RSS

De oneliner

24 jan

Oneliners die méér willen betekenen dan zichzelf, plegen suïcide. Want een oneliner gevolgd door een volgende zin… houdt op oneliner te zijn.
Bovendien zou menig interviewer zich dood schrikken moest een oneliner een vervolg kennen. Formats en clichés moeten gerespecteerd worden, zo niet zijn we bezig écht te dialogeren, mekaar te beïnvloeden en dat ruikt naar opvoeding en impact, en dat is vandaag niet wenselijk, toch?

Oneliners zijn als zelfmoordterroristen: ze snakken ernaar zichzelf op te lossen in maagdelijke vliezen. Daardoor zijn ze ijdel. En intolerant. Ze dulden geen statements naast zich. Ze zijn blind voor beïnvloeding. En dus lopen ze over van eigen gelijk.

De beste therapie die je een oneliner kan voorschrijven is dan ook een onverschillig “En dan?” als reactie. Zo laat je ‘em in zijn hoedanigheid bestaan van oneliner, maar verliest hij zijn punch. Waardoor misschien het moment aanbreekt waarop hij zich wil inschrijven in een exposé.

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 januari 2011 in filosofie, taal

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • januari 2011
    M D W D V Z Z
    « dec   feb »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Advertenties
     
    %d bloggers liken dit: