RSS

Maandelijks archief: juni 2011

Multiculturaliteit, er is niks anders.

Is multiculturaliteit mislukt omdat mensen omwille van hun seksuele geaardheid door burgermannetjes en vrouwtjes scheef bekeken worden? Intolerant zijn jegens anderen omwille hun geaardheid is een cultureel gegeven. Zij die mensen veroordelen omwille van hun seksuele geaardheid staan dus diametraal anders in het leven dan ikzelf. Wanneer dan bv. een zwijnenboer uit Wingene misprijzend naar “janetten” kijkt, is dit een multicultureel gegeven. Er heeft m.a.w. nooit een andere samenleving bestaan sedert de uitvinding van het individu, dan een multiculturele.   Helaas moeten we dus ook aan die multiculturaliteit elke dag werken. En soms mag dat met luide trom zijn.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 juni 2011 in cultuur, maatschappij

 

Over kennis en kwaad

Ik denk niet dat het vergroten van onze kennis de reden is van het ontstaan van kwaad. Je kan ook met weinig (of geen) kennis, veel kwaad aanrichten.
Denken (hopen) dat door meer inzicht het kwaad verdwijnt, is echter (en helaas) ook fout.
Er is dus een andere drive: het cynisme. Of het niet meer willen geloven in een betere wereld. Of het doorgedreven egocentrisme.

Meer kennis kan je dus inzetten om leed te veroorzaken (op efficiënte wijze doden of martelen bv.) maar ook om leed te verzachten (oplossingen aanreiken, bv. op medische vlak). Waarom kiest iemand dan meer kennis aan te wenden voor het veroorzaken van leed? Omdat in de eerste plaats er geen begrenzer meer is. Door het cynisme en ongeloof valt een morele dwang (neen, je mag geen leed berokkenen) weg. Immers men kan aan zichzelf in eer en geweten zeggen: als anderen (velen) het doen, dan mag ik het ook. Die stap weigerde Aristoteles. Binnen zijn denkbeeld is het gewoonweg ondenkbaar dat iemand die het “goede” kent, weet wat rechvaardigheid en liefde is enzovoort , kan handelen in tegenstelling tot deze kennis.

 

Een tweede reden die maakt dat men de stap zet (tot leed veroorzaken) is het eigenbelang, het willen opleggen van een situatie waar men zelf voordeel bij heeft ten koste van anderen. Ook daar komt technologie en inzicht goed van pas (denken we maar aan het manipuleren van anderen door gebruik te maken van psychologisch inzicht, de relatie pedoseksueel-kind bv. maar ook tussen volwassen partners). Vaak staat logica (sluw te werk gaan) in dienst van een genot, een bevrediging of het eigen grote gelijk (dat men wil opleggen, denken we aan dictators).

 

Interessant is dit gegeven te toetsen aan hyperindividualisten als Stirner of Ayn Rand. Zij verwerpen Kant omdat deze geloofde in een betere wereld, en dus aanvaarden ze het grensoverschrijdende zetten van de stap naar handelen uit eigenbelang, daarbij anderen niet ontziend. Ze verantwoorden zich door te stellen dat zij anderen niet beletten hetzelfde te doen. Van een andere orde is dan weer het egoïsme van Proudhon en Kropotkin: zij bouwen een sociale dimensie uit waarbij rekening gehouden wordt met degenen die in de kou zouden blijven staan.  Vrijheid en herverdeling gaan bij hen hand in hand.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 22 juni 2011 in filosofie

 

Vrije wil?

Ik ben zo onvrij me in te beelden dat ik uit vrije wil deze woorden neerpende.

Dat er geen vrije wil bestaat ervaar je wanneer je twijfelt. Pas dan weet je (ervaar je) dat je twee (of meer) mogelijkheden hebt. En dan kies je. Je denkt dan dat je wél vrije wil ervaart. Maar tegelijk besef je dat je telkens je zeker was en ergens “voor ging”, je gestuurd werd door je brein dat snel uitmaakt wat voor je het beste is. Wanneer het brein het niet weet, laat het dit aan je “ik” over. Maar in wezen liggen de opties (keuzemogelijkheden) wel vast en eens je kiest, neemt je brein weer alles in handen.
Let wel: het brein wordt ook getriggerd door je specifieke genetische samenstelling. Wie muzikale genen heeft, zal ook een brein hebben dat die richting uitgaat.
Dus wij zijn ook het product van onze genen. Die jagen ons ook bepaalde richtingen uit.

Er zijn kosmologen die het heelal zien als een hologram. M.a.w. wij zitten in dat 4D-hologram en alles wat we bekijken (sterrenstelsels, planeten,…) zijn enkel projecties in een 3D dimensie.  Alles is dus fake, maar lijkt wel echt.
Ma.w. men doet de Grieken geloven dat er een staatsschuld is en dat ze moeten bezuinigen. Maar de schuld en die bezuinigingen zijn ook maar fake (maar helaas wil niemand dat geloven en zijn de financieel speculanten ervan overtuigd dat zij wél echt zijn.)

Als er geen vrije wil is, kan een misdadiger dan ter verantwoording worden geroepen? De schuldvraag voor criminelen heeft te maken met keuzes. Als je weet dat je iets fout gaat doen, maak je de keuze (ook al is er een kracht sterker dan jezelf). Een pedoseksueel wéét dat hij iets gaat doen wat niet kan. Hij is niet vrij wanneer hij die drift heeft. Maar hij kan wel stoppen ze uit te leven. Dus hij heeft wel de keuze geen seks te hebben. Ook al heeft hij veel goesting.

Voorlopig besluit: de vrije wil is een illusie en wij kunnen onmogelijk zelf buiten die illusie treden.  Waarom is er dan die illusie? Om ons in staat te stellen beter te communiceren en empathisch te zijn. Door met elkaar te communiceren verfijnen we het model van de wereld in onze hersenen. En daardoor kan ons brein verfijnde modellen van de werkelijkheid uitbouwen. En ons daarbij de illusie te geven dat wij dat zelf gedaan hebben.

 

Sinterklaas bestaat: het is onze vrije wil.

 
1 reactie

Geplaatst door op 15 juni 2011 in filosofie

 
  • Archief

  • juni 2011
    M D W D V Z Z
    « Mei   Jul »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  •