RSS

Maandelijks archief: juni 2017

Woordkeuze

Vluchtelingenstroompje. Migratiezuchtje. Warmwelkomtehuis. Enkelingentoevoer. Talentenbrengers.
Of, een ander topic bespelend:
Kersopdetaart-betoelaging. Volwassenpolletjes-exploratie. Bakensverzettende-meetings.
Waar dit over gaat? Bespelen van neuronen. Ga niet mee in het discours (en gebezigde vocabularium) over vluchtelingenstromen en asielzoekers of over graaipolitici. Want begrippen zetten gevoelszones in actie en roepen asap afkeer of walging op.
Wees ook niet negatief (lugenpresse) maar gebruik positieve termen (waarheidszoekende media).
Je staat niet in de ellenlange file maar geniet eindelijk van dat moment waarop je de podcast helemaal uit kan beluisteren.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij, taal

 

Gezegde

“Met man en macht wordt er gewerkt.”
Dus als het alle hens aan dek is, dan heb je mannen nodig. Of zijn de dames dan de macht? Superviseren zij? En wat met transgenders?
Gezegden moeten een upgrade ondergaan.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor

 

Struisvogelen

We hebben een trein gemist door onze kop in ’t zand te steken.
Als de struisvogel niet wil instappen, dan wil ie niet instappen.
Struisvogels weigeren op te stappen op dezelfde wijze als paarden weigeren te drinken, zelfs al breng je hen naar het water.
Misschien zocht de struisvogel water en wist ie niet dat de trein naar een meer reed.
Enfin: misschien moeten we gezegden aanpassen aan de dingen die hip zijn. Zoveel struisvogels zijn er recentelijk niet gesignaleerd in onze straten. Pokemonvangers daarentegen…
Je kunt de pokemon niet vangen als je je wifi-antenne niet uitsteekt.
Antenne? Dat zijn de onzichtbare voelsprieten van je smartphone.
We missen de pokemonvangst van de eeuw als we niet op tijd met de trein ter plekke zijn. Dat zullen ze wel snappen.
En waarom hebben we de trein gemist?
Omdat we elders pokemons aan het vangen waren.
Pokemons zijn dus de hedendaagse struisvogels.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij

 

Gedachten

Gewapend beton: ingemetselde paracommando.

Wie vrij is van onrust is zichzelf noch een ander tot last. (Epicurus).
En toen ontstonden de sociale media. Waar zowel onrust als het ontbreken ervan rondgevavuzeleerd wordt.

‘Wij moeten ons bevrijden uit de gevangenis van het dagelijks leven en van de politiek.’
Tweette zij dwangmatig.

God is een eenhoorn. En allah is een eekhoorn.

Verspreid uw zaad der liefde steeds weer in andere lichamen.
Egocentristen daarentegen leven in een condoom.

“Ik sta al langer te wachten om in te checken dan dat mijn vlucht duurt. Een ramp.”
Decadente vreedzame culturen herken je aan hun definitie van rampen.
In Aleppo bijvoorbeeld ligt dat iets anders.

Bewustzijn is als een plooi in de werkelijkheid, zoals wanneer iemand een stuk textiel vouwt waar een holte in ontstaat. Die plooi is er een poosje, maar wordt uiteindelijk weer glad gestreken. Ik heb mijn privacy -een plooi (kamer) waarin ik me terugtrek. Maar ik ben een deel van het kleed en ik ben eruit gevormd zolang ik leef. (vrij naar Merleau-Ponty)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, maatschappij, politiek

 

Remember

Een geheugen? Dat is onthouden. Maar ook, en even belangrijk: vergeten. Je maakt slimmere beslissingen wanneer je verlost bent van details.
Een detail? De naam van een minister. De moeite niet om te onthouden. Evenals de naam van menig tv-coryfee of popidool. Wat is dan wel belangrijk? Zwaartekracht in een tijd-ruimte dimensie;. Neuronen en persoonlijkheidsvorming. De impact van Mahlers zesde.En de lichtinval. Never forget a good sunset.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in filosofie, humor

 

Happiness

Ook wie zich niets aantrekt van islamofobie, de ontogenese van de taalstrijd, de al of niet invoering van een federale kieskring, het karakter van Newton, Wittgenstein of Kierkegaard, het dispuut tussen Sartre en Camus, de postmoderne aspecten van het feminisme, de Krim, de overvloed aan poezen en ratten, de toekomst van het heelal, de buitenspelval, de pocheertijd van Atlantische zalm en het verschil in gisting tussen de trappistenbieren, kan best tevreden zijn met haar of zijn geleefde leven.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in filosofie, humor

 

Kriebel

Dat gevoel terwijl je je kinnebak scheert en je linkerhand je huid opspant

en je rechterhand het mesje hanteert en je de schuimvlokken op lineaire wijze wegduwt…

dat moment dus waarop een vlieg zich neerzet niet zo ver van je geslachtsdeel

en zich met haar kleine pootjes tokkelend een weg baant…

dan pas besef je de impact van sommige kleinoden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, literatuur

 

Rien

Deugdzaam nietsdoen.
Is als een volle agenda voor stressloze mediteerders.
Tussen wit blad en onontgonnen gedachten.
Volgehouden opeenstapeling van intense leegte.
Dat doe ik.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in filosofie, humor

 

Stupid design

Intelligent design? My ass.
Welke god vindt er nu testikels uit hangend in een zakje buitenboord en laat tegelijk vrijschoppen nemen tijdens een voetbalmatch?
Tenzij zo’n vrij-schop bedoeld is om nooit meer te kunnen vrijen. Maar dan zou voetbal enkel voor oude mannen zijn.
Bovendien moest die god dan ook armen en handen dusdanig ontwerpen dat ze geplaatst kunnen worden voor de testikels, wetende dat er ook tanden en een neusbeentje bestaan die op dat moment volstrekt onbeveiligd zijn.
In intelligent design zouden testikels, neus en tanden ingetrokken kunnen worden. Of zouden er vier armen en handen zijn.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, science

 

Barcode

Zei de caissière daarnet tegen me: “Dankzij Einsteins E=mc² kan ik nu uw aangekochte waren inscannen.”
Een mens zou voor minder shopaholic worden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 juni 2017 in humor, science

 

Down

-Papa, moeten mensen met het downsyndroom uitsterven?
-Vooraleer je op die vraag antwoord moet je eerst een aantal andere vragen beantwoorden.
-Zoals?
-Wat is zich gelukkig voelen? Wat is de zin van lijden?
-Kunnen mensen met het down-syndroom zich gelukkig voelen?
-Zeker kunnen ze dat. Net zoals zwakzinnige mensen sereniteit en rust en een steady gemoed kunnen ervaren, kunnen ook mensen met het downsyndroom dit. Uiteraard dienen ze hun beperkingen en hun anders-zijn te aanvaarden, want anders zullen ze zich niet gelukkig kunnen voelen.
-Wat is de zin van hun bestaan?
-Zero, net zomin als dat het leven van eender wie zinnig is. De levenskunst ligt er in om niet te zoeken naar de zin van het bestaan, maar zin te vinden IN het bestaan. Dag na dag, uur na uur.
-Kan men zin vinden in het bestaan door voor iemand anders te zorgen? Desnoods zijn hele leven lang?
-Ja, dat kan. Maar men mag dat niet opleggen. Men moet ook de vrijheid hebben dit niet te willen.
-Dus ouders hebben het recht een foetus met downsyndroom te aborteren?
-Ja.
-Maar hebben ze ook het recht dit kind te laten leven en op te voeden?
-Op zich wel. Daar moeten wij ons niet over buigen. Wanneer ze echter middelen van de maatschappij nodig hebben, dan wordt dit een ethische vraagstelling. We merken dat bij natuurvolkeren in tijden van schaarste dergelijke kinderen na hun geboorte gedood worden.
-Dat is gruwelijk.
-Ja, maar in die context vaak de beste oplossing want omdat ze te fragiel zijn brengen ze het leven van hun ouders en anderen in gevaar. Bijvoorbeeld wanneer er gevlucht moet worden.
-Dus blijkbaar is de natuurlogica: ontdoe je van de zwaksten als het bestaan van allen op het spel staat.
-Een logica die wij -eens we de schaarste voorbij zijn- niet hoeven te volgen. En dus kunnen we wel ouders met een Down-kind steunen.
-Zou de maatschappij beter af zijn zonder mensen met downsyndroom?
-Als je die vraag beantwoordt vanuit jezelf (ben ik blij het downsyndroom niet te hebben?) dan is het antwoord ja. Beantwoord je die vraag vanuit de ouders van een persoon met down, dan zullen zij stellen dat hun leven makkelijker had kunnen verlopen en dat ze vrede hebben gevonden met hun toestand, en zelfs bij momenten vreugde beleven aan hun kind.
-Dus in se hebben zij dit niet gewenst?
-Nee.
-Dus zouden ook zij beter af geweest zijn zonder een kind met down?
-Ja.
-Maar zij verdienen wel ons respect, zoals we respect moeten hebben voor al wie een lijdende helpt.
Dat brengt ons bij je andere vraag: wat is het nut van lijden?
-Lijden omwille terminale ziekten, zowel van bacteriële, virale als neurologische oorsprong (denk maar aan kankers of dementie) is zinloos. Men moet er alles aan doen om dergelijke ziektes in de toekomst niet te laten ontstaan of asap te genezen.
-Is het zinvol de mensheid te ontdoen van alle ziekten?
-Ziekten die ons ondraaglijk en terminaal doen lijden? Zeker wel. Andere ziektes? Niet echt, omdat het ons immuunsysteem opbouwt en ons dus alerter maakt.
-We moeten dus aanvaarden dat we soms een noodlottigheid moeten ondergaan, maar we mogen geen zingeving vinden in het lijden. Maar je zei dat men zin kan vinden in het bijstaan van een lijdende?
-Ja, maar dat is een houding uit noodzaak. De doelstelling moet blijven van het lijden kwalitatief en kwantitatief minimaal te maken.
-Dus vanuit die gedachte is het laten uitsterven van down logisch?
-Zeker.
-Waarom zijn er zoveel gelovigen die het lijden eren? Die hun huizen volhangen met beelden van een gekruisigde?
-Het troost hen want ook zij zouden liever een perfecte wereld wensen. Meer zelfs: net zij geloven in een paradijselijkheid. Zij denken die te bekomen door wat zij ‘het goede’ noemen, te doen. Maar in se is dat een zelftherapeutisch effect om de onmogelijkheid van een perfecte, lijden-vrije wereld te realiseren.
Zij hebben sympathie voor degene die afziet. Althans wanneer diens doel nobel was. Want dezelfde mensen kunnen bikkelhard zijn voor wie faalt wanneer dit het gevolg is -volgens hen althans- van eigen luiheid of lafheid.
Wat ook opvalt is dat ressentiment en sympathie hebben voor de lijdende blijkt vaak samen te gaan. En dat is verklaarbaar vanuit de drang naar een absolute goedheid. Hoe meer inzichten mensen hebben, hoe meer we ook de schaarste achter ons laten, des te meer voelen we aan dat een rechtvaardigere samenleving mogelijk is en dat we zo een deel van het lijden kunnen wegwerken.
-Waarom zijn er mensen die de rationaliteit bekritiseren?
-Niet iedereen ziet opportuniteiten en oplossingen. Veel mensen staan machteloos in het leven omdat ze een heleboel zaken niet begrijpen. Wanneer iets je petje te boven gaat, dan blijf je in de kou staan. Daarom dat anderen waarschuwen voor een wereld waarin de rationaliteit, het beseffen van dingen en het vormgeven naar dat inzicht, de overhand neemt. Geloof is een leugen maar een troost voor wie onvoldoende inzicht heeft in het waarom der dingen, of voor wie niet om kan met negatieve ervaringen.
-Maar om een betere wereld te hebben moet je toch net meer rationaliteit hebben?
-Ja, maar je moet ook wie niet mee is, opvangen.
-Om mensen niet in de kou te laten staan, mag je toch tegelijk verder op rationele wijze een wereld uitbouwen. Mensen die niet mee kunnen, mogen toch geen argument zijn om niet verder te redeneren. Zij dienen wel beschermd te worden -zoals ook downpatiënten of andere mensen met een handicap beschermd worden- doch waarom zou men daarom moeten fulmineren tegen voortschrijdend inzicht, wetenschappelijk en technologische ontwikkelingen…
-Opnieuw komt daar een vorm van ressentiment kijken. Wie de cultus van het lijden eert, wil de maatschappij rond dat lijden uitbouwen. In hun ogen botst dit model met een model dat eerder de mensheid als soort ziet evolueren. Het lijkt wel alsof ze liefst een stilstand wensen met een normering die bepaald wordt door degene die niet kan volgen.
Diversiteit in een samenleving is belangrijk. En ook belangrijk is dat een model dat ‘perfectie’ vooropstelt gecounterd moet worden. Buiten de lijntjes kleuren, tussen de plooien vallen, etc… moet allemaal gekoesterd worden. Maar op enkele normaal-begaafde Down’ers na, is dit toch niet echt een variante waarvan je kan zeggen: we moeten het koesteren.
-Rabiaat katholieken verkneukelen zich momenteel omdat ze het geweldig vinden dat lijden plots weer een topic is. De Downers zijn de nieuwe Jezussen. En de cognitieve atheïsten willen hen aan het kruis nagelen.
-Terwijl geen enkele ouder gelukkig is met het soms ondraaglijke lijden dat een Downer met zich meebrengt.
Al verdienen zij onmetelijk respect en moet de samenleving hen zeker helpen. Een houding en stellingname die rabiate katholieken niet hebben jegens zij die in hun ogen ten onrechte abortus plegen.
Over traditionele moslims zullen we het even niet hebben, want Allah bepaalt hun lot en dus hun mening.
Het blijft tegelijk belangrijk te waarschuwen voor het kneden van de zogenaamde nieuwe mens naar een bepaald ideaal model.
Niet dat de oude gewone mens zo geweldig is…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in ethiek, maatschappij

 

Bedenkertje

“Blaast ‘em op.”
Dit kon je in de jaren 70 op Antwerpse speelplaatsen horen.
Vandaag werk je jezelf in nesten met dergelijke kreten.
Het kan verkere…

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in humor, taal

 

Bedenkertje

Tot op het bot uitspitten.
Archeologie is een beroep met toekomst.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in humor, taal

 

Bedenkertje

Transparantie.
Negligé voor wat je niet mag negligeren.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 juni 2017 in humor, taal

 
  • Archief

  • juni 2017
    M D W D V Z Z
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  •