RSS

Categorie archief: filosofie

Verdienste

Moraal en verdienste: elk succes is een samenloop van omstandigheden en men is slechts in beperkte mate zelf verantwoordelijk. Noch de genen die men heeft, noch de talenten, noch het bezitten van doorzettingsvermogen, noch de netwerken die men overgeleverd krijgt, noch het succes gebaseerd op ‘de juiste man op het juiste moment’, mogen zichzelf toegedicht worden.
Natuurlijk verdienen verplegers die privéproblemen hebben maar toch de patiënten een hart onder de riem steken, of slagers die van 6 tot 21uur aan de slag zijn, het een mooi inkomen te hebben (meer dan wat ze vandaag vaak hebben).
Meritocratie is dus een te verwerpen waarde. Heel wat natuurvolkeren begrepen dat extreme rijkdom toestaan, leidt tot afgunst en het doorbreken van solidariteit. Dus begonnen ze de succesvolle uit te lachen en zijn hele grote vis of hele grote reebok te nuanceren.
Miljardairs zijn een gevaar voor de samenleving. (Piketty).
Het punt is natuurlijk dat de inertie van de door de particratie of het populisme gekaapte democratie soms gelukkig teniet wordt gedaan door privé-investeringen en/of R&D-ontwikkelingen door miljardairs gefinancierd. Bill Gates doet ook goede dingen. Maar het zou correcter en te verkiezen zijn moest heel wat geld in een gezamenlijke pot gestoken worden waardoor niet plikplok een individu, een groep of een initiatief het daglicht zag. Maar dat er een bredere visie achter zit en iedereen gelijke kansen krijgt ervan te genieten.
Natuurlijk moet men daar geen klassenstrijd voor gaan leveren. De omstandigheden van het systeem creëren de rijken. Wijzig de omstandigheden. Room de woekerwinsten af. Maak een verschil tussen het bedrijf dat nuttige producten of diensten levert, groeit en jobs creëert en de miljardair die speculeert, ongeacht waarin of waarvoor en de CEO’s onder druk zet nog meer dividenden uit te betalen.
Mensen mogen rijk worden, maar niet superrijk. Mensen mogen eigendom bezitten maar geen hectaren, laat staan regio’s.
Rijk worden met voedsel of water, het claimen van genetische codes van gewassen, petroleum of andere energiebronnen bezitten en zo rijk worden: dit is nefast.
Het is niet omdat een economisch model het mogelijk maakt schatrijk te worden, dat dit ook aanvaardbaar is. ‘It’s the system, you idiot’. Cynisme is te makkelijk als levenshouding.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 augustus 2019 in filosofie, humor, maatschappij

 

Ainsi soit-il

Het doel van elke consumburger: minder prijsgevoelig zijn.
En dus geven we onze stem aan wie ons belooft dat we de problemen de wereld uit zullen helpen zonder dat we ons zorgeloos consumptiegedrag moeten inruilen.
(de moderne variante van ‘iedereen rijk, geen gezeik’.)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 27 februari 2019 in filosofie, maatschappij

 

m/v

Geoffry stond zijn vrouwtje. Hij noemde vrouw en paard.
Met vrouw en muis vergaan stond geen enkel moment op zijn menu. Hem met vrouw en macht helpen bleek evenmin nodig.

Hij is een vrouw van de daad. Zelden ontmoet hij de vrouw met de hamer. Al komt ooit de vrouw met de zeis.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 27 februari 2019 in filosofie, humor, maatschappij

 

My movie

The meaning and purpose of dancing is the dance-experience. Like music, it is fulfilled in each moment of its course.
Let’s not play a sonata in order to reach the final chord, and if the meanings of things were simply in ends, composers would write nothing but finales.
Salvation is most of the time related to the unwieldy conservative neurological highways embedding your own thoughts.
The meaning of life is to live stories made up by ourself and by others. Sometimes we glide through time as in snow; and then an avalanche appears. We’re obliged to be the protagonist performing a script only partially written by ourself.
Get out of my movie!
(and then wifi appeared)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 1 januari 2019 in filosofie

 

De snorkelaar

-Papa, vrede is meer dan de afwezigheid van oorlog.
-Akkoord.
-Vrede is rechtvaardigheid.
-Oei. In dat geval leven we in een permanente staat van oorlog. Maar zo voelt het niet aan.
-Die toestand wordt decadentie genoemd.
-Het is de natuurlijke zijnstoestand waarin de menselijke soort het liefst vertoeft.
-Vind je dat hoopgevend?
-Laat ons zeggen dat zonder die toestand er wellicht nog meer gruwel zou zijn. Genot en overvloed zijn de lokazen die de bruut in elk van ons kunnen temperen.
-In mij huist geen bruut.
-Akkoord. Maar dat komt omdat je in een gedemilitariseerde beschermde biotoop opgroeit.
-O ja?
-Tuurlijk. Je geniet onderwijs. Je kan lowcost de wereld verkennen. Je hebt perspectieven.
-De aarde warmt op.
-Laat ons wijn verbouwen. En Belgische zonnebloemolie in de markt zetten.
-De lucht zit vol fijn stof.
-Voorlopig zijn er minder embryonale afwijkingen door fijn stof dan door genetische fouten. Maar de techneuten werken aan een oplossing. Nu de politiek nog.
-De partijpolitiek gijzelt de samenleving.
-Juist. Dat is de dictatuur van de particratie. Maar niets belet je eerste minister te worden. En het intelligenter en met meer luciditeit aan te pakken.
-Waarom kon dat in het verleden niet?
-Door het zand.
-Zand?
-Idealen verzanden. Goede wil loopt vast in zand. Of correcter: door het opgehoopte zand merk je niet dat je op lange tenen trapt.
-Een eufemisme voor eigenbelang.
-Zolang er geen maatschappelijke structuren zijn die het eigenbelang garanderen, zodat dit in harmonie is met collectieve opoffering, zullen er altijd ettertjes, carrièristen en egocentrisme bestaan.
-Laat ze, zolang ze het niet voor het zeggen hebben.
-Maar dat is wat ze nu net willen.
-De planetaire schaal van de milieuproblematiek laat toch een nieuwe religiositeit ontstaan. Waardoor samenwerken essentiëler wordt voor het eigenbelang dan concurrentie of egoïsme.
-Religies vragen opoffering van het eigen belang. Voor een algemener welzijn. Maar wie staat daar borg voor?
-Zijn de maatschappelijke overgangen van feodale elite naar burgerschap; van oog om oog, tand om tand naar rechtstaat en rechtspraak geen bewijzen dat evolutionaire kwantumsprongen mogelijk zijn?
-Wees op je hoede voor de restauratie. Dat is wat de kanalisering van populistische tendensen steeds doet. Oude rangordes pogen te herstellen.
-Geloof jij dan niet in het haalbare van een harmonieuze samenleving?
-Zorg dat je een Appellation Contrôlée Belgica hebt, en dan wil ik wel wegsoezen naar paradijselijke modellen…
-De roes is het gevolg van vrede. Niet de motor.
-En de menselijke drijfveer is de energiebron. In een decadente cultuur is die drijfveer het behoud van wat reeds aanwezig is. Pas nadat men die rijkdom wegneemt, kan wijsheid het overnemen van genot. Maar een garantie is het niet.
-De schaarste lijkt met rasse schreden op ons af te komen.
-Nope. De toekomst zag er nog nooit zo rooskleurig uit voor de mensheid. Alleen zijn er honderden miljoenen zielen die opgeofferd moeten worden. Procentueel minder dan vroeger. Numeriek een pak meer. En vooral: heel zichtbaar.
-Dat is toch onaanvaardbaar.
-Zeker. Maar is alles wat onafwendbaar is niet onaanvaardbaar? Want gekenmerkt door onvrijheid. En stelt hiermee zich niet de vraag: wat is realiteit, en wat is irreëel verlangen?
-Het antwoord ligt in de structuren.
-En laat dat nu net de moeilijk wendbare tankers zijn die zich temidden een stekelige bezigheid van jachten, speedboten en onderzeeërs bevinden.
-Hoe sterk is de eenzame snorkelaar in dat verhaal?
-Als ie het goed aanpakt, overleeft hij zijn eigen bestaan. Maar ook de snorkelaar in eigen bad leeft met de illusie zichzelf overtroffen te hebben door iets te betekenen voor de ander.
-Badsnorkelaars leven in een surrogaat wereld.
-Plato’s grot is de bewust opgezochte natuurlijke biotoop van menig medemens. De waan is wijsheid geworden. De waarheid een bij momenten te mijden werkelijkheid.
-De beeldenstorm ontstond omdat katholieken echt gingen geloven dat de heiligenbeelden leefden.
-Die beelden zijn vandaag te vinden op Facebook, Amazon en Instagram en schenken genot.
-Spuugt de mensheid nu niet in haar eigen badwater?
-Is het dat niet wat ook de snorkelaar doet? Spugen in eigen bril?
-Daardoor ziet ie beter.
-Dat denken al die andere spugers ook. En spuug is het meest natuurlijke maïzena waarmee samenlevingen samen worden gehouden.
-Ik voel een rochel opkomen.
-Omdat jij het bent zal ik mijn gelaat afwenden. Of wacht: laten we een wedstrijdje houden. Om ter verst. We streamen het live en verdienen er nog een stuiver aan. Die investeren we dan in de groene economie.
-Fuck off.
-Zoals je wil. Maar laat ik dan één beeld nog meegeven. Dat van de Venus van Milo. Je weet wel, die dame met de ontbrekende armen en handen.
-Wat is daarmee?
-Zij symboliseert de mensheid. Wie haar prothesen zou geven, maakt de schoonheid van het beeld kapot. Imperfectie is de natuur op haar best.
-Vandaar dat zoveel mensen met bewust gescheurde jeans rondlopen?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 december 2018 in filosofie, maatschappij

 

Waan

De waan van de dag laten binnenkomen en er zijn gedachten mee vullen is een noodzaak voor velen want ze doen wat die waan wil, n.l. hun dag, hun leegte opvullen; ter compensatie van het ontbreken van iets dat er wél toe zou moeten doen. Sportwedstrijden, zangconcours, spelletjes, politiek gekrakeel zijn wanen van de dag. Ze leveren spanning op en soms emoties van mee supporteren. Ze doen ons vaak positioneren terwijl dit niet nodig zou moeten zijn. Het zich dagelijks vullen met de waan van de dag (waarvan de media en twitteraars de koks zijn) leidt tot polarisatie-momenten. Als men veel van die momenten na mekaar plaatst, polariseert een samenleving. Er is teveel media. Er zijn teveel nieuwsitems. Daardoor ontglipt een structuur en ontbreekt een diepte. We houden ons niet meer voldoende bezig met uitdieping. Elk topic zou moeten behandeld worden alsof men een maand of een jaar verder is. Pas dan kan men de essentie, maar al te vaak de overbodigheid ervan inschatten. Zoals de facebook- of instagramsurfer verslaafd is aan prikkels, is de waan-van-de-dag adept slachtoffer van een positioneringsdrift. En neemt daardoor de hoffelijkheid en tolerantie af.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 december 2018 in filosofie, maatschappij, media

 

Het belang van irrelevante vragen

Een constante in de menselijke geschiedenis: zich op ernstige wijze buigen over vragen die in se irrelevant zijn.
Een voorbeeldje: wanneer men iemand als straf de hand afhakt, zal die persoon na zijn dood in de hemel opnieuw een hand krijgen? M.a.w.volstaat zijn ‘aardse’ straf of beslissen de hemeleigenaars dat de persoon het de rest van zijn bestaan met een hand minder moet doen?
Wat indien een blanke christen opgepeuzeld wordt door kannibalen? Zal men in de hemel dan zijn lichaam terug herstellen en dus alle vlees opnieuw rond de botten vasthechten?
Meteen begrijpt men waarom verbranding uit den boze is. Het is n.l. veel te moeilijk om als een feniks uit as iemand te laten herrijzen. De techneuten in de hemel zijn dus blijkbaar ook begrensd.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 december 2018 in filosofie, humor

 
  • Archief

  • augustus 2019
    M D W D V Z Z
    « mei    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Advertenties