dus de Flower power-generatie?
-Ja, wat hen kenmerkt is inderdaad de levensloop van een flower. Snel in bloei en dan lang droog en verslenst wachtend tot het steeltje knapt.
-Maar ze gaven toch alle power aan de natuur?
-Zeker. Ze dieselden er op los, kriskras doorheen weidse velden. Sabbelden cadmium. Strooiden pesticiden. Bouwden reactoren. Vonden tractoren en andere reuzemachines uit. En hypeten zichzelf en de economie.
-Oei.
-Niks oei. Ze zijn de voltooiing van het mercantiele boomende consumptisme. Ze zijn de eerste collectieve narcistische generatie.
-Teren zij op hun verleden?
-Ja, en op hun pensioen. Maar de paradox is dat hun geschiedenis enkel hun eigen levensperiode omvat.
-Voor de Instagrammers van vandaag is dat herkenbaar.
-Zeker. Zij zijn de digitale nazaten van de babyboomers.
-Maar het is toch fijn te leven te midden je eigen spiegelbeelden, je eigen verwezenlijkingen en je eigen kleine ditjes en datjes en verder de wereld te zien als een theatrale opvoering, die hoogstens om een meninkje vraagt.
-Tuurlijk. Carpe diem.
-We genieten ons kapot.
-Leven is oscilleren tussen zinvolle nietsdoenderij en stressvolle zelfverwezenlijking.
-Dat leerden de babyboomers ons?
-En dat moeten we behouden willen we het kunnen overtreffen.
-En heb jij dat kunnen overtreffen?
-…
-Vertroebelt je zelfbeeld? Zal ik je spiegel zemen?
-Misschien had ik ook beter een condoom gebruikt…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 juli 2017 in filosofie, humor, maatschappij, politiek

 

La chute

En passant waargenomen. Languit op het trottoir. Met de rug naar de rijweg. Een been in de goot, een blote voet in een plas en een zwarte schoen zo’n halve meter verder. Naast haar een zwarte gelakte wandelstok en rond haar drie kleine uitpuilende semi-lederen handtassen.
Ik passeerde in de verlaten straat met verse pistolets. Even moesten mijn hersenen wennen aan het beeld. Dit is geen aanval in Aleppo of Mosul. Dit is ook geen rechtkrabbelende dame. Dit is een senior die gevallen is en hier misschien al een poosje ligt.
Rechtsomkeer gemaakt. De dame bleek weggestapt uit het nabije home. Ik hielp haar recht en zette haar op een vensterbank. Of ik haar zoon kon bellen. Ze kende het nummer uit haar hoofd. Toen ik hem aan de lijn had gaf ik mijn gsm aan haar en ze vroeg hem om haar te komen halen. Waarom? Omdat ze op weg was naar haar vader. Papa is dood, werd er geantwoord. Kom mij dan halen, zei ze. Ga terug naar het home, zei haar zoon. Ze duwde de gsm boos van zich af. Ik zei tegen de man dat ik haar gevonden had op straat en of hij tot hier kon komen. Hij zei niks maar legde onmiddellijk in.
Ik heb haar naar het home gebracht. Ze had een opmerkelijk oog voor detail: ze vond het oranje van mijn wagen fris en toen ik in één keer 180 graden draaide voor de ingang van het home, zodat haar portier aan de voorgevelzijde kwam te staan, zei ze: dat kunnen andere auto’s niet, in 1keer draaien.
Het duurde even voor de verzorgsters van het home begrepen dat de dame was weggelopen. En mijn vraag me even te helpen haar naar binnen te begeleiden, kwam niet gelegen qua tijdschema.
Maar eens men begreep dat men de routine moest doorbreken, kwam alles in orde. De senior is terug home. Haar kwetsuren vallen mee. De handtassen zijn veilig en ik werd overladen met bedankjes.
De straat was opnieuw leeg. De pistolets smaakten toch iets anders.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 juli 2017 in educatie, maatschappij

 

Woordkeuze

Vluchtelingenstroompje. Migratiezuchtje. Warmwelkomtehuis. Enkelingentoevoer. Talentenbrengers.
Of, een ander topic bespelend:
Kersopdetaart-betoelaging. Volwassenpolletjes-exploratie. Bakensverzettende-meetings.
Waar dit over gaat? Bespelen van neuronen. Ga niet mee in het discours (en gebezigde vocabularium) over vluchtelingenstromen en asielzoekers of over graaipolitici. Want begrippen zetten gevoelszones in actie en roepen asap afkeer of walging op.
Wees ook niet negatief (lugenpresse) maar gebruik positieve termen (waarheidszoekende media).
Je staat niet in de ellenlange file maar geniet eindelijk van dat moment waarop je de podcast helemaal uit kan beluisteren.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij, taal

 
  • Archief

  • november 2017
    M D W D V Z Z
    « Okt    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  •