RSS

Het opgestoken vingertje

27 Mrt

Ik maak een verschil tussen gezag en autoriteit. Wie met gezag praat (en dus iets afdwingt, iets oplegt, iemand tot een bepaald gedrag verplicht) heeft mijn steun. Want er zit een visie achter. Autoriteit is zonder gezag (zonder kennis van zaken) dwingend, en dat pik ik niet. Dit even om duidelijk te maken dat ik niet ben voor “volledige vrijheid van handelen” omdat mensen nu eenmaal niet altijd de controle over zichzelf hebben en bv. een overheid (maar evengoed een partner) het recht heeft normen op te stellen en te eisen dat die nageleefd worden.

Dat de samenleving verandert, is duidelijk, maar niet elke verandering moeten we pikken en aanvaarden.

Neem overlast door hangjongeren. Dit is een begrip dat je eerst moet definiëren en waarbij je een tolerantielevel invoert. Het is duidelijk dat te weinig ouders zich met de opvoeding van hun kinderen bezighouden (vaak wegens arbeidsverplichtingen en deels omdat zij in een genotscultuur leven). Dus is het plots aan de samenleving om in te grijpen. No problem. Alleen is de vraag in welke richting zie je dat ingrijpen. Enkel bestraffen heeft weinig zin. Deze samenleving moet heruitgevonden worden in functie van opvoeding. Dat wil zeggen dat bv. arbeidstijd (en inkomen) zo geregeld moeten zijn dat ouders wel de tijd (en zelfs de verplichting) hebben zich over hun kinderen te ontfermen (engagement noem ik het). Daardoor kan je ook conflicten omwille van cultuurverschillen aanpakken.

Veel verzuring, veel intolerantie in onze samenleving is het gevolg van het niet bij de horens vatten! Mensen zijn het beu dat ze geconfronteerd worden met zaken die niet nodig zijn. Het beleid faalt op vele vlakken. Bij gebrek aan visie en bij gebrek aan moed om het politieke spel te overstijgen. En dat moeten we durven aanklagen. Altijd weer. Het grote kader schetsen. Een eenvoudige burger begrijpt dat. Maar al te vaak stellen politici een beleid voor dat doet denken aan een lekkend dak dat aangepakt wordt door er emmers onder te zetten. En als alle emmers volgelopen zijn, dan zetten ze badkuipen in. En als de badkuipen vol zijn, leggen ze doorheen het huis buizen tot op straat. Waarom leggen ze geen nieuw dak? Dat is het enige antwoord dat moet gegeven worden. En dat antwoord is realiseerbaar. En soms moet je iets afdwingen. Soms moet je burgers voor hun verantwoordelijkheden plaatsen. Maar de achterliggende gedachte moet altijd zijn: we proberen zoveel mogelijk vrijheid te garanderen; we stimuleren zoveel mogelijk de responsabilisering van het individu.

Stimuleren zal af en toe dwingend zijn, maar het einddoel is een humanere samenleving. En dat past niet in het onderliggende defaitistische mensbeeld van zij die niet geloven in positieve morele waarden zoals solidariteit als drijfveer van menselijk handelen.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 27 maart 2013 in maatschappij

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • maart 2013
    M D W D V Z Z
    « Feb   Apr »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  •  
    %d bloggers liken dit: