RSS

Maandelijks archief: januari 2013

Dichters en het verkeersinfarct

Ze doen aan rijmbumperen.
En plaatsen woorden in de file.

Ze halen hun schouders op voor letters
die niet tijdig toekomen.

De ‘u’ raakt bezwangerd tot ze volzit
met neerdwarrelend fijn stof.

De ‘s’ slipt sluw als een motard
tussen de andere aanschuivende letters.

De ‘z’ kan de file niet ontwijken
en rijdt pardoes in op de ‘y’.

Een ding hebben poëten wel opgelost:
met een ezelsbruggetje verkorten ze de omweg tussen rede en gevoel.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 januari 2013 in poëzie

 

Leuteren over liefde

Liefde is de geliefde citeren zonder haar/zijn woorden te massacreren. Noch te hineininterpretieren.
Liefde is de komma op de juiste plaats zetten, de punt-komma vermijden en wachten na het dubbele punt op wat komen kan.
Liefde is het uitroepteken tussen haakjes zetten om het later als een vraagteken met geschenkverpakking eromheen aan de geliefde te off(r)eren.
Liefde is de kop, waarin de met aandacht opgeschonken thee gegoten zal worden, passievol voorverwarmen en als de zin voor thee achterwege blijft, de kop koesteren als een hoogtepunt van gedeelde intimiteit.
Liefde is samen luisteren naar John Cages  “4’33” en daarna dubbel zolang keuvelen over de betekenis van stilte in de blik van een nahijgend koppel.
Liefde is een analytische tekst over diverse vormen van liefde en verliefdheid uit een scheurkalender plukken en lezen en dan geïnspireerd enkele zinnen neerschrijven om die in het oor van de nog slapende geliefde te fluisteren.

(de tekst die tot inspiratie leidde, luidt als volgt:

VRAAG: Bestaat liefde echt, of is het alleen maar een chemisch proces in je hoofd waarbij we verslaafd raken een dopamine?

ANTWOORD:
LIEFDE kan echt bestaan en hoeft niet per se iets van doen te hebben met dopamine.
VERliefdheid echter, lijkt meer te maken te hebben met passie (zie hieronder b) en de spanning van het onbekende, en daaraan gerelateerd het prettige gevoel dat dopamine kan geven.
LIEFDE, da’s een ander verhaal…

Psycholoog Robert Sternberg verdeelt liefde in 8 groepen. Hij maakt daarbij onderscheid tussen verschillende parameters, te weten:

(a) intimiteit: delen van gedachten en gevoelens
(b) passie: het gevoel van hartstocht en alles daaromheen, maakt dopamine vrij in de hersenen.
(c) commitment: gemaakte keuzes & afspraken nakomen
Scoren alle drie de parameters (a,b & c) laag? Dan is er volgens Robert Sternberg geen sprake van liefde (groep 1). We spreken van volmaakte liefde (groep 2) als een relatie bijzonder hoog scoort op alle drie bovenstaande onderdelen a, b & c.
Bij ‘vriendschap’ (groep 3), scoort alleen intimiteit (a) hoog.
Bij ‘vurige liefde’ (groep 4), slaat de meter voor passie (b) in het rood.
Bij ‘lege liefde’ (groep 5), scoort alleen het commitment (c).
Bij ‘romantische liefde’ (groep 6) is er weinig commitment (c), maar redelijk wat intimiteit (a) & passie (b).
Bij ‘onechte liefde’ (groep 7) kan er wel commitment (c) en/of passie (b) zijn, maar ontbreekt intimiteit (a)
Bij ‘maatjesliefde’ (groep 8 ) is er weinig passie (b), maar wel intimiteit (a) en commitment (c).
Stellen die deze laatste liefde beleven, kennen geen passie en ontberen daarmee dus de energetische werking van dopamine. Maar ze kennen wel degelijk ‘liefde’ in hun relatie…”

Met dank aan Jo Walbers en Hugo Schellekens)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 26 januari 2013 in literatuur, poëzie, psycho

 
Galerij

Moments crépusculaires

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 21 januari 2013 in art, natuur, poëzie

 

Doping moet kunnen.

Wat is er mis met mensen die doping nemen? De mens is het enige dier dat oefent om beter te kunnen presteren. Een jachtluipaard zal nooit spurten zonder echt een prooi achterna te zitten. Mensen willen dus beter doen dan hun biologische grenzen. Dieren niet.

Dus wij zijn ontevreden over wat de natuur ons geeft. Dus gaan we ons “verbeteren” en dit zelfs ten koste van onze gezondheid. Topsporters zijn na (en soms tijdens) hun carrière een wrak. Met kunstheupen op hun 40ste. Reuma in hun zwemvoeten, etc. Dus is het nemen van “dopingproducten” gewoon het verlengde van deze attitude.

Bovendien willen wij naar Mars. Dat lukt nooit met de constitutie die wij nu hebben. Armstrong en co zijn dus de voorlopers van de Cybermensen die de opvolgers zullen zijn van de homo sapiens sapiens.
livestrongMaar vind ik dat dan niet oneerlijk, dat iemand met doping een koers wint? Ik vind het OERDOM om een koers te rijden. Wie wil er nu als eerste een berg oprijden? Geniet van je fietstocht, en kom aan zoals het je uitkomt. Weg met topsport.
Maar niet weg met de bionische mens. Die hebben we nodig. Want de homo sapiens “normalicus” maakt er toch maar een idioot potje van. Die zit bv. nog in het stadium van belang te hechten aan … koersen en concurrentie. Foutief gebruik van testosteron, denk ik dan.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2013 in biologie, maatschappij, natuur

 

Je es(t) un autre

Het is met het “ik” zoals met de tijd. Je leeft in het heden, maar dat heden is een seconde later al een verleden. Je kan pas beseffen hoe vol dat heden was, vanuit de toekomst terugblikkend.

cpido tegen flatgebnouwDe spiegel waarin je kijkt naar jezelf is bestoft en het vraagt (de) tijd om het stof weg te vagen, om te beseffen hoe je “ik” echt was. Maar helaas ben jij (en je ik)  dan al op weg naar een volgende fase. Bovendien is het “ik”, ook voor jezelf, het product van de confrontatie met Anderen (dat kan via paintings, muziek, lectuur,…).


Degene die praat en reflecteert en dit in de ik-vorm doet, is ingehuurd om wat zich in het verleden in onze hersentjes afspeelde en wat we zintuiglijk ervoeren, naar buiten te brengen (“buiten” kan ook zijn naar zichzelf toe, het innerlijke stemmetje).

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 5 januari 2013 in filosofie, psycho

 
  • Archief

  • januari 2013
    M D W D V Z Z
    « Dec   Feb »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  •