RSS

Auteursarchief: yilli

Naked

-Dus u stond op de rand van de wipplank?
-Zeker meneer de agent.
-En toen begon u te wiebelen. Maar voor u dook in het zwembad, deed u nog iets.
-Ik liet mijn zwembroek zakken.
-U deed uw broek uit.
-Ja, en toen dook ik.
-U weet dat het verboden is uw schaamdelen te tonen.
-Ik ben niet beschaamd over mijn geslachtsdelen. Niemand moet daar beschaamd over zijn. Het gebruik van de term ‘schaamdelen’ is beschamend voor een beschaving.
-Dat is bij manier van spreken.
-Nee, die manier van spreken is fout, betuttelend, indoctrinerend. Wij moeten niet achteloos met taal omgaan. En zeker niet met semantiek.
-Punt is dat u naakt het water in dook. Waarom deed u dat?
-Mijn zwembroek plakte aan mijn billen en mijn aars kon niet vrij ademen.
-Moet ik dit echt opschrijven in uw verklaring?
-Laat ons zeggen dat het een onderdeel was van een experiment waarmee ik een statement wou testen.
– En wat was dat statement dan?
-Hoe krijg je dames in boerkini het snelst uit het water.
-… Dus u wou iets teweeg brengen…
-Een schokgolfje. Bij mensen die lijfelijk ingebonden door het water klieven.
-En als dat hun keuze is?
-Vooreerst is niets onze keuze. Wij zijn het product van omgevingsfactoren die maken dat we beslissingen nemen, en dus nooit in volle vrijheid beslissen. Zeker bij sociale druk mag men de term ‘hun eigen keuze’ niet gebruiken. Semantiek, weet u wel.
– Dus u wilt dat die vrouwen uit het water blijven.
-Nee, ik wil hen enkel confronteren met mijn levensstijl. Zij kozen zelf uit het water te gaan.
-Zij voelden zich verplicht doordat u naakt was.
-Zij voelden dus een innerlijke dwang. Niet bepaald wat ik versta onder vrije keuze.
-Jamaar, u zegt dat zij niet vrij zijn wanneer zij een boerkini aantrekken, maar u zet hen dan opnieuw in een onvrije situatie.
-Juist. Om de absurditeit van hun houding aan te kaarten.
-En zal dat iets veranderen?
-Toen ik uit het water kwam zag ik hen vanop het droge naar me gluren. Het genotsvol aanschouwen van een verbod is het begin van alle bevrijding.
-Vooraleer u op het droge kwam, zwom u nog wel een kwartier in het diep.
-Ja, dat was en nevenexperiment. Hoelang zal de badmeester op zijn fluit blijven blazen, terwijl ik met mijn blote fluit buiten zijn bereik blijf zwemmen. Wat kan de betrokkene doen? In het water springen en mij bij mijn haren nemen en naar de kant slepen? Dat mag niet want ik moet mijn badmuts ophouden. Of zal hij mij vastnemen met het risico dat zijn dij tegen mij geslacht duwt? Dit zijn van die momenten dat men zich in een liminale zone bevindt. Een soort no-mansland.
-U vertelde ook dat u de marketinghype van de boerkinisering wil aanklagen.
-Zeker. In feite is alle tamtam rond dat kledingstuk sluikreclame voor die Australische fabrikant. En ik voel mij gediscrimineerd.
-Heu… u voelt zich gediscrimineerd?
-Ja; Ik wacht al jaren op een zwembroek voor mannen waarbij de aars ontbloot blijft en de stof bij het verlaten van het water niet kleeft tegen je billen. Samengevat: mijn actie kadert in de eenmanscampagne: met de billen bloot zit je je hele leven op mama’s schoot.
-Dat klinkt erg Freudiaans.
-Frivoliteit is een overlevingsstrategie dezer dagen. Schrijft u maar gewoon op dat de rek uit mijn elastiekje was.
-Onder ons: is dat aangenaam, zo naakt zwemmen?
-Als een vis in het water, zo voelt het. Of als een astronaut in het luchtledige.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 15 juli 2018 in humor, maatschappij

 

Het verleden van water

In kraantjeswater zit gerecycleerde dinosaurus-urine.
Of nachtegalen-plasjes.
En ook de pipi van uw buurman heeft een bijdrage geleverd.
Gefilterd. Gerecycleerd. Ontbonden en opnieuw getransformeerd. Maar dat is enkel essentiële bijzaak. Douchen onder het Dino-plasje is een sterker beeld.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in educatie, humor, science

 

De kat

Nadat ik de hele namiddag samen met Shrödingers kat in een doos zat, weet ik niet meer of ik nu enkel nog virtueel besta dan wel ook fysiek leef.
Feit is dat de kat niet dood is

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in humor

 

Wacht

Na 2 uur wachten in de raadszaal klampte ik een griffier aan en vroeg hem of het wel degelijk hier was dat het proces tegen Franz Kafka zou plaatsvinden.
Ja hoor, u zit in de juiste zaal.
Maar waarom beginnen ze nog niet?
Ze wachten nog.
Op wat of wie?
Op Godot.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in humor

 

Neem de fiets

‘Neem vaker de fiets naar de bakker’.
Wijze raad die ik onmiddellijk opvolgde. Luid rinkelend fietste ik door de rekken van het warenhuis tot aan de broodafdeling.
Toen de bewaker naar me toe kwam rennen, stak ik triomfantelijk mijn duim in de lucht en zei: ‘Lopen is ook een manier om je dagelijks brood te halen. Volgende keer zullen we die slogan gebruiken in de campagne.’
Ik begrijp nog steeds niet waarom ik stapvoets het warenhuis diende te verlaten.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in humor

 

Fitnessen

Fitnessen als een paard. Zou gezond zijn. En plezant.
Na 5 minuten kwam men mij vragen of ik aub wou ophouden met hinniken.
Ik ben dan maar ter plekke een paardendrol beginnen leggen.
Mijn abonnement op de fitness krijg ik wel terugbetaald. Dat op de gazet ga ik zelf opgeven. Ze moeten ophouden om dieren foutievelijk in koppen te steken. Zoals: Burn-outers zijn de kanaries van onze samenleving. Toen ik op het werk een collega een bakje gevuld met vogelzaad voorschotelde, werd die heel boos. En evenmin wou hij drinken uit een pipetje.
En toen ik op straat aan een blinde vroeg of hij zich ook op andere vlakken verwant voelde met een mol, moest ik razendsnel springen of zijn stok had mijn scheenbeen geraakt. Nu, jumping was een onderdeel van mijn paard-fitness-les. Dus bleek die toch nog ergens goed voor te zijn.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in humor

 

Eindtermen

Vlaamse achttienjarigen moeten -volgens de Eindtermen- ‘misverstanden in de interculturele communicatie die ontstaan door taalkundige of culturele verschillen herkennen en rechtzetten.’
Lijkt me een geweldige examenvraag. ‘Noem drie interculturele misverstanden, duid aan hoe ze zich in de communicatie voordoen en zeg hoe ze op te lossen’.
Gegarandeerd krijg je dan te horen: Wat bedoelt u met intercultureel? Wanneer is iets een misverstand? Behoren allochtonen niet tot onze cultuur? (die laatste vraag is op zich reeds een voorbeeld van een misverstand, dus dan antwoord ik: schrijf uw vraag op en ge hebt 1/3 van de punten).
Een hele slimme 18-jarige zou durven vragen: Is de genderproblematiek ook een voorbeeld van een intercultureel verschil? En de filosoof in spe zou stellen: Elk individu representeert toch een eigen culturele eigenheid, dus slaat die vraag ook op elk verschil en geschil tussen koppels, ongeacht hun geslacht?
Ja ja, de Eindtermen klinken als genadeschoten voor wie een muur optrekt ter beveiliging van de eigen identiteit, en ze klinken als het startschot voor wie als wereldburger het leven instapt.
Zou Marc Zuckerberg ooit een eindterm behaald hebben?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2018 in educatie, filosofie, humor, maatschappij

 
  • Archief

  • oktober 2018
    M D W D V Z Z
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Advertenties