RSS

Categorie archief: geschiedenis

Polski

12u10. Bij het oprijden van de parking komt een studente-parkeerwachtster ons tegemoet. Ofschoon onze wagen een Poolse nummerplaat heeft, beseft ze dat we geen Polski zijn en zegt ons in gebroken,doch verstaanbaar Engels: ‘Het spijt me, maar er zijn geen rondleidingen meer in het Engels. Noch in het Frans. U kunt wel om 16uur vrij het museum bezoeken.’
She must be kidding. Bijna vier uur wachten. Of er geen rondleidingen in andere talen zijn? Ja, in het Spaans. No problema. U spreekt Spaans? Nee, maar zoals ik zei is dat geen probleem. Zelfs Catalaans zou oké zijn. Ze glimlacht en wijst ons waar we kunnen parkeren.
Aan de kassa. De Spaanse rondleiding start pas om 14u15. Maar om 12u30 is er eentje in het Pools. Of we twee tickets kunnen hebben. Nee, dat gaat niet want U praat geen Pools. Klopt, maar dat is geen probleem. Toch wel. De gids zal U herkennen als niet-Polen en U niet toelaten. Maar dat is toch onze zaak… We hebben ooit nog een rondleiding over dinosaurus-eieren in het Russisch gevolgd, in Albanië. Ze schudt en lijkt onvermurwbaar. Maar dat zijn wij ook. Let’s take the risk. Ik kan U uw tickets niet terugbetalen als u niet binnen mag en u kunt enkel binnen om 12u30. Let’s go, lady. We betalen en krijgen twee stervormige stickers die we op ons moeten kleven met in het groot geschreven: Polski.
De stickers verdwijnen in mijn jaszak.
Aan de ingang. Row 1. Nee meneer, u kunt niet binnen want uw rugzakje is net iets te groot. Kunt u het in de balie afgeven? Diep ademhalen, geforceerd glimlachen en het zakje in de wagen deponeren. Om 12u25 staan we opnieuw aan Row 1. Ik toon het betalingsbewijs dat gescand wordt. Oei, Sir, het is al 12u25. Please hurry up. Uw groep staat ginds. Gewoon rechtdoor lopen.
Aldus geschiedde. Maar met iets te snelle pas. Sir, kunt u even uw zakken ledigen, uw jas uitdoen en door de scanner lopen. Keep on smiling. Thank you sire. Have a nice visit.
We sluiten aan bij de dichtstbijzijnde groep. Ze dragen ook een sticker, maar dan een ronde. Met erop: English. We kijken mekaar aan. De groep zet zich in beweging. We stappen mee door een tourniquet; houden de Polski-stickers veilig in de jaszak en staan dan terug buiten, met zicht op het smeedijzeren Arbeit macht Frei. De gids legt uit dat dit zeer incorrect is, want soms maakt arbeid helemaal niet vrij. Nee, dat zal wel zijn. Pas nu merken we dat iedereen een koptelefoontje op heeft. Wij niet. Dus volgen we de gids as close as possible, zonder op te vallen. Ze praat voldoende luid in een microfoontje om haar live te kunnen verstaan.
Auschwitz bezoeken moet iets rebels hebben. Maar als we tussen de barakken wandelen passeren de andere groepen. Steeds met andere stickers op hun vest. Niemand heeft een glimlach op de lippen. Terecht. Het regent lichtjes. Het kwik is gedaald tot 6 graden. Elke rij van 15 à 20 mensen die in ganzenpas met een hoofdtelefoon kriskras door de stegen stappen, doet luguber aan. Lijkt wel een enscenering. Alsof ergens een cineast eender welk moment ‘cut’ zal roepen.
O ja, het zal wel met de beste bedoelingen zijn geweest, maar Auschwitz een ‘museum’ noemen is echt wel not done. Have a nice visit sir. Pardon?

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 november 2017 in geschiedenis, literatuur

 

Logica

Toen de Duitse bezetters in Warschau de joden verplichtten een gele ster te dragen, weigerden de meesten. Zeker de jong-volwassenen.
Zij kregen daar heel veel last mee. Sommigen werden op straat gecontroleerd en als ze jood bleken en geen ster droegen, werden ze meegenomen en opgesloten. Het gevolg was dat hun familieleden hen smeekten om een gele ster te dragen, telkens ze buiten gingen.
Het dragen van die gele ster had tot gevolg dat men niet opgepakt werd. Men was immers in de ogen van de Duitse bezetter een plichtsbewuste jood. Dus door zich aan te passen aan regels (die eerst extern waren maar dan geïnternaliseerd werden), kon men zich vrijer bewegen.
Deze paradox is ook van toepassing op de boerkini. Vrouwen zitten ingepakt aan de rand van het water. Wanneer ze de opgelegde regels (draag een boerkini) volgen, kunnen ze gaan zwemmen. Daardoor ontstaat de paradox dat sommigen zeggen: nu voelen ze zich vrijer want ze kunnen deelnemen aan een sociale activiteit.
Zeg ik daarmee dat godsdienstregels eenzelfde functie hebben als de interne dwang en gehoorzaamheid die ontstaat na Gestapo-regels?
Ja.
Joden moeten het recht hebben een ster te dragen!
Hebt ge hem?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 augustus 2016 in geschiedenis, maatschappij, religie

 

Moet er nog zand zijn?

Ik ben voor diversiteit in het straatbeeld. En op het strand. Zelfs mannen met witte sokken in hun sandalen moeten kunnen, niet om esthetische redenen maar om pedagogische: het maakt het mogelijk aan kids te zeggen wat wansmaak betekent.
Dus omwille van de diversiteit zeg ik: haal de vrouw uit de boerkini. Niets zo mooi als Arabische lokken en gegolfde rondingen.
En voor wie het niet doorheeft:  islamisme is geen geloof. Het is een politieke stroming die een totalitaire structuur vooropstelt waarin de waarden van de Verlichting geen plaats hebben. Boerkini’s zijn uitingen van het islamisme. Het verbieden ervan (om tactische redenen wellicht niet efficiënt) heeft dus niets te maken met een inperking van godsdienstvrijheid. Het heeft wel te maken met het afblokken van een onaanvaardbare ideologie die door mannen vanop kansels met honing ingelepeld wordt.
En terwijl ik mijn sandalen uitklop en de zolen van mijn voeten zandvrij wrijf, herlees ik Imre Kertész. “Een beschaving die haar waarden niet duidelijk uitspreekt of die haar verklaarde waarden laat vallen,  gaat de weg op van het verval, van de aftakeling. Dan zullen anderen deze waarden uitspreken  en in de mond van die anderen zullen het geen waarden meer zijn maar evenzovele excuses voor beperkte macht en onbeperkte vernietiging. De zin van de geschiedenis ligt altijd in jouw heden en je kunt die niet als toeschouwer zien, maar alleen in je verantwoordelijke beslissingen.”
Ik glij terug in mijn sandalen en knik de andere naaktlopers vriendelijk toe. Mijn huid is  tegelijk verpakking en begrenzing waarbinnen mijn waarden huizen. Uit zand werden golems opgetrokken en uiteindelijk zakten die weer ineen. Met mijn hand schep ik warme zandkorrels en vraag me af hoe ik ze tot waarden kan kneden die nooit meer tussen de vingers van het historisch bewustzijn kunnen glippen.
De zon ontsluiert de lucht. Tijd om wat protectie op mijn vel te wrijven. Ik wil beschermen zonder te verhullen.

 13394142_909397772522333_5209927958339370582_n
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 augustus 2016 in cultuur, geschiedenis, maatschappij

 

History versus branding

Wir haben es nicht gewusst is vandaag als excuus vervangen door ‘we willen het niet geweten hebben‘. Wat enerzijds betekent: we willen het niet op ons geweten hebben, dus laat ons met rust met uw duiding en inzichten. En anderzijds ontkennen we de geschiedenis; we bezitten geen verleden meer, laat staan een historisch bewustzijn. Geschiedenis begint bij onze eigen geboorte.
Het permanent individuele ‘Nu’ doodt het collectieve verleden waardoor het omgaan met wat was, ballast wordt. Zo gevuld van eigen branding en zo gevrijwaard van ontij verwordt bestaan tot een concentrische eiland-beleving waarbij de aaneenschakeling van kicks, geneugten en bucket lists de plaats van historisch besef ingenomen hebben. Afrekenen doe je enkel nog met jezelf, niet met de vaart der volkeren. Dus daardoor worden genocides spektakel en treurt niemand nog om de liquidatie van bv. Lumumba…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 februari 2016 in geschiedenis

 

Wapenstilstand?

Papa, op 11 november is het Wapenstilstand.
-Ja, dat is juist.
-Tof. Dan eindigt ook de oorlog in Syrië en kunnen alle vluchtelingen terugkeren.
-Heu…
-Maar hoe geraken ze dan over die muren, papa? Want die muren werken in twee richtingen…
-11 november herdenken we een oude wapenstilstand. Die van 1918.
-Oei. Per oorlog is er zo’n herdenking? Wanneer is die van de Koude Oorlog? En van Vietnam? Vieren we die ook?
-Heu nee.
-Maar we waren toch betrokken partij?
-We zijn in zowat alle conflicten betrokken partij. Wij leveren de beste wapens.
-Mooi.
-Mooi?
-Ja, als we alle conflicten die beëindigd zijn, vieren met een vrije dag, dan moet ik later nooit gaan werken.
-Tja…
-Maar ik begrijp niet, papa, waarom we 11 juli vieren.
-Dat slaat op 1302.
-Ja, maar de oorlog was toch niet gedaan. Integendeel: enkele maanden later stonden de Fransen er terug en moesten de steden hun privileges afgeven.
-We vieren een gewonnen veldslag.
-En herdenken we alle verloren slagen dan niet?
-Nee.
-En de genocides?
-Ook niet.
-Wij zijn wel erg kieskeurig, hé.
-Alles is shoppen.
-Staan er dan oorlogen in aanbieding?
-…
-En kunnen we voorafname doen?
-Voorafname?
-Volgens mij stopt de oorlog in Syrië op 28 maart 2017. Dus stel ik voor om 28 maart 2016 uit te roepen tot wapenstilstand van wereldoorlog III.
-Je kan het proberen.
-En waarom wordt er gewerkt de dag dat men de Nobelprijs voor Vrede toekent? Het zou toch mooi zijn om dan op de hele planeet iedereen te laten niksen.
-Sommige mensen niksen zoveel dat ze uit verveling oorlogje voeren.
-Oei. ’t Is ook nooit perfect, hé.
-Welcome to reality.

Willy Coomans
Schrijf een reactie…

 

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 10 november 2015 in geschiedenis, maatschappij

 

Vlaamse klei

-Papa, hoe kan je best WOI herdenken?
-Door Hanekes ‘Das Weisse Band’ te analyseren. Het is een liefdesloze wereld.
Met jongeren die niet aangeleerd krijgen hun frustraties en wrok jegens hun ouders en de buitenwereld te kaderen.
-Hun ouders houden niet van hen maar leven volgens regels?
-Ja, en daarom ontbreekt het generatie na generatie aan een rijk innerlijk leven waarbij men zijn onaangename gevoelens kan plaatsen ipv zich af te reageren op de anderen.
-Kunnen die kinderen eens ze groot zijn verwondering uiten voor iemand anders die een raadsel voor hen is?
-Nee. Ze kunnen mensen enkel zien als nuttig om hun eigen verzuchtingen te verwezenlijken.
-Dus gaan ze hen als slaaf behandelen?
-Op subtiele wijze, ja.
-Maar dat zie je vandaag toch ook op de werkvloer en in alle incest en pedoseksuele relaties?
-En in regeringsonderhandelingen. Om het met Nussbaum te zeggen: wij hebben nood aan een politieke cultuur die de naar buiten gerichte beweging van verstand en hart naar wat beminnenswaardig is moet aanboren. Pas dan zullen onze instituties kunnen worden gehandhaafd en ingezet tegen de voortdurende druk die wordt uitgeoefend door egoïsme, hebzucht en enghartige agressie.
-Dus WOI is nog niet gedaan?
-De IJzerherdenkingen zijn vluchtpogingen van het oude katholieke Vlaanderen om zeker niet naar zichzelf te moeten kijken en de enge wijze waarop generatie na generatie jonge mensen gevoelsmatig gekwetst en brutaal opgevoed werden en geïndoctrineerd met een betoog als: “leer lijden, klaag niet, presteer en doe zoals ons” te belichten.
Als mens zit de introverte Vlaming nog altijd in zijn loopgracht van waaruit hij alles wat vreemd is en zijn standvastigheid zou kunnen doen wankelen, beschiet met argwaan en vijandige gevoelens.
-Kunnen zij dan niet liefhebben?
-Enkel wanneer hun biologisch medelijden wordt getriggerd en via een derde, te weten hun God die hen op die manier onrechtstreeks verbonden maakt met wat vreemd is.
-En kunnen zij genezen worden?
-Enkel door culturele inteelt te vermijden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 10 juni 2014 in cultuur, geschiedenis, maatschappij, psycho

 

Kanon

‘-Papa, wat moet er gebeuren opdat jij naar ‘Wouters versus Waes’ zou kijken?
-Eenvoudig mijn zoon: ze laten die twee het tegen mekaar opnemen live in Kiev.
-Dan zou je kijken? En welke proeven moeten ze dan afleggen?
-Sluipschuttertje spelen. En brandbommetjes smijten. Wie het meeste slachtoffertjes maakt, wint.
-Het lijkt wel een game.
-Playstation en Wii zijn voor pussies, jongen.
-Riot Pussies?
-Wel, Wouters kan Pussy spelen en Waes de Kozak, met als attribuut een zweepje.
-Geen riot-gun?
-Nee, het mag niet te snel gedaan zijn.
-We kunnen ze misschien in loopgraven steken. Wist je trouwens, papa, dat 14% van de scholieren niet weet wanneer de eerste wereldoorlog eindigde?
-Die andere 86% denken dat dit in 1918 was. Maar de eerste wereldoorlog eindigde toen Jules Cesar Vercingetorix een pandoering gaf. Toen moest Jezus nog geboren worden. En voor de Nederlanders was 14-18 minder erg dan de treingijzeling door Molukkers. ’t Is maar hoe je het bekijkt. De oorlogen in 1815, 1848 en 1870 waren ook wereldoorlogen en als je het nationalisme als belangrijkste oorzaak ziet voor dergelijke oorlogen, dan is WO l nog steeds niet afgelopen.
-Is het daarom papa dat in ons taalgebruik zoveel woorden voorkomen die aan oorlogen doen denken?
-Waaraan denk je dan zoal?
-‘Wauters versus Waes’: ze noemen het een kijkcijferkanon.
-Dat is omdat ze met dat programma naar de hersenen schieten van de doorsnee Vlaming.
-En treffen ze raak?
-Zolang die doorsnee Vlaming van zichzelf zegt dat ie Vlaming is, en doorsnee, zolang zullen ze raak blijven schieten, jongen.
-Dus papa, zoals je gisteren zei: cocooning zorgt ervoor dat alle mensen zich terugplooien op zichzelf, zoals in loopgraven. En tv moedigt die cocooning aan. Zouden we dan niet beter af zijn indien ze die Vlaamse tv-zenders sluiten?
-Misschien wel, maar helaas heeft de Vlaming ook leren twitteren. Het gevolg is dat ik je nu straks ga leren met een katapult al die verhakkelde brouwsels van 140 tekens uit de lucht te schieten.
-Tof. Het leven is een grote kermis.
-Wacht tot de broccoli op tafel staat…’

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 februari 2014 in geschiedenis, humor, maatschappij, media

 
  • Archief

  • november 2017
    M D W D V Z Z
    « Okt    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  •