RSS

Maandelijks archief: juni 2013

Words

Eens woorden je mond verlaten hebben, zullen ze nooit meer terugkeren.

Heel even kan je ze nog beluisteren, maar dan zullen hun klanken ook in je hoofd verstillen.

Het zou mooi zijn indien ze aan mekaar geregen, verder zouden deinen, gedragen door een windstoot.

Met een beetje geluk, als ze de aarde rond zijn gegaan, kan je hen dan opnieuw beluisteren.

Maar hoe je ook zou happen, ze keren nooit meer je mond in.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 juni 2013 in filosofie

 

Nostalgie

Wanneer men mij een beeld voorschotelt dat gestoeld is op de premisse: vroeger was het beter, krijg ik een nostalgisch verlangen naar de toekomst.
Gisteren vond ik het verleden nog spannend. Vandaag is het onderdeel van een gezapig vergeten. En morgen ligt het als te herkauwen detail op mijn nostalgisch bordje. De light-versie wel te verstaan.

Wij construeren ons verleden omdat het geheugen een creatieve machine is, vol bedrog, foute anekdotes en enkele waarheden. Wij omarmen slechts een ‘beeld’, niet het ware verhaal dat we toen beleefden. Gelukkig maar?

Ik heb dus geen behoefte aan nostalgie, maar ik kan wél enthousiast de momenten opsommen dat ik tevreden was. Blij was. Gelukkig was. Zoekende was. En zaken en gedachten en gevoelens vond die ik nog altijd koester.

Ik draag in mij de touwen die ik zelf hielp vlechten; ik heb ook de eindjes vast die in een (Gordiaanse) knoop verwikkeld waren en die ik diende af te knippen. En ik spin de draad die me door het labyrint van morgen zal leiden.

Dus heeft nostalgie -rationeel bekeken- geen zin (net zomin als hoop, wat de Grieken verwierpen). Want wat voorbij is, zal nooit meer weerkeren op dezelfde manier. Tegelijk kan nostalgisch terugblikken een goed warm gevoel geven. Een romantisch moment. Een flux vol perfectie (juist omdat het beeld dat opgeroepen wordt geconstrueerd wordt, bijgeschaafd, geperfectionaliseerd, gezuiverd van wat minder aangenaam was aan de ervaring uit het verleden).

Uiteraard is er veel om door te geven aan medemensen, aan kinderen. Maar moet dat gebeuren met nostalgie? Ik denk het niet. Er is veel waardevols, en tot mijn verrassing en blijdschap merk ik dat jongeren nog steeds dezelfde momenten als aangenaam ervaren, zij het in een gewijzigde context. Dat vult mij met kracht en tederheid. En magie. Waar voor sommigen nostalgie troost biedt, is dat voor mij het magische moment, waarop ik weet dat de puzzel samenvalt en in mijn artificiële wereld een Al ontstaat dat mij de volheid van het bestaan in een exploderend nu doet ervaren. Meer moet dat niet zijn, deze immanente beleving.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 17 juni 2013 in filosofie

 

Van alle tijden?

Papa, wanneer ben je oud?
Wanneer je geestelijke toestand overeenkomt met je leeftijd.
Dus jij bent bij momenten jonger dan mijn fysieke leeftijd?
Klopt.
Maar ben je dat dan de hele tijd?
Nee, toen ik jouw fysieke leeftijd had, deed ik me soms als een oude brombeer voor.
En was dat fijn?
Ja, want dan zegt men dat je rijp bent voor je leeftijd.
Maar belazer je de mensen dan niet?
Tuurlijk, en daarmee doe je ze een plezier.
…? Is dat een wijze raad van een jonge of een oude man?
Geen van beide. Het is een tijdloze vaststelling.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 16 juni 2013 in humor, literatuur

 

Alfanocide

Lettertjes in de soep kappen: daar krijg ik een paniekaanval van. In boeken staan ze lekker geordend en geredigeerd. In de soep vormen ze vluchtig een woord, worden uit mekaar getrokken, kleven zich naarstig aan een reeks andere letters vast, worden vervolgens wak als een Dali-uurwerk en gaan dan onherroepelijk als eenzaten het donkere gat van onze mond binnen: Alfanocide.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 6 juni 2013 in humor, onderwijs

 

Over poëzie en verwondering

Papa, zijn er mensen die een wonder kunnen verrichten?
Ja hoor, mijn zoon.
Maar je zei verleden week dat de Paus en de kardinalen oenen zijn omdat ze in mirakels geloven.
Dat is ook zo.
Hoe kan dat dan?
Er zijn mensen die ons verwonderd kunnen doen kijken naar alledaagse dingen en zo komen op wonderlijke wijze oude dingen plots opnieuw tot leven. Maar dat heeft niets te maken met op zoek zijn naar mirakels of wonderen.

<Poëzie ontstaat wanneer men gekende zaken vanuit een nieuw perspectief bekijkt, en nieuwe zaken integreert in de gekende manier van kijken.>

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 3 juni 2013 in poëzie

 
  • Archief

  • juni 2013
    M D W D V Z Z
    « Mei   Jul »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  •