RSS

Maandelijks archief: januari 2011

Heilzame hypocrisie

Wanneer men iemand een warm hart toedraagt en die persoon een droom aan gruzzlementen ziet vallen, kan empathische hypocrisie heilzaam helend werken.
Snijdend en harteloos zou dan weer een correcte van hypocrisie gespeende luciditeit zijn.

Soms spaart men dus een vriend(in) door niet de waarheid te vertellen. Mededogen uit liefde.

 

 

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 31 januari 2011 in filosofie, psycho

 

Bargoens voor regelneven

De aanzet:

Goed. Eentje dan. ““In feite zorgen deze activiteiten er mede voor dat de juiste stappen worden ondernomen met betrekking tot risico’s die een potentiële bedreiging vormen voor het verwezenlijken van de duurzaamheiddoelstellingen van de organisatie”. (#gaat even in het bos lopen gillen voordat de volgende 32 pagina’s aan bod komen#)

 

 

Mijn reactie:

In wezen brengt een joggingacitiviteit

te midden ontgroende boomstammen

weinig aarde aan de dijk omdat

met betrekking tot de verhoogde adrenalinespiegel

ten gevolge van een linguïstische injectie

van ietwat barok taalgebruik,

de diffuse hersenschors zich meestal als een ontwricht ledemaat opstelt

waardoor de plausibiliteit op een eventuele enkelblessure

bij het eerder ritmisch plaatsen van de voeten tijdens de bovenvermelde aangevangen joggingtocht,

een dusdanig positieve waarde zal halen,

dat dit paradoxaal kan leiden

tot een negatieve realisatie van de vooropgestelde doelstelling.

M.a.w. : door het lezen van dergelijke teksten vergroot de kans dat je je voet omslaat bij het joggen.
Maar dat had je allicht wel begrepen. 😉

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 30 januari 2011 in humor, literatuur, taal

 

De oneliner

Oneliners die méér willen betekenen dan zichzelf, plegen suïcide. Want een oneliner gevolgd door een volgende zin… houdt op oneliner te zijn.
Bovendien zou menig interviewer zich dood schrikken moest een oneliner een vervolg kennen. Formats en clichés moeten gerespecteerd worden, zo niet zijn we bezig écht te dialogeren, mekaar te beïnvloeden en dat ruikt naar opvoeding en impact, en dat is vandaag niet wenselijk, toch?

Oneliners zijn als zelfmoordterroristen: ze snakken ernaar zichzelf op te lossen in maagdelijke vliezen. Daardoor zijn ze ijdel. En intolerant. Ze dulden geen statements naast zich. Ze zijn blind voor beïnvloeding. En dus lopen ze over van eigen gelijk.

De beste therapie die je een oneliner kan voorschrijven is dan ook een onverschillig “En dan?” als reactie. Zo laat je ‘em in zijn hoedanigheid bestaan van oneliner, maar verliest hij zijn punch. Waardoor misschien het moment aanbreekt waarop hij zich wil inschrijven in een exposé.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 24 januari 2011 in filosofie, taal

 

Schoon wit

Wit is in wezen geen kleur maar alle kleuren bij mekaar gebracht tegen een hoge snelheid. Wit is dus het dolgedraaide opgenaaide allegaartje van alle bobijntjes uit een naaidoos. Symbool voor La Belgique.
Wit is in China de kleur van de dood en het rouwen.
Wit is het onbeschreven blad dat alles open laat maar soms onbeschreven blijft.
Wit bestaat enkel omdat het schaduwen opvangt. En ze accentueert. Het mengt zich met kleuren en maakt die softer.
Wit ijs wacht op de stromende chocoladesaus en daardoor wordt het wit nog witter.
Soms is wit de kleur waar het zwarte schaap vol droefheid of afgunst naar opkijkt.
Niks is zo lelijk als witte sneeuw die aan de rand van een weg langzaam grijs en zwart wordt.
En als je een ijsbeer in een sneeuwlandschap ziet, besef je dat ie geel is.
Er is quasi alleen zwart aan de hemel, en toch hebben we het enkel over die witte puntjes.
Wit is inderdaad zeer mooi.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 23 januari 2011 in filosofie, poëzie

 

Kijken

Ik ben een ander in het aanschijn van mijn perceptie.

(niet wat we zien, maar wel de relatie tussen wat we zien en hoe we dit ervaren, is belangrijk)

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2011 in filosofie

 

Vlaamse genen?

Potentieel zit in elke mens (tijdens het opgroeien) een nationalist, een emo-rakker die zich achter een wij-gevoel schaart (en soms wij versus hen speelt). Zie ook de ouder die zijn kroost beschermt. Zie de supporter van een sportploeg. Of van een muziekgroep. Fanatiek reageren loert om de hoek. Zie bv. de gedachten die in mensen opkomen als ze zich ergeren in het verkeer (ze typeren degene die hen ergert aan de hand van een uiterlijk kenmerk, bv. de nummerplaat een ander symbool en vloeken op “de Ollander” of “de Limburger”). Gelukkig ebt dit cryptoracisme na 3 seconden weer weg.  Zo niet ontstaat een roes die een perfide bijsmaak heeft (want ten koste gaat van de loosers of de gedupeerden) en die kan verslavend werken.

Wanneer mensen in groep op radicale wijze alles wat hen niet zint kleineren, verwerpen, sarcastisch bejegenen, blijkt dat er fysiologisch en neurologisch grote gelijkenissen zijn tussen de pester en zijn aanhang en de volkstribuun en zijn aanhang. Zij focussen allen op  een doelwit en peppen zichzelf als groep op. Zij blokkeren genuanceerd denken. Vandaar het scheldproza in discussiefora en de idolatrie van het leiderschap. Let wel: dit gaat niet op voor zeer intelligente lieden (à la De Pen of BDW). Zij manipuleren, zijn salonfähig en zullen dimmen als het hen tactisch uitkomt. Verstandige Vlaams-nationalisten willen in hun discours komaf maken met België. En brengen eenvoudige boodschappen. Beschaving en verfijnde cultuur wil zeggen dat men de superioriteit, de winningsmood, het sarcasme dat bv. de pestkop of de volksnatiionalist ervaart, afremt. Dat men een rationele (en dus complexe, genuanceerde) analyse in de plaats stelt van een irrationeel blinde overtuiging.

BDW en de aanhangers van Ayn Rand (zij vormen een deel van de parlementaire intellectuele achterban van NVA) spelen het heel sluw: ze ontzeggen niemand hetzelfde te eisen wat zij eisen (dus in hun logica blijven ze solidair) maar ze halen cynisch hun schouders op voor de gevolgen van hun eisen. Alle doemdenken (verarming van de volgende generaties) is koren op hun molen (“als Vlaanderen stopt geld te pompen in Wallonië en Brussel, dan kan Vlaanderen misschien rijk blijven”).
Dat heeft niks te maken met Vlaamse genen, maar alles met survival, egocentrisme en behoud van wat is.

Vlamingen zijn niet anders dan Walen en Brusselaars. Maar het discours van nationalisten hamert constant op een verschil.
In Walenland zie je ook massa’s burgers die snel emotioneel manipuleerbaar zijn. Dat heeft dus niets te maken met “Vlaamse genen”, wel met het bespelen van underdog-gevoel gekoppeld aan “rechtvaardigheidsgevoel” en strijd (ervoor gaan).
Daarom dat nationalisme ook bevrijdend kan zijn. En steeds daarna gemanipuleerd wordt door de eigen leiding, want eens de overwinning er is, vervalt het gemeenschappelijke doel, vervalt de roes van het destructieve strijden (iets kapot maken, uit naam van de rechtvaardigheid, bindt mensen veel makkelijker dan iets moeizaam opbouwen).

Besluit: angst drijft de Vlaams-nationalist. De doorsnee Waal heeft veel meer redenen om de toekomst somber in te zien, en toch merk ik gelatenheid, hier op de taalgrens, en voorheen in de diepe Ardennen. (en nee, ik heb niet de behoefte de taalgrens te bewaken ;-).

Overigens, het discours van de Waalse politici is zeer nuchter, bespeelt evenzeer de angsten en is even egocentrisch als het Vlaamse. Het is niet anti-Vlaams, wel anti-Vlaams- nationalistisch. En het is pro-Belgisch uit opportunisme.

Even ter zijde: als Vlaanderen het een beetje verstandig zou spelen, zou het Wallonië steunen tégen Brussel. Het zou hen sympathiek maken.

Overigens: stel dat Brussel (70% Franstalig) geen financieel tekort zou hebben, dan zou het zonder pardon Wallonië laten vallen.

Als morgen de Brusselaar moet kiezen tussen steun van de Vlaamse of de Franstalige Gemeenschap, kiest de meerderheid van de Franstalige Brusselse middenklasse er voor “Vlaming” te zijn. Puur omwille van het financiële. Ze zullen dan meer kindergeld en beter onderwijs krijgen, in Brussel. Maar geen extra woord Nederlands spreken of de Vlaamse media volgen.

België is een schitterend laboratorium van de menselijke (groeps)ziel. Nu maar hopen dat de giftige dampen binnen de vaten blijven en de pipetten met venijn niet breken.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 18 januari 2011 in antropologie, maatschappij, politiek

 

De kloof

Gaat democratie onderuit wanneer het bestuur van een land of een regio een mediashow wordt en partijen tot een marketingproduct verworden?
Of is dat een moderne versie van het dichten van de kloof met de (on)oplettende burger? Is er overigens iets poëtisch aan het dichten van kloven?
Ach, het oogt naïef ampel in de taakomschrijving van de bestuurder te plaatsen, laat staan poëzie.

We zijn verlost van religieuze verzinsels en morele dogma’s, maar we leven meer dan ooit in een wereld vol fetisjen en medialeugens. Als daar zijn:

  • partijdemocratie = democratie;
  • staatsschuld is zwaard van Damocles waar niks tegen te doen is;
  • iedereen is in staat verdienstelijk te zijn;
  • de ratrace is de norm.

De Herder loodste zijn Schapen de Hypocrisie in. Vandaag leiden de Schapen zichzelf in slaap.

 
1 reactie

Geplaatst door op 12 januari 2011 in filosofie, humor, literatuur

 
  • Archief

  • januari 2011
    M D W D V Z Z
    « Dec   Feb »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  •