RSS

Het ultieme Pop-up gedicht

05 nov

Enkel door te verdwijnen
Bewijzen de woorden
Wat de titel beweert.

Maar woorden die verhuizen
Naar onbestaande oorden
Praten zichzelf aan de galg.

Pop-up gedichten leiden tot opstand
Van letters. Gevangen in woorden
Gedoemd tot krabbelende ketters
In een verdampende mand.

Ze zijn dan ook niet te houden
Noch tussen haakjes, noch als citaat.
De o’s rollen hun vriendjes
Voorbij het punt achter de zin.

Wat blijft zijn tekens aan de wand
Van een leeggebloed narcistenland.

Pop-down ware wellicht correcter
Als titel van schimmen, contouren,
Gecounterde zinnen. Alinea’s blijken als vorm
De enige norm. En tussen de lijnen
Kleurt wit. De ingetogen leegte.

Futiel is het lot, geschoren
Van taal die stilte baart
Als tromgeroffel.

Wanneer de laatste komma
Het licht uitdoet
Klinkt applaus
Uit de mond van de dichter.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 november 2016 in poëzie

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • november 2016
    M D W D V Z Z
    « okt   dec »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  •  
    %d bloggers liken dit: