RSS

Maandelijks archief: januari 2015

Afbeelding

On the road

20150114_164410

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2015 in foto, poëzie

 
Afbeelding

Zingeving

1511027_10204883592063729_6334712450363134616_n

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2015 in filosofie, religie

 

Jihadi & marketing

“Telefoontap bracht plannen aan het licht om politieman te ontvoeren en onthoofden, bom te plaatsen en burgers te executeren.”
Die jihadi’s zijn toch maar weinig innoverend, als je het mij vraagt. Overal hetzelfde stramien toepassen. Slechte marketingstrategie. Je moet je aanpassen aan je doelgroep. In Vlaanderen wil dat zeggen: Ann Lesley Poppe ontvoeren. Een bom plaatsen in de studio’s van Familie. Het boek van Joy Anna Thielemans verbranden. Alle varkens uit Wingene bevrijden (ik doel op de viervoeters). 100 moslima’s in boerka droppen op de Groenplaats. Bidden tegen de gevel van Duvel Moortgat. (Ssst….hier rijpt de Profeet). Alle naambordjes in de Brusselse Rand in het Arabisch zetten. Korangezangen op de trams. En de treinen op tijd laten rijden. Daarmee beschadig je de Vlaamse politici. voltaire

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2015 in humor, maatschappij

 

Inbeelding

Papa, begrijp jij waarom mensen agressief worden wanneer hun ingebeelde god op spottende wijze afgebeeld wordt?
Ja hoor, ik was vroeger ook zo.
O ja? Hoe oud was je toen?
Zes.
Heu… wat gebeurde er dan?
Ik ging naar de Grand Bazar; vandaag de Carrefour. Daar zat Sinterklaas.
En?
Hij was de echte. En ik vroeg een speelgoedtrein.
Ja…
De volgende dag op school vertelde ik dat aan een vriendje en die zei dat hij ook naar Sinterklaas was gegaan.
Dezelfde?
Nee, een met een bril. Die zat op een troon in de Sarma.
Dat was de echte niet.
Tuurlijk niet, maar dat vriendje zei van wel.
Oei. Hebben jullie dan ruzie gemaakt?
Ja, ik maakte een tekening met twee Sinterklazen, een met en een zonder bril, en schreef boven hun afbeelding de woorden ‘de echte’ en ‘de valse’.
Oei. Dat was een provocatie.
Mijn vriendje verfrommelde de tekening. Maar dat stoorde mij niet want uiteindelijk wist ik met zekerheid dat mijn Sinterklaas de echte was dus zei ik tegen mijn vriendje: we zullen wel zien wie van ons het cadeau krijgt dat hij gevraagd heeft. Hij wou een vliegtuig hebben.
En?
Ik kreeg mijn trein. En hij kreeg een bal.
Dus jouw Sinterklaas was de ware.
Meer zelfs: het jaar erop is mijn vriendje ook naar de Grand Bazar gegaan.
En jij?
Ik niet. Want ik wist intussen dat volwassenen erin slagen om kinderen te laten geloven in wezens die niet bestaan. Toen heb ik aan mijn ouders gevraagd of al die mensen die naar de kerk gaan niet veel te oud zijn om nog in een ingebeelde figuur te geloven. Waarop mijn vader volmondig knikte. En eraan toevoegde: zolang ze geen andere mensen lastigvallen, laat ze maar begaan.
En als ze wel andere mensen lastigvallen?
Dan bel je naar de burgemeester en je vraagt om een soldaat aan je voordeur te posten.

642x999_7405647

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2015 in humor

 

Consumptie

Consumptie is troost voor de doelloosheid (door de afwezigheid van god) waarmee sommigen niet om kunnen gaan. Want ze voelen geen drive (en inspiratie) om de vrijheid van de leegte in te vullen. Als je  de lat artistiek of cultureel hoog wil leggen, dan zijn velen oppervlakkig bezig. Maar uiteindelijk valt dat wel mee, want waarom zouden knutselen, postkaartschilderen, auto’s tunen, breien, tuinieren, etc niet als zinvolle bezigheden kunnen tellen? Het geluk zit ‘em uiteindelijk in het laten groeien en oogsten van wat je zelf gepland hebt.

Consumptie heeft voor heel wat verzachting gezorgd in de samenleving. Oog om oog is verdwenen als norm want velen hebben teveel om te verkwanselen.
En wat dan met het gelijkstellen van consumeren aan geluk? Geluksgevoel is het ervaren van tevredenheid. En af en toe een kick. Wie geen diepte kan scheppen, zoekt het in consumeren, aankopen, zich verrijken met objecten. Die men wellicht niet echt nodig heeft. Jammer. En ecologisch misschien onaanvaardbaar? Maar verder wellicht geen drama.
Zo’n 60 jaar geleden, en alle eeuwen ervoor, kon amper 10% van de bevolking zich druk maken over zingeving. De rest zwoegde. At. Bad. En knikte. Gedwee.

Vandaag beleven we dus overgangstijden. Vrij uniek op de beschavingsschaal. En ja, deze tijden zijn verre van perfect. Ach, die dwang toch tot perfectie. Het paradijs als absolute rust, harmonie en blijdschap moet plots als samenleving op aarde gecreëerd worden. Als blauwdruk best mogelijk. Maar mensen passen niet zo makkelijk in een sjabloon.

Elke dag smijten we met een dobbelsteen en we zijn verontwaardigd wanneer de kant die boven ligt niet eens 1 oog blijkt te hebben.
Gelukkig kunnen we er over doorbomen. Als dat niet zinvol is. En wie dat niet kan of wil, kan naar een tv-zender kijken. Ze zijn beter af dan 2 eeuwen terug. Laat ze. Want wat kan je anders verwachten? Wie weet zien ze wel een Griekse tragedie of een Shakespeareaans drama vermomd als tekenfilm, comedy of soap. Of dacht je misschien dat zij  emoties als verdriet, verraad en wanhoop niet kennen?

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 4 januari 2015 in cultuur, maatschappij

 
  • Archief

  • januari 2015
    M D W D V Z Z
    « Dec   Feb »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  •