RSS

Auteursarchief: yilli

Politics 3.0

-Het is maar een peiling. De echte peiling zijn de verkiezingen.
-Ja, maar een maand na de verkiezingen zouden nieuwe verkiezingen wellicht een ander resultaat opleveren, zoals met peilingen.
-Zeer zeker.
-Is het dan niet dom om op basis van een tijdsmoment het parlement te vullen?
-Vind ik ook. Het zou evidenter zijn om de samenstelling permanent te updaten.
-Maar hoe zou je dat kunnen doen?
-Burgers online laten stemmen.
-Wacht even: als burgers online om de maand hun stem moeten uitbrengen op wie hen vertegenwoordigt, kunnen ze dan niet meteen hun stem uitbrengen over de topics die hun verkozenen behandelen?
-Zeker. Op voorwaarde dat ze weten waar ze het over hebben.
-Dus een informatieplicht koppelen aan kiesrecht.
-Online worden door partijen, maar ook door drukkingsgroepen en academici beleidsplannen geplaatst, die door het Rekenhof geanalyseerd worden op de impact op de begroting en dan mogen burgers -nadat ze middels een bevraging aantoonden te snappen waar het over ging- een keuze maken.
-Is dat democratie 3.0?
-Wellicht.
-Zet dat de particratie buitenspel?
-Ja, maar niet de ideologie.
-Die staat vandaag wel buitenspel…
-Scoren doe je alleen als de camera’s draaien.
-Politici zijn tribunespelers.
-Terwijl de dossiervreters belangrijker werk afleveren.
-Die zouden dat kunnen blijven doen?
-Ja, in een parlement dat samengesteld is uit partijleden maar ook uit vertegenwoordigers van het middenveld, of exacter uit hun studiediensten.
-Is dat geen technocratie?
-Deels. Maar daar is behoefte aan. En tegelijk worden de technocraten getemperd en gestuurd door de andere vertegenwoordigers.
-Waar zouden de burgers dan over moeten stemmen?
-Een aantal opties. Mogelijke pistes.
-Je kan dan ook in dat parlement 3.0 een aantal vertegenwoordigers als stem van het volk laten zetelen.
-Ja, op basis van loting. Maar omkaderd door drukkingsgroepen, academici, studiediensten en ambtenaren.
-Maar wie vertegenwoordigt de instellingen dan, bv. bij buitenlands bezoek?
-3D-animaties. Replica’s van Prins Laurent die levensecht lijken en vanop afstand een dialoog ingelepeld krijgen.
-Marionetten dus. Handpoppen.
-Maar 3.0. Bots.
-Political Bots.
-Zoals je wil.
-Oké. Wanneer beginnen we eraan?

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 27 maart 2018 in maatschappij, politics, politiek

 

Kolibries

-Dus papa, de wijze waarop wij leven hoeft niet noodzakelijk ook ergens anders te bestaan…
-Wij zijn delvers. Wij delven op wat we in de aarde vinden en met die grondstoffen doen wij van alles.
-Zoals brandstof om mee te rijden.
-Of we maken er smartphones mee. Om dan te communiceren.
-Maar wij proppen ook van alles in de grond.
-Preitjes.
-En wij zijn het product van een eten of gegeten worden-logica.
-Maar dat hoeft dus niet per se zo te zijn.
-Stel dat er een planeet is waar het leven geslachtsloos ontwikkeld is.
-Wellicht is er dan minder agressie.
-Elk wezen heeft er twee geslachtsdelen. Of drie. Of vier.
-En bevrucht zichzelf.
-Zou er dan nog narcisme bestaan?
-Als er geen gulden snede-dictaat bestaat, niet.
-Wanneer alles ervaren wordt als harmonieus, en even mooi…
-Of lelijk…
-…dan is er geen narcisme.
-En dan ga je op in je omgeving zonder strijd.
-Er is dan ook geen competitiedrift.
-Nee.
-Maar is er dan nog een drive? Wil je dan nog iets verwezenlijken?
-Tuurlijk. Alleen vind je voltooiing in de verwezenlijking zelf; niet in wat anderen er van vinden, noch in de wedijver en de overwinningsroes.
-Bestaat de roes nog wanneer iedereen in een emotieloze roes leeft?
-Dat is het eeuwige soezen.
-Zoals de dood?
-Ja, maar in volle besef en met energie.
-Die energie, zou je die ook voldoende kunnen halen uit de lucht?
-Ja, waarom niet.
-En uit stof?
-Ook. Fijn stof is dan een lekkernij.
-En als je zou kunnen leven door enkel mist te happen?
-Dan zou eenieder die mist spuit, geen gevaar betekenen want de mist zou onmiddellijk weggehapt worden.
-Zouden er levensvormen zijn die enkel humor kennen?
-Die zijn er ook op aarde.
-O ja?
-Planten. Die schaterlachen de hele tijd. Terwijl ze geruisloos gegevens uitwisselen.
-Dus een beschaving kan ook zonder ernst, zonder media, en zonder na-ijver intelligent zijn?
-Yep.
-Wil je geloven papa, dat ik mij ook zo voel… Volgens mij ben ik van een andere beschaving.
-Ik zet nu de wifi uit en verwacht je binnen 2 minuten aan tafel. In intelligente beschavingen ligt niemand in zijn bed tot ’s middags. Meer zelfs: ze slapen zoals kolibries…
-Hoe kan ik weten hoe kolibries slapen als er geen internet is!

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 maart 2018 in filosofie, humor

 

Tussen haar regels

Tussen haar regels lezen,
Een punt zuigen
Aan haar welbespraaktheid
En samen languit liggen
In witruimte.

Taal is het bed
Waarin lust de lof zwaait
Van zichzelf
En het lichaam lijf wordt.

Jezelf tot komma neerpennen
tussen haar plooien.
Voelt als gedragen worden
In haar handtas.

Enkel zij
Vindt je terug
Grabbelt je op tussen lipstick en sleutelbos.
Waar je schuilt naast al die andere
Dolende vraagtekens.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 februari 2018 in poëzie

 

Mis

Mispeuteren.
Iets later wordt dat dan: miskleuteren.
En op 14 jaar noemen we het mispuberen.
Journalisten houden ervan te peuteren in het leven van wie iets mispeuterde. Van peuteren komt al snel pulken. Of als er niks gevonden wordt: nerveus met de vingers friemelen.
Alleen baby’s blijven gespaard. Hoewel, wie met een kiezerssnede geboren werd, richtte heel wat ravage aan.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 februari 2018 in humor, literatuur, taal

 

Strijken

Strijken. Rijmt op ijken.
Wie strijkt die ijkt
De eigen normen.
Wie ongestreken gasten aan tafel ontvangt
Maakt een punt.

Strijken rijmt op lijken.
Wie strijkt liquideert plooien.
Plooien zijn nodig.
In de plooien van de tijd huist onze eigenheid.

De plooien gladstrijken
Is geen absoluut vergeten
Want ons geweten huist op wat we weten
En hoe het aanvoelde.

Strijken door haren – vingertopgewoel:
Wat blijft ambieert een betere smoel
Want het oog wil ook wat.
En in de spiegel oogt de schijn
Ontdaan van ambitieus venijn
Zo waar, zo cool.

Strijken doen de armen voor de rijken.
Nooit tegen de haren in.
Soms met opgeheven kin.

Als het ijzer heet is, smeed dan het plan
Gladheid tot norm te eren
Maar wees geen aal
Of waan u niet kaal.

Strijken is om te zeiken.
De uitvinding van zelfontspannende stoffen
Doet ons boffen.
De imperfectie weet van geen wijken.

Strijkend wierp wellicht ooit een deerne
Een kleine op de wereld.
Na een heel leven
Kon die zichzelf wegstrijken in de plooi van de dood.

Kom ik
Terwijl ik uw kraag stijf
Te vertellen over de trots van vent en wijf
Die mekaar klaarstomen
En liefst ook de plooien uit hun wangen zouden branden.

Eerst gedijt hun liefde als een biljartlaken
Op een dag verkreukelt hun wederzijdse genegenheid
En is een opgewarmd ijzer redder in nood
Om de schijn van het schone samenzijn
Gestalte te geven.

Strijken doen de rijken van geest,
De dapperen die boudweg finesse uiten
Ook al tikt de tijd.
Zij temmen het onafwendbare
Ook als de aarde onder hun voeten open splijt.
Afgelijnde silhouetten leggen lijn in het zijn.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 11 februari 2018 in poëzie

 

Bonsai

Ik ben dol op bonsais. Ik heb er een aantal in mijn tuin geplant. En ik geef ze extra voedsel. Ze zijn nu reeds 7 meter hoog. Iemand noemde ze de reuzen onder de dwergboompjes. Ik vind het eerder kwaaie rakkers die het verwachtingspatroon aan diggelen slaan. Die de bonsai-markt verstoren. Want elke beuk, eik, iep… was misschien ooit een lilliputter.
Bonsai symboliseert de triomf over de natuurlijke groei. Japanners zijn dol op het beheersen van eender welke biotoop. Ze kortwiekten (decimeren noemen we dat) tijdens de tweede wereldoorlog het Chinese volk. Als je hen had laten doen, ze hadden Hitler geadviseerd om bonsai-mensjes te kweken.
Je kan ze geen ongelijk geven om een haat-liefde relatie te hebben met de natuur. Tsunami’s en aardbevingen vernielen om de haverklap hun woonsten. Het korthouden van bomen is dan een zoete wraak op die hardvochtige natuur.
Vlamingen hebben dat ook. Die massacreren hun kustlijn. Hun weidelandschappen. Nederlanders hebben zo alle beken rechtgetrokken. Ordnung muss sein.
Eén appelsienboom doet wel raar. Uit de kluiten gewassen. En toch zijn de vruchten amper groter dan een kers. Die boom krijgt de prijs voor standvastigheid. Afwijkingen moet men op een pedestal zetten. Toch?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 1 februari 2018 in humor

 

Gedachte

Zoals de filosoof een probleem bevraagt en geen antwoord behoeft van anderen, maar zelf redenerend en reflecterend op zoek gaat naar mogelijke denkpistes, antwoorden of uitweidingen, zo ontdekt de lezende dichter in zijn zelf geschreven gedicht bijwijlen een andere ambiance, een nieuwe suggestieve invulling, een nog niet bewust aanwezige ervaring.
Lettervreten en betekenis scheppen zijn in de eerste plaats immanente processen. ‘Je est une autre’ is de normale zijnstoestand van reflecterende mensen.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 20 januari 2018 in filosofie

 
  • Archief

  • april 2018
    M D W D V Z Z
    « Mrt    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Advertenties