RSS

Categorie archief: filosofie

Eindtermen

Vlaamse achttienjarigen moeten -volgens de Eindtermen- ‘misverstanden in de interculturele communicatie die ontstaan door taalkundige of culturele verschillen herkennen en rechtzetten.’
Lijkt me een geweldige examenvraag. ‘Noem drie interculturele misverstanden, duid aan hoe ze zich in de communicatie voordoen en zeg hoe ze op te lossen’.
Gegarandeerd krijg je dan te horen: Wat bedoelt u met intercultureel? Wanneer is iets een misverstand? Behoren allochtonen niet tot onze cultuur? (die laatste vraag is op zich reeds een voorbeeld van een misverstand, dus dan antwoord ik: schrijf uw vraag op en ge hebt 1/3 van de punten).
Een hele slimme 18-jarige zou durven vragen: Is de genderproblematiek ook een voorbeeld van een intercultureel verschil? En de filosoof in spe zou stellen: Elk individu representeert toch een eigen culturele eigenheid, dus slaat die vraag ook op elk verschil en geschil tussen koppels, ongeacht hun geslacht?
Ja ja, de Eindtermen klinken als genadeschoten voor wie een muur optrekt ter beveiliging van de eigen identiteit, en ze klinken als het startschot voor wie als wereldburger het leven instapt.
Zou Marc Zuckerberg ooit een eindterm behaald hebben?

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in educatie, filosofie, humor, maatschappij

 

Discriminatie

Wanneer een bakker mag weigeren een taart te bakken voor een homoseksueel koppel, omdat hij tegen homohuwelijken is, dan mag een cafébaas een bordje ophangen: Joden worden niet bediend.
Zogenaamde libertijnen (het ik tot de eigenste macht verheven) draaien zich in alle bochten om hun darmklachten -ten gevolge van feitelijkheden die ze niet normaal vinden, zoals een huwelijk tussen twee mannen of twee vrouwen; zij vinden dat dit enkel kan tussen man en vrouw kan- te verdringen en zich te beroepen op de allerindividueelste vrijheid -ook de vrijheid tot discrimineren- als hoogste goed. Dit soort uitgesproken rechts ideologisch Burkiaans gemeander baseert zich in se enkel op de eigen gevoelsbeleving. Wat ze ‘normaal’ ervaren en hen geen buikkrampen geeft, is de norm. Wat daar niet mee strookt, daar smijten ze een allesbehalve Proudhoniaans ego-recht overheen om het uit hun omgeving te mogen bannen.
Waar zij zich dus beroepen op absolute vrijheid, ketenen ze in werkelijkheid hun eigen denken in een absolutisme én baseren ze zich op achterhaalde ‘natuurlijke gedragingen’ om een deel van hun medemensen te discrimineren. De facto kopiëren ze daarmee het stringente en zelfgeïndoctrineerde totalitaire denken en handelen van stalinisten en dogmatisch materialisten. Fundamentalistische principes ter verantwoording roepen voor eigen intolerantie, combineren met het toestaan van discriminatie, leidt er uiteindelijk toe dat geen enkele cohesie nog wettelijk opgelegd kan worden. Anderzijds: de dag dat zo iemand met zijn wagen crasht, stap je best op de bloedende betrokkene toe en zegt hem: ‘In overeenstemming met uw eigen dwaze extreme denken is het mijn vrijheid u niet te helpen.’

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in filosofie, maatschappij

 

Fobie

Waarom zegt men steeds: ‘toen we tienduizenden jaren geleden in groepjes (clans) door de savanne trokken, en een ander groepje tegenkwamen, waren we angstig omdat we vreesden dat ze onze vrouwen zouden afpakken, of ons voedsel.’
Waarom zouden ‘we’ niet angstig zijn omdat ze onze ‘mannen’ of onze jonge meiden of jongeheren zouden afpakken? Waarom zouden die clans zich gedragen als sultans die een harem zoeken? Om te jagen heb je zeker snelle benen en geoefende ogen nodig. Dat kunnen zowel mannen als vrouwen zijn. Misschien dat men een pas geworden moeder zou nemen indien in de eigen clan er een zou gestorven zijn, maar dan nog werden baby’s gewoon door andere stam-vrouwen gezoogd en gevoed.
Er zijn overigens voorbeelden gekend van stammen die niet vijandig staan tegenover wat ‘vreemd’ is. Ook werd er reeds geruild, dus uitgewisseld, dus angsten werden overwonnen en de anderen werden benaderd.
Waarom zijn mensen dan xenofoob, racistisch, genderfoob?
Wellicht omdat onze hersenen allesomvattende verhalen fijner vinden dan verklaringen die deels onzeker zijn. Dus eens een verhaal overgeleverd wordt (vandaag is dat via social media, maar ook nog steeds oraal) en als dat op dat moment als aangenaam en zeer plausibel overkomt, dan houdt men daar aan vast. Sommigen willen daar hun hele leven aan vasthouden. Ze aanvaarden bijgeloof (monotheïsme bv.). Ze verzetten zich tegen elke inbreuk op dat wereldbeeld. En dus worden ze conservatief of reactionair. Ze zien dat verhaal als de absolute zekerheid, de waarheid, het geruststellende. Ze romantiseren het. Ze verdringen kritiek, zelfs als ze het verhaal zelf ervaren als ontoereikend. Ze zullen zich op logische basis in vele bochten wringen. Mensen zijn zeer sterk in het goedpraten (in de eerste plaats aan zichzelf) van hun wereldbeeld. Hoe langer men aan een wereldbeeld vasthoudt, hoe visceraal bedreigend en dus fysiek ongemakkelijk men vernieuwingen en vreemde zaken ervaart. Eens men de grens van het fysiek ongemakkelijke heeft bereikt, zal men nog meer een egelstelling aannemen. Men stelt ook -ten onrechte- dat men intuïtief wel weet wat goed of juist is, en wie slecht is. Men zal ook geestesgenoten opzoeken, en vandaag is dat niet moeilijk in de virtuele wereld. Daardoor wordt het eigen beeld opnieuw bevestigd.
Mijn punt is dus dat ook zonder ontmoetingen met ‘vreemden’ mensen fobieën kunnen vertonen en conservatief kunnen zijn. Het is nu eenmaal een manier waarop onze hersenen werken. Wie openstaat voor het vreemde, zal dit bv. steeds opzoeken. Want dat geeft nieuwe impulsen, en die zijn verslavend, dus neurologisch gecodeerd.
Waarom is de ene mens dan open voor het vreemde, en de andere net niet? Iedere mens kan beiden zijn! Kleine oorzaken kunnen een verschillende reactie opleveren. De ene heeft een negatief verhaal gehoord, checkt dit niet, en creëert zo bij zichzelf argwaan jegens de persoon of situatie waarover men hem vertelde. Iemand anders heeft nooit veel meegemaakt noch gezien, en kan toch openstaan, omdat hij bv. positieve verhalen gehoord heeft m.b.t. dat ‘vreemde’.
Niemand is een onbeïnvloede bundel neuronen. Ouders die experimenteren toelaten t.o.v. ouders die angstig beschermend optreden en met hun lichaamstaal afkeer voor iets nieuws uitdrukken, maken een wereld van verschil. Daar hebben onze voorouders weinig mee te maken. M.a.w. ook zonder de permanente dreiging van de sabeltandtijger en genocidale clan-moorden, zouden wij wezens zijn die zowel angstig, racistisch, als open(hartig) en ontvankelijk kunnen zijn. Het is een kwestie van wat je voedt, en hoe je zelf omgaat met angsten en negatieve ervaringen. Wie steeds terug wil naar dat ene allesomvattende zekerheidsscheppende verhaal (dat bv. door de omgeving wordt ingepompt, denk maar aan ouders die geen weerwoord of bevraging dulden), zal sneller negatieve houdingen aannemen. En wanneer dat verhaal stelt dat je open grenzen moet hebben en iedere mens moet omarmen als potentieel liefdevol, dan zal je blind zijn voor situaties die tonen dat die houding ook nefast kan zijn. Religie en ideologieën zijn een gesel voor het kritisch verstand.

 
 

Tijd

Een slok cola smaakt 7 seconden lang.
Daarvoor doen cola drinkers het, die 7 seconden.
Waar zij niet bij stilstaan is dat cola uren blijft inwerken. De stoffen dalen tot ze helemaal afgebroken zijn, getransporteerd worden en delen ervan als vet opgestapeld blijven in lichaamscellen. Suikers hebben ook hun vaak negatieve impact.
M.a.w. als we niet eens ten volle bij elke slok cola het hele tijdsverloop in kaart kunnen brengen -het gaat nochtans om ons eigen lichaam- hoe kan je dan verwachten dat mensen bij elk stuk plastic dat ze in huis hebben beseffen dat dit misschien nog honderden jaren nadat ze zijn overleden verder blijft bestaan.
Misschien moeten we op elk stuk plastic een levensdiagram plaatsen met daarin een heel heel heel kleine spies die weergeeft: ‘de periode waarin u gebruik zal maken van dit plastic’.
Ook bij cola zou zoiets nuttig kunnen zijn. ‘Uw volgende slok is 1/4500ste van de levensloop van de cola in uw lichaam.’

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in ecologie, filosofie, maatschappij

 

Mededogen

Aan al die economische adepten van Ayn Rand, of van Jordan Peterson, je weet wel, die mensen die ‘eigen schuld dikke bult’; ‘alleen je eigen verdienste telt’, ‘weg met de gemakzucht’; ‘waar een wil is, is een weg, zo niet zij ge een loser’,.. dat soort mensen dus, die alles als een contract zien, en elke menselijke relatie in termen van nut, eigenbelang, eigen voordeel zien; die mensen die dus graag veralgemenen en uitvergroten (alle mensen die illegaal binnenkomen zijn profiteurs; al wie genuanceerd nadenkt en het verschil maakt tussen muren optrekken en culturele grenzen trekken, willen open grenzen; al wie vindt dat ze teveel belastingen betalen, daar niks voor terug krijgen en zelf keihard werken en alles opgebouwd hebben, en daarom elke euro aan sociale uitkeringen weggesmeten geld vinden; aan die mensen dus die mededogen een zwakte vinden en zich als rotsen opstellen, daar wil ik enkel aan zeggen dat Ayn Rand op het einde van haar leven in leven werd gehouden door een bijstandsuitkering.
Soms kunt ge pech hebben. Ook al is het uw schuld niet.
Het kan verkeren, zei Bredero.
Maar ik noteer u en uw meningen in mijn groot Boek Der Eeuwige Malsheid. Ik noteer uw namen onder de rubriek: De Hardvochtige Perfectionisten. En als uw naam plots in het kolommetje terecht komt van ‘Zij die op enig mededogen of begrip zouden moeten kunnen rekenen’ dan zal ik daar een vraagteken achter zetten.
Nee, ik schrap u niet uit dat lijstje, zoals u dat zelf wél zou doen met anderen die het volgens u niet verdienen. Ik schrap geen mensen. Ik hou u misschien enkel een spiegeltje voor. En een bemoedigend glimlachje, want meewarigheid is ook niet aan mij besteed. En ik zal een matrasje op de grond leggen, want uzelf van uw eigen pedestal zien vallen… dat kan pijn doen. Maar ik zal u niet bepamperen. Zover wil ik niet gaan. Ik doe dat nu ook niet. Ook al denkt u dat wie niet gehaaid in het leven staat, wel een pamperaar moet zijn. U had informaticus moeten worden. Daar is denken in 0 of 1 zinvol. Daarbuiten echter vloeit de nuance. En alles wat vloeit maakt week. Zo zullen uw etiketteringen ook losweken, want mensen in hokjes stoppen om uw eigen wereldbeeld te doen kloppen, is zo passé. Zo 19e eeuws. Zo idealistisch totalitair. Zo… fundamentalistisch.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 4 juni 2018 in cultuur, filosofie, maatschappij, psycho

 

2B or not 2B

Heisenberg imagines that electrons do not always exist. They only exist when someone watches them, or better, when they are interacting with something else. In quantum mechanics no object has a definite position, except when colliding headlong with something else.
Dit gaat ook op voor de creatieve eenzaat aan zijn werktafel die drinkend uit poëzie, kribbelend op een wit blad, niet bestaat voor de anderen. Pas wanneer iemand binnenkomt weet de ander waar de eenzaat zich bevindt en weet de eenzaat wie hij is in relatie tot de ander. Eens die ander weer weg is, is de eenzaat (n)ergens, onbestemd en dolend; een vreemde voor zichzelf.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 3 mei 2018 in filosofie, poëzie

 

Kolibries

-Dus papa, de wijze waarop wij leven hoeft niet noodzakelijk ook ergens anders te bestaan…
-Wij zijn delvers. Wij delven op wat we in de aarde vinden en met die grondstoffen doen wij van alles.
-Zoals brandstof om mee te rijden.
-Of we maken er smartphones mee. Om dan te communiceren.
-Maar wij proppen ook van alles in de grond.
-Preitjes.
-En wij zijn het product van een eten of gegeten worden-logica.
-Maar dat hoeft dus niet per se zo te zijn.
-Stel dat er een planeet is waar het leven geslachtsloos ontwikkeld is.
-Wellicht is er dan minder agressie.
-Elk wezen heeft er twee geslachtsdelen. Of drie. Of vier.
-En bevrucht zichzelf.
-Zou er dan nog narcisme bestaan?
-Als er geen gulden snede-dictaat bestaat, niet.
-Wanneer alles ervaren wordt als harmonieus, en even mooi…
-Of lelijk…
-…dan is er geen narcisme.
-En dan ga je op in je omgeving zonder strijd.
-Er is dan ook geen competitiedrift.
-Nee.
-Maar is er dan nog een drive? Wil je dan nog iets verwezenlijken?
-Tuurlijk. Alleen vind je voltooiing in de verwezenlijking zelf; niet in wat anderen er van vinden, noch in de wedijver en de overwinningsroes.
-Bestaat de roes nog wanneer iedereen in een emotieloze roes leeft?
-Dat is het eeuwige soezen.
-Zoals de dood?
-Ja, maar in volle besef en met energie.
-Die energie, zou je die ook voldoende kunnen halen uit de lucht?
-Ja, waarom niet.
-En uit stof?
-Ook. Fijn stof is dan een lekkernij.
-En als je zou kunnen leven door enkel mist te happen?
-Dan zou eenieder die mist spuit, geen gevaar betekenen want de mist zou onmiddellijk weggehapt worden.
-Zouden er levensvormen zijn die enkel humor kennen?
-Die zijn er ook op aarde.
-O ja?
-Planten. Die schaterlachen de hele tijd. Terwijl ze geruisloos gegevens uitwisselen.
-Dus een beschaving kan ook zonder ernst, zonder media, en zonder na-ijver intelligent zijn?
-Yep.
-Wil je geloven papa, dat ik mij ook zo voel… Volgens mij ben ik van een andere beschaving.
-Ik zet nu de wifi uit en verwacht je binnen 2 minuten aan tafel. In intelligente beschavingen ligt niemand in zijn bed tot ’s middags. Meer zelfs: ze slapen zoals kolibries…
-Hoe kan ik weten hoe kolibries slapen als er geen internet is!

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 maart 2018 in filosofie, humor

 
  • Archief

  • december 2018
    M D W D V Z Z
    « Nov    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Advertenties