RSS

Maandelijks archief: december 2011

Smile for this day

Het Jaar van de Pygmee. Meer moet 2012 niet worden.

Maar dat is véél, wellicht te veel gevraagd. Want Pygmeeën zijn lui. En daarom zijn ze gelukkiger dan de noeste vooruitgangsverslaafde die zijn naaste afmeet én beoordeelt aan de stress, de geaccumuleerde rijkdom en de steeds inhaligere behoeften van marktreligieuzen naar quick winns en koopgenot.

Laat 2012 het jaar zijn waarin alle honden opgegeten worden en vervangen in het straatbeeld door chimpansees en bonobo’s. Buiten komen wordt als wandelen in een zoo. Apen huppelen over de daken, slingeren rond lantaarnpalen, rollen over de zebrapaden en maken een driedubbele saltoschroef met perfecte afzwaai, terwijl je het warenhuis binnenstapt. Bedenk wat dit met ons zal doen.

Juist, 2012 wordt het jaar van de lach, en de glimlach. Minstens zesmaal per dag. Dagelijks. En weet dat de lach een uitnodiging is tot spelen en vrij samenzijn. En de glimlach een eerder matige appreciatie die zoveel wil zeggen als: it’s ok.

Ook ratten kunnen lachen. Laat dat een mantra zijn te prevelen bij het ontwaken. En daarmee tonen zovele zoogdieren hoe eenvoudig het is gelukkig te zijn. Net als Pygmeeën. Zij ademen Wittgensteins uitspraak: “Nicht wie die Welt ist, ist das Mystische, sondern dass sie ist.”

Want zeg nu zelf: veel meer dan een drukfout is de mens niet. Een denkende drukfout die per generatie  gecorrigeerd wordt, waarbij weer nieuwe drukfouten worden gemaakt.

Bezie 2012 vanuit het spel en belach jezelf. Sub specie ludi.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 31 december 2011 in antropologie, humor, maatschappij

 

La vérité

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 30 december 2011 in humor, onderwijs

 

Jordi Savall: El jorn del judizi, El canto de la Sibila

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in music

 

Frivool

Il faut être léger comme l’oiseau, et non comme la plume. (Paul Valéry)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in filosofie, poëzie

 

Pulvis et umbra sumus

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in humor

 

Ooginzicht

“Waarheden emigreren wanneer de ogen sterven.” (Luis Cernunda)
Dat werpt een ander licht op Hölderlins: “Misschien had Oedipus een oog teveel.”

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in filosofie

 

Let there be light

Northern Lights, or aurora borealis in Norway

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in science

 

Zielevoedsel

“Il y a des belles choses qui ont plus d’éclats quand elles demeurent imparfaite que quand elles sont trop achevées.” La Rochefoucauld

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 29 december 2011 in art, music, poëzie

 

Time passes by …

Passend en fris uit 1981

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 december 2011 in music, politics

 

Pensioenen? Niks generatieconflict.

Het is bevreemdend (en ook beangstigend) dat men van de pensioenproblematiek een generatieconflict maakt.

Elke generatie bevat een meerderheid aan mensen die net wel de eindjes aan mekaar kan knopen, soms wat extra leuks kan doen en verder de eerste speelbal is van crisissen, bedrijfssluitingen en bezuinigingen op uitkeringen.

Het pensioenprobleem ligt ‘em in het ontbreken van verantwoordelijkheidszin bij de Zuckerbergs en Gates’en van dit landje (let op de leeftijd), de topambtenaren die jarenlang lineaire indexaanpassingen kregen wat gewoon absurd is en nu een extreem hoog pensioen verwachten en zij die in de golden sixties mee dreven op opwaartse conjunctuur, opportunistisch inpikten op diverse hypes maar vandaag niet willen dat men aan hun riante pensioenen of opbrengsten komt. Het gaat om numeriek eerder weinig mensen. Maar het gaat wel om meer dan symboolbedragen.

Wat mij bedroeft is dus het ontbreken van extra solidariteit, binnen en overheen de generaties.  Wat mij ontgoochelt is dat de spirit van revolte en idealisme die de babyboomers kenmerkte, niet geleid heeft tot solidariteitsmechanismen binnen hun eigen generatie. Zij hadden het voorbeeld kunnen geven door een grote gemeenschappelijke pensioenpot te maken en te herverdelen, en daarmee een poging te wagen een einde te maken aan de angst zwaar te moeten inboeten aan levenskwaliteit eens men stopt met werken. Onderhuids zit daar misschien de wrangheid van menig jeugdige werkende mens.

Het gelijkheidsbeginsel waarmee sedert de jaren 60 zowat alle jongeren werden opgevoed, leidde tot hoge verwachtingen. Generatie na generatie pompen ouders, maar vooral onderwijzend personeel, de kids en studenten in dat eerlijkheid en rechtvaardigheid geen loze begrippen zijn, maar waarden die men desnoods mag koesteren.

Hadden de babyboomers het waar kunnen maken, om naast de joie de vie, de seksuele bevrijding, de absolute vrijheid van meningsuiting (drie schitterende verworvenheden) niet in de val van de marketing te vallen, dan hadden ze misschien meer mededogen kunnen laten spelen in de pensionering van hun generatie, en van de erop volgenden.

Maar zijn de generaties na hen dan altijd consequent egaliserend geweest?

Is het misschien des mensen, wanneer de euro aan de lippen staat, eerst aan eigen zeel te denken?

Hoe het ook zij: een herverdeling dringt zich op. Steeds meer. Zo niet zal een meerderheid van gepensioneerden zal verplicht worden met minder middelen alsnog een actief leven te leiden. En procentueel zal dit wellicht toenemen naar de volgende generaties toe. Een kaasschaafaanpak is ter zake ronduit onethisch.

En als men het cynisch wil beredeneren: tevreden consumerende senioren zijn een voordeel voor de economie. Dus moet het uit zijn met bonussen en dienen aandeelhouders die de voorbije 30 jaar potverterend rijk werden, diep in hun buidel te tasten en een rectificatie te verrichten (en dat geldt ook voor alle politici). Hoe meer zij bijdragen, hoe minder de bezuinigingen op het collectieve weegt.

En als dit allemaal utopisch is, kibbel gerust verder.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 december 2011 in antropologie, economie, maatschappij, onderwijs, politiek

 

Een witte dag

Deze diashow vereist JavaScript.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 december 2011 in art, natuur, poëzie, vakantie

 

Hoop

‘Hoop is een dimensie van de geest. Zij bevindt zich niet buiten ons, maar in ons. Als je haar verliest, moet je haar opnieuw in jezelf en in de mensen om je heen zoeken – niet in dingen of in eventuele gebeurtenissen.’ (V. Havel, brief aan Olga, 19/11/1979 – met dank aan Peter Venmans).

Anderzijds: als je enkel  maar kan hopen (en die steeds uit jezelf haalt) zonder dat de omgeving zich wijzigt in de richting van wat je wenst (want hoop gaat over wensen), dan wordt het een zelf-drug.
Er is naïeve hoop. Hoop tegen beter weten in.

Er is plausibele hoop, daar doelt Havel op: je voelt aan dat iets zou kunnen, en dat geeft je energie. Maar helaas: wat kan, zal zich daarom nog niet voltrekken. Misschien is een levenskunstenaar degene die de hoop laat varen zonder cynisch of sarcastisch te worden.

Hopen op mirakels is overigens een vorm van domheid, misschien zelfs lafheid.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 19 december 2011 in filosofie, psycho

 

Ötzi

Daar heb je Ötzi weer. De man had galstenen, dus at te veel dierlijk vet. Een half uur voor hij met een pijl in de rug doodgeschoten werd, nam hij een laatste maaltijd: berggeit. Dit gebeurde 5300 jaar geleden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 december 2011 in antropologie, geschiedenis, science

 

Afval

Er zit meer in u. Dat is wat ik zeg tegen degenen die zich gedumpt weten op school. En erna. Soms is het moeilijk om zich te onttrekken aan de peergroup. Of peppen ze mekaar op om uiteindelijk te weinig inspanningen te leveren. Er ligt uiteraard een stukje verantwoordelijkheid bij elk individu. En er zijn opportuniteiten die men moet grijpen. Maar dat is allemaal al gekend.

We kunnen dat  opvangen, door ouders en zgn. Belgische allochtonen die wel degelijk hun studies geïnteresseerd doorlopen hebben, erin te betrekken.

Het is bevreemdend hoe “functioneel utilitair” men jonge mensen ziet als radertjes die opgeleid moeten worden om in een economie mee te draaien.

Gaan we dan niet voorbij aan een studie over het maatschappelijk nut van onze arbeid. De vuilnisophaler staat op 1. Jawel. En de bankdirecteur quasi op de laatste plaats.

Maatschappelijk nut. Misschien eerst die term introduceren en alle opleidingen, alle beroepen evenwaardig benoemen en propageren. En wat mij betreft ook verlonen!

Zie http://www.neweconomics.org/publications/bit-rich , zie ook http://www.taxworld.be/taxworld/vuilnisophaler-maatschappelijk-veel-meer-waard-dan-accountant.html?LangType=2067 en http://elskeytsman.wordpress.com/2009/12/14/taxtalk-vuilnisophaler-maatschappelijk-veel-meer-waard-dan-accountant/ —

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 december 2011 in economie, maatschappij, onderwijs

 

Storm

Joachim, de rukker, de blazer, de schuimbekkende…
Joachim de storm, souffleert.

Wijs is de wind die wakkert.

Basten brommen.
Asbest ademt.
Het land loeit.

En ik wacht veegedwee.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 december 2011 in Geen categorie

 

Tags:

Taalmanie

Niemand is er in geslaagd een makkelijke tekst foutloos te schrijven tijdens het Groot Nederlands Dictee. Besluit? Stop met het cultiveren van een kommaneukende spellingsfreakcultuur maar organiseer daarentegen volgend jaar een concours waarin de inhoud van het discours, de eloquentie en dus de speecher die met zwier enthousiasmerend kan overtuigen, bekroond wordt.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 december 2011 in Geen categorie

 

Tags: ,

Earth

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 11 december 2011 in kosmos, ruimtevaart, science

 

Paradox

De paradox bij zelfdoding. Het empathische (rekening houden met het verdriet van dierbaren) moet inbinden voor de eigen wil het leven te verlaten.

Maar je kan dat bezwaarlijk egoïstisch noemen, want het eigen ego wordt bij zelfdoding amper nog geliefd.

 
1 reactie

Geplaatst door op 9 december 2011 in filosofie

 

Ontluik

Jef Staes over schapen, vakbonden, leren wat je niet graag doet en 3D.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 9 december 2011 in maatschappij, onderwijs

 

Model Tableau Vivant – Skylight One Hanson

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 9 december 2011 in art

 

Destroy

Het verhaal is redelijk eenvoudig: je keldert beurskoersen (op basis van “gevoelens” als wantrouwen, onzekerheid), waardoor bedrijven personeel ontslaan en goedkoper kunnen produceren en daardoor weer meer winsten maken, terwijl jij intussen hun waardeloze aandelen opkoopt en ze dan weer met veel winst verkoopt.

Die logica gaat ook op voor overheden. Je laat -als bank en als investeerder- de ratings verlagen van overheden (je netwerk inzetten, noemen ze zoiets, in dit geval Standard and Poors), waardoor de overheden -net zoals bedrijven die hun koersen zien kelderen- mensen ontslaan en ontvetten (lees: de verzorgingsstaat ontmantelen). Terwijl verdienen banken en speculanten aan de hoge interesten die de overheden moeten betalen voor leningen. Eens de overheid weer gezond is, passeren banken en speculanten weer langs de kassa want de overheden lenen opnieuw, ditmaal om te investeren in nieuwe projecten.

Er is nog een derde parallel, deze van de Dick Cheney-clan (incluis Bush) en het Amerikaans militair complex. Cheney laat bv. in Irak alle logistieke installaties (bruggen ed.) bombarderen, die dan na de oorlog weer (o.a. met EU-geld) opgebouwd worden, en de aanbestedingen gaan naar… de Dick Cheney-firma’s.
Basislogica: als je onvoldoende winst kan maken, omdat je systeem inherent aan het kapseizen is, vernietig dan een stuk van wat bestaat. Zo gebeurde in Duitsland: eerst een oorlogsindustrie onder Hitler, dan de wederopbouw. Zo gebeurde opnieuw het voorbije decennium in Duitsland: bedrijven danken massaal af of sluiten afdelingen, om dan opnieuw mensen voor een veel lager loon in dienst te nemen, waardoor ze een concurrentievoordeel hebben, maar ook een groeiende armoede (zie de analyses van Gunter Walraff).

Altijd opnieuw is de basislogica: vernietig, ten koste van menselijk geluk, en ga dan weer winsten maken ten koste van de sociale verworvenheden.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 8 december 2011 in economie, maatschappij

 

Vrijheid van onderwijs?

Vrijheid van onderwijs is een slogan, geen concrete realiteit. Het marktdenken en de Bolognadoctrine leggen bv. competenties op, waar het onderwijs zich naar dient te plooien.

Zich beroepen op onderwijsvrijheid (lees: godsdienstvrijheid als basis om je onderwijszuil uit te bouwen) wil zeggen dat men de ouders toe laat het kind eenzijdig te laten beïnvloeden (een zachte vorm van  indoctrinatie). Met keuzevrijheid heeft dat niets te maken. Sowieso heb je natuurlijk als kind een massale beïnvloeding te ondergaan, maar laat ons dan minstens van het onderwijs de plek maken waar men verplicht is vele invloeden te ondergaan. Zodat men zelf kan kiezen. En opgevoed wordt tot een kritisch zelfreflecterende burger.

Dus nee, het zgn. recht op vrijheid van onderwijs die de Guimardstraat propageert heeft niets te maken met vrijheid maar alles met netwerking, behoud van impact en beïnvloeding. Wie de curricula van de netten van het secundair onderwijs en de inhoud van de gedoceerde vakken vergelijkt, beseft al snel dat bv. het GO en het katholieke net amper verschillen. Idem voor het leeuwendeel van de opleidingen in het het hoger onderwijs. Of propageert men dat een vrijzinnig tandarts werkt met een linksdraaiende boor terwijl een tandarts die opleiding volgde in het katholieke net met een rechtsdraaiende boor werkt? Say no more.

Trouwens, als het van de meeste leerkrachten en academici afhing, verdween de K van katholiek uit hun instelling.

Wat ik wil zeggen is: behoud de levensbeschouwelijke vakken (zedenleer, godsdienst,…) die als keuze worden aangeboden (zo is men in overeenstemming met het recht op levensbeschouwing) ; geef tegelijk extra aan iedereen een vak “filosofie” waarin gereflecteerd wordt over alle levensbeschouwingen en uiteraard nog een pak andere materies/denkstromingen aan bod komen.

Volg deels de Bolognanormen maar geef ook in elk vak (waar van toepassing) kritische reflexie over de dictatuur van het marktgeloof. En ja, dat doe je in 1 onderwijsstructuur, dus laat de netten samensmelten.

Onderwijs op basis van geloof kan m.i. overigens enkel in een land waar er geen scheiding is tussen staat en godsdienst. Dus verwerp ik het recht op apart Islamonderwijs in West-Europa. Zoals ik ook dergelijke staatsstructuur verwerp.

Ten slotte: wie zich geïnspireerd weet door het evangelie en christelijke humane normen, kan in 1 pluralistisch onderwijssysteem zonder probleem werken met behoud en respect van die normen. Evangelisch geïnspireerde christenen en vrijzinnigen zijn uiteindelijk poten van hetzelfde humanisme.

En aan mevrouw Van Hecke, de sterke tante van de Guimardstraat, wil ik dit zeggen: wetenschap en vrij onderzoek leiden niet enkel tot inzichten en nieuwe vragen, maar ook tot spiritualiteit. (Lees bv. Astronomie als spiritualiteit of De mens stelt niets voor). Het is onzin te beweren dat enkel godsdienst zin en zekerheid geeft aan het bestaan terwijl wetenschappelijke reflexie alleen maar twijfels zouden oproepen. Door dit te zeggen bewijst u onwetenschappelijk en oneerlijk te redeneren. En u weet dat maar al te goed. Uw God de Vader zal dat niet appreciëren.

 
1 reactie

Geplaatst door op 2 december 2011 in maatschappij, onderwijs, religie

 
  • Archief

  • december 2011
    M D W D V Z Z
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  •