RSS

13 sokken

27 aug

Ik praat tegen mijn sokken. Ja, het klinkt dwaas, maar ik heb iets met sokken. Ik vind het geweldige uitvindingen. Ze passen perfect rond je voet. Ze houden je warm. Je kan je tenen vrijelijk bewegen. Het is uiteindelijk de basis van waaruit je voeling hebt met de aarde. Akkoord, we dragen vaak schoenen, maar wat zijn schoenen? Sokken die verhard werden. Oorspronkelijk was er enkel een zooltje, nadien werd er ook een kuipje gebouwd met een vetertje bovenaan en de schoen was geboren. Maar wat een genot wanneer je die kuipjes uitdoet en vrijelijk met je sokken rondstapt. Sokken bloot is synoniem voor: ik ben thuis. Lekker gezellig en veilig.

Ja, sokken mogen er zijn. Daarom dat ik er hier over schrijf. Er liggen er namelijk dertien apart in de kast. 13 paar? Nee, dat is het ‘em. Dertien stuks die verweesd wachten tot hun wederhelft gevonden wordt. Maar helaas liggen de meeste er al maanden…

Hoe kan dat toch, vraag ik me dan af. Wie vindt er nu plezier in om een sok kwijt te spelen? Hoe doe je dat, een sok verliezen? Ze liggen sowieso per twee in de schuif dus je kan niet anders dan ze allebei vastpakken. En als je ze uitdoet, dan leg je ze toch ook samen? Zelfs al zou je uit de badkamer met vuile sokken komen (gebruik nooit de term vieze sokken, want dat is denigrerend!) en er eentje op de grond laten vallen (wat duidelijk getuigt van te weinig respect!) , dan nog zal iemand anders ze wel oprapen en in de wasmand deponeren.

Gaan ze misschien verloren in de wasmand? Nochtans wordt alles netjes gesorteerd (ja, iedereen in dit gezin heeft de juiste instructies gekregen en volgt die ook minutieus op). Misschien zijn er sokken die het niet meer aan konden om naast een onwelriekende slip 24uur te moeten wachten en kropen ze uit eigen beweging uit de zak met wit goed (want daar vertoeven ze, in afwachting van gewassen te worden). Het zou kunnen, maar mij lijkt het onwaarschijnlijk.

Ik heb medelijden met die 13 sokken. Zij verdienen het statuut van weduwe. Regelmatig neem ik hen vast en telkens is er dan eentje die me vragend aankijkt. Ik steek hen dan een hart onder de riem. Nee; zeg ik, jullie treffen geen schuld. Jullie verdwenen wederhelft had geen gaten, dus werd niet weggesmeten bij het groot vuil. Jullie zijn evenmin verkleurd noch gekrompen wegens foutief wassen. Dat laatste zou trouwens mijn fout zijn.

Wat kan ik met die sokken aanvangen? Er zijn er enkele die maar een kleurtintje verschillen, dus die zou ik nog kunnen aantrekken. Als iemand me er dan op attent zou maken: “Hé, je hebt twee verschillende sokken aan”, dan zou ik nog kunnen zeggen: “Niet waar, mijn ene voet zweet meer.” Maar een groene en een bruine sok aantrekken, dat zie ik me niet zo onmiddellijk doen. Mijn dada-periode ligt al een poosje achter me.

Mijn vrouw vindt dat ik ze moet wegsmijten. Maar dat kan ik niet over mijn hart krijgen. Ik heb reeds teveel films gezien waarin de dood gewaande echtgenoot alsnog terugkeert van het front. Stel je voor dat ik alle 13 wegsmijt en twee weken later duikt er alsnog een ontbrekende helft op. Alleen al de gedachte aan de reünie van het sokkenkoppel geeft me een warm gevoel. Dat gevoel moeten missen omdat ik de sokken zou wegsmijten… nee, lijkt me geen goed idee. Bovendien, veel plaats nemen die 13 nu ook weer niet in.

Akkoord, er zijn ergere zaken in de wereld om zich over op te winden. De overstromingen in Pakistan bijvoorbeeld. Al eens ingebeeld hoeveel sokken er daar in het water liggen? Duizenden! Het moet verschrikkelijk zijn om weken in stromend water te worden meegesleurd en te beseffen dat men aanvankelijk maat 39 was, en nu wellicht maat 47 is geworden. Nimmer zal men zijn wederhelft terugvinden. Om maar te zwijgen van het sadistische taalgebruik. “Door het wassende water werden vele huizen en inboedels meegesleurd.” Het wassende water…? Als er iets is wat je niet kan doen met de bruine zondvloed is het wel je sokken wassen. Ze komen er potdorie veel vuiler uit.

En dat zeg ik dan ook aan mijn 13 sokken. Wees blij dat jullie niet in Pakistan zijn. Jullie kunnen hier warm, droog en omringd met mijn attentie wachten tot het moment dat  jullie wederhelft gevonden wordt. Of, zoals eentje me pienter diets maakte, tot een soort- en kleurgenoot die identiek is, ook een wederhelft verliest. Vandaar dat ik voortaan enkel nog sokken koop identiek aan degene die ik reeds heb. Zo hoop ik af en toe een koppel te kunnen wedersamenstellen. Zoals een onderzoeksrechter een misdaad opnieuw in scène zet. Ja, daar doe ik het voor. Ik heb overigens voor alle zekerheid een briefje naast de 13 sokken gelegd. “Niet wegsmijten aub” staat er op. Met drie uitroeptekens. Een naarstig iemand zou zo eens op een verkeerd idee moeten komen. Nu ik er trouwens aan denk: onze poetsvrouw is Franstalig. Misschien moet ik het er best ook in het Frans opzetten. “Pas toucher svp. A la recherche des chaussettes perdues”. Of zoiets. Want helemaal zeker of de poetsvrouw Proust heeft gelezen, ben ik niet.

Advertenties
 
6 reacties

Geplaatst door op 27 augustus 2010 in bio, humor

 

6 Reacties op “13 sokken

  1. Micheline Baetens

    27 augustus 2010 at 9:19 pm

    Wat is er verkeerd aan om twee verschillende sokken te dragen? Durf!

     
  2. sylvain

    7 december 2010 at 5:06 pm

    Ja, zo had ik het ook nog nooit gezien: een sok alleen, och arme, de weduwe! En nee, Micheline! Je zou mijn vrouw moeten horen als ik met twee verschillende sokken kwam opdagen… je zou écht niet meer “durven”…

     
  3. Marijke

    23 december 2010 at 2:39 pm

    Mijn kinderen maken sok-poppen van die verweduwde exemplaren. Even onbruikbaar hoor, maar ze zien er dan wel vrolijker uit.(De sokken én de kinderen.)

     
  4. yilli

    23 december 2010 at 2:48 pm

    Marijke, stuur gerust een foto op van zo’n sok. Dan vervang ik de foto die er nu staat (gepikt op internet).
    😉
    Inmiddels is 1 koppel sokken weer verenigd.

     
  5. Marijke

    28 maart 2011 at 8:13 pm

    http://www.sockstar.be/

    Nooit meer stukgelopen sokhuwelijken!

     
  6. T-time Tanneke

    12 februari 2012 at 4:36 pm

    Ik vraag me het al jaren af, waar ze blijven. Hoog tijd om er eens een verhaal over te schrijven!

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • augustus 2010
    M D W D V Z Z
    « jun   sep »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Advertenties
     
    %d bloggers liken dit: