RSS

Maandelijks archief: september 2015

Angst

Waar komt de werklustethiek vandaan? Waarom moet er zo nodig zo intensief, zo verpletterd worden gewerkt en geconsumeerd om weer te werken en meer te werken?
De geest van het kapitalisme (volgens Max Scheler) is de angst. Angst voor het onzekere, angst dat niet alles in de wereld onder controle is ten gunste van wat in de toekomst met het zelfzuchtige zelf zal gebeuren. Daarom moeten mensen onder autoritaire dwang (een arbeidsmoraal; een systeem dat inkomen enkel garandeert mits er ook gewerkt wordt) gehandeld worden i.p.v. bv. te denken, te reflecteren. Diepe angst en ook grenzeloze vrees voor het onzekere. Vandaar dus de blinde gehoorzaamheid aan de arbeidsmoraal en het niets ontziende competitieve handelen dat leidt tot het zelfzuchtige ik dat zich gerechtvaardigd weet in een samenleving met anderen die ook trouw moeten zijn aan de arbeidsmoraal en -wanneer die anderen niet voldoende opbrengen- deze zal uitschakelen, terzijde schuiven, ontslaan, negeren.
Vandaar ook de onverbiddelijke houding van de conservatieve liberals (à la NVA) die genotsmiddelen afdoen als verdovende middelen. Verdovend in de betekenis van: niet langer in staat zijn om hard te werken. Vandaar ook het aanvaarden van sociaal alcoholgebruik omdat de impact hiervan veel kleiner is op de hersenen. En daarom ook de dagelijkse portie (ja, pijnig uzelf even om naar zenders als één, VTM en Vier te kijken met producten van eigen bodem, zoals Komen Eten) waar constant alcohol genuttigd wordt en dit in combinatie met een moraal die gebaseerd is op een schuldgevoel dat met trots overwonnen wordt. Wie drinkt in tv-series of wie grappen maakt over drinken, toont dat hij er in geslaagd is de arbeidsethiek te overwinnen. En zal rond zich heel veel medeplichtigen vinden. Want velen zien genot als einddoel voor al dat gezwoeg. Daar ligt de grens van een Vlaamse samenleving die nog altijd onderhuids baadt in een aflaten-politiek. Wie echter zijn hersenen intenser laat beïnvloeden (door opium, wiet, lsd, mushrooms…) plaatst zich buiten de heimelijke cirkel van knipogende zondaars en begint zich vragen te stellen over het nut van een arbeidsmoraal en een samenleving uitsluitend gebaseerd op reciprociteit, te weten als gij zoveel uren werkt, krijgt ge in ruil een inkomen. Een samenleving die jonge mensen wenst te kneden. Op hun 6e moeten ze ophouden rond te rennen als kleuter maar dienen ze stil te zitten en vanaf dan worden hun hersenen volgepeperd met zogenaamde kennis. Een schools proces dat uiteindelijk zal culmineren in bacheloropleidingen waarbij ze skills aangeleerd krijgen die hen in staat zullen stellen quasi naadloos functioneel mee te draaien in het economisch bestel. Ondernemers worden vandaag bevraagd opdat de opleidingen technisch en inhoudelijk aangepast zouden worden. Maar nergens is er nog een instantie die zich de vraag stelt of de noden van dit economisch bestel wel wenselijk zijn; laat staan dat men onderwijs ziet als een persoonlijkheidsbildung.
De joint mag dan sociaal doorgegeven worden, de inhaleerder plaatst zich onmiddellijk in de taboezone omdat hij het risico loopt zich te openen voor inzichten die niet stroken met de geldende arbeidsmoraal. Wie de achilleshiel blootlegt van een samenleving, zal geconfronteerd worden met banvloeken, verbodsbepalingen en uiteindelijk repressie.
Wie in navolging van Kropotkins gift economy, een coöperatief handelen met als basis de asymmetrie voorstelt, zal asap het etiket ‘verdediger van profitariaat’ opgekleefd krijgen.
Het liberalisme van de NVA is een “vrij-zijn-van”-liberalisme. Wie de moraal aanvaardt, en voldoende inkomen heeft, kan zich bij momenten onttrekken van de maatschappelijke plichten en in een vrijzone een gevoel van autonomie bekomen waarbij naar hartenlust geconsumeerd kan worden. Echter, wat gedaan met de “vrijheid-tot-de-ander”? Vrij zijn betekent beseffen dat men onvrij is, o.a. door een opgelegde moraal. Vrij zijn tot zichzelf behelst het inzicht in eigen beperkingen. Daardoor kan men makkelijker het conflict met de ander aangaan, want die ander worstelt evenzeer met onvrijheden. Uiteindelijk is de “vrijheid-tot” een opstap naar mutuele verstandhouding, naar een levensmodel waarbij zoveel mogelijk vrijheden aan mekaar geschonken worden. Pas dan is er sprake van oprechte achting voor de ander.
Xenos staat in het Oudgrieks zowel voor vreemdeling als voor gastvriend, genoot. Zeus, de Griekse oppergod, is de beschermer van de zwervers. Hij is steun voor wie hulpeloos is en de patroon van de vreemdeling die om gastvrijheid verzoekt. Hij straft wie in zijn hoogmode, geringschatting of onachtzaamheid de vreemdeling het onderdak en het gastmaal weigert.
De vreemdeling in het Vlaanderen anno 2015 is zowel de islamitische asielzoekers, de economisch vluchteling als de volbloed Vlaming die zich onttrekken wil aan de werklustethiek. Ze worden bekeken als een gevaar. Ze boezemen vrees in. Ze moetend an ook zo weinig mogelijk zichzelf kunnen zijn en zich asap aanpassen. Of oprotten.
De vrees voor een islamisering van sommige wijken en de wens zich niet te willen aanpassen aan halal-verzuchtingen is terecht. De beste manier om de vreemdeling te laïciseren en europeaniseren is hem mee aan tafel te nemen, als genoot. En hem zo te beïnvloeden. En alras zal hij veel meer blijken te zijn dan dat ene etiketje waarmee hij in een verdomdhoekje gedrukt wordt. Zo ook zal men door dialoog en respect de waarde van zij die zich aan de ratrace willen ontrokken, kunnen begrijpen. En wellicht leren appreciëren. De angst om zelf niet te willen veranderen en zich vast te klampen aan de moraal van een meerderheid, is de oorzaak van intolerantie. Ondergedompeld worden in een dialoog met het andere is de beste, en goedkoopste therapie om die angst te overwinnen. Strenge regels uitvaardigen en zondebokken creëren is een andere manier. Daarmee voedt men echter ongenoegen en het conflictmodel.
Misschien is het tijd om de roman “Kaputt” van Curzio Malaparte (zich afspelend in de tweede wereldoorlog) opnieuw te lezen. Met ditmaal in het achterhoofd dat “de Duitsers” vervangen dienen te worden door fanatiekelingen (gelovigen, rechtsnationalisten, populisten…).
“Is het waar dat de Duitsers zo verschrikkelijk wreed zijn?” “Hun wreedheid berust op angst, antwoordde ik. Ze zijn ziek van angst. Het is een “krankes Volk”.
En na een lange stilte vroeg hij me of het waar was dat de Duitsers zo bloeddorstig en vernielzuchtig waren. “Ze zijn bang” antwoordde ik. Ze zijn bang voor alles en iedereen, ze moorden en vernielen uit angst. Niet dat ze de dood vrezen: geen enkele Duitser, man, vrouw, grijsaard, noch kind vreest de dood. En ze zijn evenmin bang voor pijn. Maar ze zijn bang voor alles wat leeft, wat buiten hen leeft en ook voor alles wat van hen verschilt. De kwaal waaraan ze lijden is geheimzinnig. Ze zijn bovenal bang voor zwakke wezens, voor weerlozen, voor zieken, vrouwen en kinderen. Ze zijn bang voor ouderen van dagen. Hun angst heeft altijd een diep medelijden in mij opgewekt. Als Europa medelijden met hen had, zouden de Duitsers misschien van hun verschrikkelijke kwaal genezen.”

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 20 september 2015 in cultuur, economie, maatschappij, onderwijs, politiek

 

Reality

reality

“Die dode kleuter is niet onze schuld”.
Vooreerst: wie zijn die “ons”? Zij die Assad, Kadhaffi en Sadam in het zadel hielden, omwille geostrategische belangen? Ik ben niet zoals zij. Ik stel tegelijk wel vast dat de opgesomde dictators ervoor zorgden dat er geen massale uittocht was.
Zijn die “ons” diezelfde die de zonet opgesomde seculiere autoritaire regimes ten val brachten en de weg openden naar chaos en de IS-staat? Ik voel mij daar niet voor verantwoordelijk.
Of ben ik dat indirect wel… omdat ik voordien mijn mond te weinig opendeed en die dictaturen én het cynisme van de westerse (bedrijfs)-leiders schouderophalend toeliet…
Ben ik verantwoordelijk voor mensen die in gammele bootjes stappen en een volgens sommigen illegale tocht maakten? Konden ze niet gewoon met hun vingers blijven draaien te midden 1.8 miljoen andere vluchtelingen in Turkije, en wachten. Op Godot die de oorlog zal stoppen.
Zou u wachten? Ik niet.
De vraag die ik me echter bij dit alles stel is of mensen het recht nog hebben kwetsbaar te zijn. Fouten te maken. Want als wij niet verantwoordelijk hoeven te zijn, dan zijn zij het wel. Ten volle. Doch kunnen (deze) mensen steeds zelf bepalen wat ‘goed’ is en maken zij in volle vrijheid keuzes waarvoor ze dan de verantwoordelijkheid moeten dragen? Deze mensen, maar ook u en ik, zijn kwetsbare wezens. Die fouten maken.
En zelfs als die dode kleuter niet onze schuld zou zijn, mogen wij dan gevoelig zijn (zonder daarom medelijden te moeten hebben)? Mogen wij de moed hebben niet hard(vochtig) te zijn? Mag empathie het halen bovenop een logica die vertrekt van een mensbeeld dat enkel houdbaar is in optimale omstandigheden…
Nee, wij hebben die mensen niet nodig. Maar we mogen ze ook niet in een toestand laten dat ze radeloze dingen gaan doen. Libanon staat op ontploffen, deels door de 1.2 vluchtelingen. Wanneer dominosteentjes beginnen vallen, kan je niet toekijken. Je kan 3 miljoen mensen niet in tenten laten verder leven. Je hoeft ze ook niet hier hun leven verder te laten uitbouwen. Je moet ze helpen terug te kunnen keren naar een tolerant land. Je moet hen het gevoel geven dat Godot bestaat en dat de gruwel van IS, maar ook de autoritaire regimes à la Assad én de theocratieën van de Moslimbroeders zullen aangepakt worden.
Godot zal zwaar bewapend boots on the ground moeten zetten. Het zullen geen kleuters maar volwassen Europese en Amerikaanse soldaten zijn die het dodenrijk zullen opzoeken.
Dat is de prijs die betaald moet worden om decennia lang diverse gezwellen zachtjes te laten woekeren.
Boontje komt om zijn loontje.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 september 2015 in maatschappij

 

Hacking

Letters kronkelen

In hun hersenpan.

Lettergreep na lettergreep

Stollen strengen tot woorden.

Dichters hacken

In hun alfabetpan

Zinnen tot betekenis.

Leggen zij bekentenis af

Van wat in hun hoofd speelt?

Wie hun woorden kraakt vindt sporen

Van de werkelijkheid die vorm krijgt

In de schijn van hun zijn.

Read the rest of this entry »

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 2 september 2015 in poëzie

 

Eerlijk?

-Papa, waarom mag ik niet buitenfietsen?
-Oneerlijke concurrentie.
-Heu?
-Met fitness-uitbaters.
-Waarom kieper je alle snijmessen en snijplanken en de barbecue in de vuilbak?
-Vanaf heden mogen wij geen eten meer maken.
-Heu?
-Oneerlijke concurrentie met restaurants.
-Papa, waarom smijt jij alle bierglazen stuk?
-VOKA verplicht het ons. We mogen de cafés geen oneerlijke concurrentie aandoen.
-Waar is mama?
-Weg.
-Waarom?
-De federatie van pooiers heeft geprotesteerd. Seks binnen een relatie is oneerlijke concurrentie met prostitutie.
-Waarom heb je de regenwaterton verwijderd?
-Voortaan spoelen we ons toilet enkel met zuivere Chaudfontaine. En op zondag met Bru.
-Maar wordt het leven dan niet extreem duur?
-Voor ons wel, maar de huisvader zijn dood, is de ondernemer zijn kaviaar.
-Waarom heb je een woonwagen gekocht?
-Om extra geld te verdienen.
-Hoe dat dan?
-Ik rij heel Vlaanderen door en tegen betaling mogen de mensen binnengluren.
-Wat is er dan te zien?
-Gwendolyn Rutten.
-O, dat is degene die zei dat we vandaag niet kunnen voorspellen hoe lang de oorlog in Syrië duurt maar in 1940 wist iedereen dat het na 4 jaar gedaan zou zijn.
-Behalve in Nederland; daar dachten ze dat ook en toen kwam de hongerwinter.
-Maar waarom zouden de mensen betalen om mevrouw Rutten te mogen zien?
-Omwille van de wet op de oneerlijke concurrentie.
-Heu?
-Politici worden voldoende betaald zodat ze niet mogen bijklussen als komiek. De Vlaamse stand-uppers vinden haar optreden broodroof en hebben me daarom gevraagd haar van de publieke scene te verwijderen.
-Maar waarom trek jij dan met haar rond?
-Ze is nog niet uitgepraat. Vandaar dat ik mij aan de ingang plaats van de schouwburg telkens er een optreden is van een comedian. Gwendolyn doet het voorprogramma.
-Met oneliners?
-Nee, als waarzegster.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 1 september 2015 in humor, maatschappij

 
  • Archief

  • september 2015
    M D W D V Z Z
    « Aug   Nov »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  •