RSS

Aan zij die wonen in maagzuurland

04 Mei

De grens tussen goed en kwaad (en tussen ethisch correct en politiek incorrect) is redelijk recent, want vroeger was het eenvoudig: wij zijn goed en de rest is een gevaar. Mensen worden als racisten geboren en ontleren de ander als vijanden (vreemden) te zien. Logisch in een biotoop waar vandaag  dieren nog steeds op die manier leven: ze zijn elk op hun beurt prooi voor predators, dus kan je maar best op je hoede zijn en bang zijn voor alles wat vreemd is- dat maakt misschien het verschil tussen leven en dood. Wij hebben echter sedert de 18e eeuw beschaving als saus boven ons dierlijk zijn gegoten. Probleem is dat onze hersenen nog steeds bij momenten op de oude wijze functioneren. Voetbalsupporters zijn racisten als ze juichen met “hun” ploeg en joelen tegen de tegenstander. TV-voters zijn racisten als ze supporteren met zanger X en tegen zanger Y zijn. Maar dat zijn dus beschaafde uitlaatkleppen; achteraf pakt men een pint en zijn er quasi geen vijandelijkheden meer. Niet vergeten dat bij elke oorlog soldaten fier en in halve euforie naar het front trekken, opgepept door een logica van “wij tegen hen“. En allemaal komen ze gedesillusioneerd terug.

Politiek conservatief rechts gelooft niet dat de mens beschaafd is op de manier die linkse Verlichtingsdenkers dat omschrijven. Het rauwe beest blijft in elke mens aanwezig en elke mens zal aan zichzelf en zijn gezin denken en de rest laten stikken, als het er op aankomt. Dus solidariteit zit niet in de mens maar is opgelegd door de staat en door linkse denkers. Dus geen gezondheidszorg in de VS, en als je aan solidariteit wil doen, geef dan geld aan die projecten of mensen die je zelf kiest. In Europa zeggen we: betaal belastingen en we financieren onderwijs voor iedereen. In de States zeggen ze: als je geld wil geven om bepaalde jongeren te laten studeren, kies dan zelf aan wie je het geeft. Dit is gebaseerd op het mensbeeld: de mens is intrinsiek boosaardig en egoïstisch; als je anoniem solidair bent gaan ze van je profiteren.

Wij zijn echter beiden. Wij zijn als soort (samen met mieren) kampioenen in samenwerken. Darwiniaans gezien leidt samenwerken tot beter overleven. Maar als we emotioneel worden neemt een deel van onze hersenen (de oude hersenlaag) het over en kunnen we iemand de kop inslaan of zeggen we bv. “stomme Ollander” wanneer een wagen met Nederlandse nummerplaat een fout manoeuvre maakt, terwijl dat “Ollander”-zijn niks te maken heeft met het feit dat die chauffeur een foutje maakt.

We zouden op school niet meer mogen de vaderlandse geschiedenis onderwijzen. We zouden niet meer achter de Belgische of Vlaamse nationale ploeg mogen staan. Kim Clijsters mag geen favoriete zijn. Men moet de term “wij” en “ons” bannen. Dat zou zeker helpen om mensen te hebben die veel opener staan. Maar mijn hoop ligt (en nu wordt het héél gevaarlijk) in hersenmanipulatie. De cybermens.

Want de homo sapiens sapiens is een product van de wereld op aarde, en de natuur heeft steeds een eigenschap toegevoegd (of weer laten verdwijnen als die niet optimaal was) om te overleven. Dus zijn wij chaotisch gefabriceerd (steeds in functie van de omgeving), vele oude eigenschappen blijven bestaan maar krijgen er andere eigenschappen (bv. een extra hersenlaag) bovenop. Zoals de Vlaamse woningen. Eerst een huis zetten en dan koten erbij bouwen. Evidenter zou zijn om een plan te maken dat harmonisch alle behoeften uittekent en dan in 1 keer laat bouwen. Maar zo werkt de natuur op aarde dus niet.

Fysiek zijn wij eerder zwak (de meeste viervoetige dieren zijn sneller, behendiger, sterker). Maar intelligentie was een goed wapen in de wereld na de dinosauriërs (moesten er nog dino’s zijn, we zouden waarschijnlijk uitgeroeid zijn geworden). Helaas (?) is onze intelligentie nog steeds gelinkt met ruwe emoties en handelingen. Meer zelfs: Hitler en Stalin e.a. combineerden extreme intelligentie met extreme dierlijke brutaliteit. Dus de cybermens (transhuman) zou onze oude hersenlaag in toom kunnen houden en dus racisme en brutaliteit in de kiem smoren. Zodat we enkel nog leven in een wereld met zachte, open, nieuwsgierige en tolerante mensen. Die misschien vrijwillig als kick een halfuurtje hun hersenen zo instellen dat ze het gevoel van te supporteren (wij tegen hen) ervaren, terwijl ze dan weer verder enkel “wij met z’n allen” ervaren.

Utopisch? Nee. Technisch binnen 50 jaar mogelijk. Maar je kan dan natuurlijk terecht komen in de wereld van The Matrix. Waarbij mensen jouw hersenwerking kunnen manipuleren.

Let wel: vandaag manipuleren wij constant elkander. Als men de nieuwsuitzendingen volpropt met de ingedeukte garagedeur van Crembo of het de B-H-V-soap, dan is dat indoctrinatie (lees vervuiling) van onze brains. Alleen ervaren wij dat minder brutaal dan wanneer iemand via een laptop de software in een cybermens zou manipuleren.

Is de transhumane mens wenselijk?

Je kan ook zeggen: het leven is de ene muziekflard na de andere beluisteren; het ene schilderij bekijken na het andere. De ene boeiende babbel hebben na de andere. Je kan je afsluiten van alle ellende, geen hoop hebben op een betere wereld en enkel zoveel mogelijk poëzie proberen te ervaren. Dat is mijn drug. Mijn ding. Maar soms (zie deze blog) kan ik het dan weer niet laten een mening te hebben, terwijl dat amper iets wijzigt aan de wereld. Ja, zwakzinnigen die niet gefrustreerd zijn en ook niet misbruikt worden, zijn gelukkig. Wie zijn lot aanvaardt (wat het boeddhisme ook zegt) en niet hoopt maar enkel IS (en ondergaat) ziet de dingen zonder utopie, zonder hoop, zonder wensen die vaak niet haalbaar zijn. De arbeider of bediende die nooit discussieert, zijn job doet zonder ambitie maar ook niet lijdt of zich niet verveelt, en daarnaast een hobby heeft, frit met biefstuk kan eten en naar zee (of elders) op reis gaat en zich niks aantrekt van al de rest… die is er beter aan toe dan wij met ons gebrabbel en onze gedachten. Alleen, er is geen weg terug, en die gelukkige arbeider of bediende is natuurlijk wel de speelbal van anderen en ziet de ontwikkelingen niet aankomen, maar ondergaat ze. Die strijdt voor ie het weet aan het front, terwijl wij die de ramp van het nationalisme, een logica van “wij tegen hen” zien aankomen en op  tijd vluchten.

Als de Eyjafjallajökull het toelaat, natuurlijk.

Hoop? http://nl.wikipedia.org/wiki/Transhumanisme

Troost? http://www.youtube.com/watch?v=jYOsWWKHZVw&feature=player_embedded

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 4 mei 2010 in geschiedenis, innovatie, maatschappij, science, technologie

 

Een Reactie op “Aan zij die wonen in maagzuurland

  1. Manu

    6 mei 2010 at 8:26 am

    Artificiële intelligentie. Jaja. Ik volg. En zeker als ik hoor dat het over 50 jaar al kan. Een stuk van jou dat ik met veel plezier heb gelezen. Toch vreesde ik eerst even dat een linkse moraalridder aan het toeslaan was. Dat deze mij zou komen vertellen wat goed is in onze wereld en wat niet. Iets wat sektes trouwens doen. Je haalt inderdaad de juiste pijnpunten aan, maar uiteindelijk stapte je niet mee in een oordeel. Dat stemde me blijmoedig. Integendeel, je gebruikte het als opstap om een véél interessanter onderwerp aan te snijden: de cybermens en dat juich ik helemaal toe. Laten we niet te lang meer wachten met het ontwikkelen van deze nieuwe ‘homo’, want de versie hier en nu rondkwaakt op deze aardbol, bakt er niet zo veel meer van. Evolutie van de hersenen nu! (als ordewoord op een nog nader af te spreken betoging hieromtrent zal het niet misstaan). Juist ja, wat zitten we hier nu nog te klungelen en klaar te komen bij een verbetering van een wereldrecord 100 meter hardlopen met een duizendste seconde, terwijl we tegelijkertijd weten dat we maar een grote minderheid van onze hersenen gebruiken? Als straks mijn nieuwbouwhuis van naaldje tot draadje volautomatisch zal gebouwd worden of dat ik me 300 km zal kunnen verplaatsen op de tijdspanne van nog geen seconde, wat zou ik dan nog zo nodig naar de fitness moeten, of elke dag, godbetert, joggen? Neen. Men mag, men mag alles doen wat men zelf wilt, maar ikzelf verkies toch het pure hersenwerk. Niet dat ik er veel heb, maar met een klein stekske kan je ook een groot vuur maken.
    Het enige wat ik heb en waar ik over tob is, hoe zal die cybermens tot stand komen. Wordt het een rechtstreekse input, neen toch, of laten we dat geval toch maar op een organische wijze groeien, ja toch? We gaan toch ook geen ‘mensen’ programmeren naar eigen goeddunken. Het cultureel gangbare van de tijd waarin we dit zullen kunnen, de traditie, de overtuigingen, de morele principes, niets daarvan zal direct terug te vinden mogen zijn in de eerste cybermens. Ook geen uit andere of gewenste tijdperken. De eerste cybermens zal de grootst gemene deler moeten worden van, tegen dan, acht of tien miljard mensen. Dat peis ik

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • mei 2010
    M D W D V Z Z
    « Apr   Jun »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Advertenties
     
    %d bloggers liken dit: