RSS

België, Que Faire?

28 jul

Wat is een land waard? En hebben we überhaupt nog naties nodig?

Naties zorgen voor de rechtstaat waarop democratieën stoelen. Ze worden geleid door vervangbare regeringen die aan het hoofd van een administratie staan. Deze laatste verzorgt de continuïteit en dient naar behoren te functioneren, d.w.z. een doeltreffende, behulpzame en dus humane administratie, samenwerkend met ministeriële kabinetten.

Een overheid int en verdeelt voorts de inkomsten, geeft subsidies en neemt initiatieven op diverse vlakken. Regeringen zouden, op basis van een visie, moeten ingrijpen op economische processen die anders nefast worden voor grote groepen van de bevolking.

Dat is wat de federale regering gestalte moet geven. Al of niet met een monarchie of een presidentieel systeem. Of voor mijn part een OpperAmbtenaar, De Grote Lakei, het Uithangbord, de Permanent op Missie-zijnde.

Meer moet dat niet zijn.

Hebben we België als natiestaat daarvoor nodig? Hebben we nog een federale regering nodig?

Alleen wanneer ze een meerwaarde hebben. Wanneer ze zich onderscheiden van andere overheden.

De unique selling proposition van Albert II lijkt me mager. Visie? Nou, misschien als burger, niet als soeverein. Teruggrijpen naar het nostalgische verleden van Boudewijn in een 21-juli boodschap, Expo58 als symbool uitmelken, smachten naar de Rode Duivels en Olympische atleten koppelen aan het Vaderland: het is allemaal wat mager.

Op buitenlands vlak hebben we Filip. Of De Gucht. En nog 8 andere instanties bevoegd voor buitenlandse aangelegenheden. Teveel van het goeie. Ook gezondheidszorg is in Belgenland in handen van 9 ministers. Tja; elk gewest dient vertegenwoordigd te zijn naast de vertegenwoordigers van de natie.

USP van dit alles? Zijn er méér resultaten door deze horde diplomaten en cabinetards? Nope.

We spelen internationaal schoothondje, maar van een landje iets groter dan een uitgelebberde schotelvod kan je moeilijk anders verwachten.

En de gezondheidszorg wordt al evenmin onttrokken aan de belangen van farmaceutische bedrijven.

Waarom hebben we de NV België dan nog nodig?

Kan federaal België oplossingen aanreiken tegen de wereldwijde speculaties? Nope. Daarvoor is de Belgische politiek niet bevoegd.

Hebben ze een visie over pensioenen? Nope, wegens onvoldoende guts. En een massa factoren die hen ontglippen.

Opwarming van de aarde? Gereutel in de marge, meer bekomt men niet.

Bovendien stellen we vast dat het overleg in de schoot van federaal België niet werkt, behalve op die punten waar politici met z’n allen voordeel aan hebben. Of onderwerpen die ze voldoende gering inschatten om in een koehandel te stoppen.

Waar loopt het mis? Bij de directie van de NV België? Of bij de aandeelhouders?

De aandeelhouders en dus de belanghebbenden van een natie zijn in de eerste plaats de minstbedeelden; zij die sociaal uit de boot (dreigen te) vallen.

Een oplossing zou kunnen zijn dat de aandeelhouders eender wanneer hun verkozenen kunnen terugroepen, en niet om de 4 of 5 jaar. Ook wie in de oppositie zit dient geanalyseerd te worden en onderzoekers moeten van elke verkozenen een breed beeld ophangen dat aan de burgers getoond wordt.

Het zou snel gedaan zijn met de vaudevilles van premiers die hun ontslag aanbieden en een week later zeggen dat er niks aan de hand is. Slecht gespeelde pathetiek. Met de voeten van de onderdanen rammelen. De media bezighouden, of erger: misbruiken. Al zijn uitgevers en hoofdredacteurs wat blij met de achtereenvolgende Wetstraattsunami’s op aquariumschaal.

Wie heeft België nog van doen wanneer amper 10% van de bevolking elkanders cultuur apprecieert of media volgt…

Wat gebeurde er met de Benelux? Opgenomen binnen de EU maar niet dood.

Op vinkenslag. En zeer bescheiden al es een initiatief nemend. Meer moet dat niet zijn. Meer kan dat niet zijn…

Dan maar de gewesten rechtstreeks een nieuwe samenwerking binnen de natie België laten uitwerken.

Wat is de USP van een Vlaams-Brussels-Waals verbond? Dat ze vanuit een regionaal eigenbelang (en niet dit van de natie België) gaan argumenteren, op tafel slaan, toegeven en binnenrijven.

En dat België minimaal gespijsd moet worden, zonder dat de Koning en zijn gestelde lichamen de (magere) vetpotten beheren en natuurlijk in de eerste plaats aan zichzelf en degene die uit hun hand eten, denken.

Vergeet niet: politici vechten in de eerste plaats om hun inkomen, hun boterham, hun prestige. Aan politiek doen is een job uitoefenen.

Leg alle bevoegdheden die betrekking hebben op de grote uitdagingen in handen van de gewesten. En laat hen permanent zetelen in een overkoepelend orgaan dat samenkomt in het federale parlement- zo staat die verouderde en oubollig ogende pluchen arena niet leeg.

Daar zijn we vandaag aangekomen als denkpiste.

Maar klopt dit verhaal?

Zullen de gewesten de pensioen redden? Zullen ze de motoren niet langer CO2 laten uitstoten? Kunnen ze de economie ten dienste maken van de burger?

Hahaha.

Regio’s die een broekzak groot zijn (zoals Vlaanderen, Brussel, Wallonië) dienen voor de grote thema’s enkel een administratie te hebben met een Secretaris Generaal per departement die zich gedraagt tegenover Europese commissarissen zoals burgemeesters nu staan t.o.v. de bevoegde overheden. Het beleid moet gevoerd worden uit Europa. Daar heb je Europese verkozenen voor. De regionale parlementen zijn dan gemeenteraden, de gemeenteraad Vlaanderen, deze van Wallonië en van Brussel. Want Vlaanderen is 1 grote gemeente. Of wat dacht je anders, bekeken op Europese schaal…

Dat er accenten gelegd kunnen worden (een eigen onderwijssysteem; eigen culturele accenten; oplossingen zoeken voor lokale problemen), uiteraard kan daar door de Vlaamse gemeenteraad over gediscussieerd worden. Maar bijvoorbeeld transport is een materie waar Europa knopen over dient door te hakken. En dus ook de budgetten moet beheren. Of er 12 vakken op de ring van Brussel komen, moet niet op Belgisch, Vlaams-Waals-Brussels vlak bekeken worden. Of de scheepvaart aangezwengeld moet worden en de NMBS ingeschakeld moet worden in een mobiliteitsplan, is een zaak voor de EU.

Maar ook de pensioenen van de Vlaming dient op Europees vlak geregeld te worden. Of denkt men nu echt dat solidariteit met Walen niet moet, met Hongaren als ontwikkelingshulp ingeschreven wordt en met Nederland enkel verloopt via bilaterale akkoorden…?

De problemen overstijgen de regio’s. Laat ze dan ook niet langer door navelstaarders oplossen. En breng in de media dagelijks verslag van de Europese instellingen; toon debatten van het Europees parlement, op dezelfde wijze als vandaag De Wever, Leterme, Thysen, Dedecker, Annemans, Rynders; di Rupo en Milquet de revue passeren.

Wij worden door de media volgepropt met perikelen tussen mensen die niks meer te beslissen hebben maar enkel nog aalmoezen kunnen verdelen; de rest kan door een administratie afgehandeld worden.

Voor visie is er geen ruimte want elke visie overstijgt het lokale niveau.

Voor Sinterklaas-spelen is er geen begroting. Wat blijft is het doorschuiven van de zwarte piet.

Politici vechten voor hun job. Het zijn satrapen.

En wij keken toe totdat de vaudeville een tragedie werd.

 
2 reacties

Geplaatst door op 28 juli 2008 in maatschappij, politiek

 

2 Reacties op “België, Que Faire?

  1. gerbrandkranendonk

    28 juli 2008 at 6:04 pm

    Wat een satrapen dus.

    En wat nu? Ik vind het erg clichématig denken van je, erg negatief. Begië heeft wel degelijk bestaansrecht. Het politieke bestel moet juist veel minder confederatief.

     
  2. yilli

    28 juli 2008 at 6:39 pm

    Cliché? Ik hoor in de media enkel flaminganten versus belgicisten en ertussen de opportunisten van het confederalisme à la MR en CD&V die vooral zichzelf in stand willen houden en daarom schipperen. Wat ik daarentegen zeg is o.a.
    1. enkel een supranationale structuur als de EU of de UNO kan de grote problemen oplossen;
    2. nationalisme en naties zijn overbodig en daarom achterhaald want met deze hefbomen kan je geen wereldproblemen oplossen, en ook de lokale problemen overstijgen een corporatistisch beleid (wat sowieso de norm is van lokaal verkozenen);
    3. politici zijn overbodig als ze enkel maar een mager vetpotje verdelen. We zijn beter af met een combinatie van ambtenaren (ja, er zijn er die de materie beter beheersen dan sommige politici met hun cabinetards én objectiever zijn in hun analyses), academici en vertegenwoordigers van diverse drukkingsgroepen. Akkoord, men probeert dit ook op die wijze in de politiek, maar juist door het carrièrisme van politici komt men enkel tot een mix van middelmatige beleidsdaden en gebakken lucht. Geen beroepspolitici dus. Of denkt u dat de landbouwers in Libramont nog niet begrepen hebben dat zij zich niet langer tot de Belgische, Waalse of Vlaamse politici moeten richten. Het economisch systeem is dermate complex en paradoxaal dat ze momenteel geen aanspreekpunt meer hebben…
    4. Het volk is fout bezig als het blind het betoog van opportunisten en demagogen volgt. Dus let op met parlementaire partijdemocratie want dat verglijdt snel. Wanneer België splitst en de Vlaamse rijkdom verdwenen zal zijn, zal men eindelijk beseffen dat de discussie absoluut niet draaide rond het verder in leven houden van België of de creatie van een autonoom Vlaanderen, of iets ertussenin. Creëer dus een alternatief. Geen verlicht despotisme, zoals in bepaalde middens geopperd wordt. Vertrek vanuit de noden aan de basis maar laat die in een groter geheel kaderen. Naties, geloof, instellingen: hun levensvatbaarheid is beperkt, dus spijt over hun heengaan moet men niet hebben. Maar evenmin moet men autonome regio’s als alternatief zien. Wie toevallig met zijn achterwerk op een oliebron zit, creëert een autonome regio (Koeweit, of Verenigde Arabische Emiraten) en geeft zichzelf alle rechten om te bepalen hoeveel die opborrelende olie wel zal kosten. Wanneer een economie lokaal is, kan dat. Wanneer een grondstof essentieel is in een wereldeconomie, wordt het ronduit een schurkendaad zich een grondstof toe te eigenen.
    Nogmaals: de discussies die vandaag in Belgenland gevoerd worden zijn geen antwoord op de problemen van deze tijd. Burgers worden en masse bedrogen door een getiktak in de marge.
    5. Het is tijd dat men beseft dat een parlementair partijsysteem eerder bizar in mekaar steekt. Beeld u een patiënt in die een hartoperatie dient te ondergaan. Zou u het liefst de voltijds betaalde vertegenwoordiger van de huisartsen aanhoren, of eerder een comité bestaande uit hartspecialisten, patiëntenorganisaties, verplegend personeel, psychologen en journalisten. Ik kies het laatste, maar vandaag slaagt de politiek erin om de beslissingen te laten nemen door enkele mensen per partij die zich over zowat alles buigen. En als er verkiezingen zijn dan maken ze beloftes die ze niet waar kunnen maken (zoals een huisarts of een psycholoog wel kan beloven dat hij een nieuw hart kan steken zonder te opereren, maar elke chirurg weet dat dit niet kan en achteraf brengt onze allesbelover er uiteraard niks van terecht in de ogen van de (naïef) goedgelovende. Verkiezingen zijn te belangrijk om er een folkloristische bedoening van te maken. Prins Carnaval heeft zijn plaats… wanneer het carnaval is.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • juli 2008
    M D W D V Z Z
    « jun   aug »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  •  
    %d bloggers liken dit: