RSS

Maandelijks archief: juni 2007

10 juni: L’Onion et la Farce


Onder de paarse regering Verhofstadt II waren links en rechts verouderde concepten. Er bestonden enkel nog lichtblauwen en donkerblauwen.

Zo werd het ook uitgedrukt tijdens het Apartheidsregime door een buschauffeur die het beu was dat blanken (ze zaten vooraan in de bus) en zwarten (zij werden achteraan toegelaten) steeds weer ruzie maakten. Hij stopte de bus, liet allen uitstappen en zei tegen de ruziemakende passagiers: voortaan zijn jullie enkel nog blauw. En stap nu terug in, de lichtblauwen vooraan, de donkerblauwen achteraan.

Vandaag moet je blauw door oranje vervangen en je hebt het profiel van Vlaanderen. Pintendrinkend Vlaanderen. Zesmaal werd tijdens de door alle media geregistreerde overwinningsspeechen door alle kopstukken van CD&V en NVA aangespoord tot het drinken van een pint, vele pinten…

Ik drink geen pinten. Ik hou niet van de bittere smaak van hop. Geef mij maar iets gecultiveerder, een streekbier bv. of een lekker wijntje.

Drinken SPa’ers wijn? Het zal zure wijn zijn geweest.

Dat het anders kan, bewees Antwerpen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen. Men voerde er het plebisciet in. Krachten ter linkerzijde werden er gebundeld om “de Patrick” te steunen. Van een centrum was geen sprake.

Den Yves en de Guy en de Johan gingen daarom ook met hun drieën de plebiscitaire toer op, maar ze gingen alle drie in het midden liggen (akkoord Johan iets naar links).

Wanneer vandaag Groen en SPa-Spirit in een kartel waren opgekomen (bv. onder de krachtige naam PRO), dan zouden ze sterker zijn dan CD&V-NVA. En wat zou er –naar analogie van het Antwerpse, maar ook het Franse model- gebeuren? Het midden (zowel CD&V als VLD) zou worden opgebroken (tenzij die twee een kartel vormen…). Syndicale christenen en sociaal voelende liberalen zouden de nieuwe beweging PRO steunen. Zeker wanneer deze ook ACW’ers, militanten van Oxfam en Pater Damiaanactie, als fabrikanten van zonnepanelen op verkiesbare plaatsen zou opstellen. De economische dynamiek van Pro zou een groene industrie in beweging kunnen zetten die uiteindelijk kan triomferen over het cynische economische stelsel van rechts dat louter geldgewin als drijfkracht achter economische initiatieven heeft. Beschaafd rechts versus Ondernemend links.

Ja, we zijn allemaal blauw.

Maar nee dus, De Apostelen van Groen kwamen apart op en gingen vooruit omdat een aantal linksen ditmaal op hen en niet op SPa stemden. Dat verkaart natuurlijk verre van alle verlies van SPa. Sommige hoppers zagen wel wat in de libertijnse pose van drieste Dedecker. En dat is een eerste paradox: Dedecker eigent zich uit naam van het gezond verstand het recht toe 180km/u op een autostrade te rijden en alle regels naast zich neer te leggen. Tegelijk wil hij meer geboden en verboden (dus regeltjes) voor wie niet zijn normenstelsel hanteert. Gevaarlijke logica die snel tot despotisme (maar zonder verlichte geest) kan leiden.

Waarom won CD&V? Om twee redenen: enerzijds de angst van de modale Vlaamse burger zijn levenswijze te moeten aanpassen. Paars had het voor hen uitgetekend: Kyotonormen, duurdere diesel, extra taksen op het wagengebruik naar gelang de afgelegde afstand, extra watertaksen op zwembaden die in elk modale tuin gevuld worden; extra taksen als men ’s zondags met de wagen pistoletjes gaat halen… de modale Vlaming ziet zijn grote ecologische afdruk ingekrompen worden door SPa, Groen en VLD. En dat vinden ze een achteruitgang.

Dat CD&V op geen enkele manier een alternatief heeft voor het CO2 probleem, behalve de pastoorsblik van Leterme: kom tot mij en alles zal opgelost geraken… deert menig Vlaming niet. Als ze maar gerustgesteld worden. Kop in ’t zand, als ’t moet. Zelf hebben de CD&V’ers een hoog Nonkel Bob-gehalte. Kom vrienden, zet u in ons midden.

En dat is wat nu zo typisch is voor het Vlaanderen van vandaag: rijker op materieel vlak dan Wallonië, zichzelf wentelend in genoegdoening en dus alleen nog maar openstaand voor hen die zeggen: alles gaat goed, alles zal goed blijven gaan, je hoeft niet te veranderen, stem gewoon op ons. En vooral : laat je niet beïnvloeden door andere culturen, leefgemeenschappen en talen.

Vlaanderen anno 2007 weigert solidair te zijn met Wallonië. Zoals het ook niet solidair wil zijn met ontwikkelingslanden. Eigen volk eerst is verworden tot: alleen nog maar Vlaanderen. Met taaleigenheid of cultuur heeft dit niks te maken, want Nederland is vandaag de dag even onbestaande in de Vlaamse huiskamer als Wallonië of Brussel.

En de tweede reden van het succes van CD&V ligt ‘em in het negatief imago in de media van de VLD. Maar dat verhaal is gekend. Als men té open is en de journalisten inzage geeft in het eigen ongesorteerde huisvuil…

Ronduit wansmakelijk zijn verklaringen als “men was moe van paars” of ook “ander en beter heeft de kiezer geredeneerd”. Politiek is te belangrijk om een partij of een minister “moe” te zijn. Nee, de kiezer heeft niet altijd gelijk. M.i. heeft ie zelfs zelden gelijk. Maar demagogen à la De Crem (die openlijk zijn leedvermaak voor de afgang van paars niet wegstak- de man heeft perverse neigingen) en Van Parijs, een ex-justistieminister die alleen maar inhakte op de dossierachterstand (die onder zijn beleid niet afgebouwd werd, maar wel onder paars) en de ontsnapte gevangen (waarvan de meeste al lang weer gevat zijn) spelen het spel op het lage niveau van de pot die de ketel verwijt.

Je kan dus verkiezingen winnen door in te hakken op wat niet perfect is, ook al is het gevoerde beleid beter dan wat je zelf twintig jaar een stuk deed. Katholieke regeringen creëerden de staatsschuld; paars bouwde ze af. De economie vervuilde onder CVP-regeringen, paars maakte een aanvang van een ecologisch gefundeerd beleid. VLD en SPa zijn afgestraft omwille van Franstalige ministers (op Financiën, Justitie en Defensie). Vlaamse kiezers willen bv. niks meer te maken hebben met de Waalse logica van “suspension of intolerance” die stelt: wie in een gevangenis zit, is daar deels zelf aan schuldig, maar ook de omgeving (opvoeding, genetische bepaaldheid en karaktertrekken) zijn factoren die tot een humaan vonnis moeten leiden. Nee, zegt CD&V-NVA, we moeten er met de grove borstel doorheen. Maar ze biedt nergens een becijferd of uitgestippeld alternatief; ze zeggen enkel wat beter moet. En niemand vraagt hen: hoe?

Misschien zouden partijen nog enkel aan verkiezingen mogen deelnemen als ze hun programma ook laten becijferen en een managementstrategie uitgestippeld hebben. Maar het Vlaamse volk vindt dit allemaal te veel gevraagd. Te moeilijk. Niet te vatten in een tv-format.

De doorsnee Vlaming heeft ook problemen met zijn geheugen. Niemand maakt nog de bedenking dat Leterme geen minister-president van Vlaanderen wou blijven, ofschoon de CD&V de regionale verkiezingen wonnen… door de stoelendans van VLD’er Dewael aan te klagen. Nu wordt de CD&V beloond ondanks eenzelfde stoelendans… De kiezer heeft gelijk? Nee, Leterme is een leugenaar die zich nooit openlijk verontschuldigd heeft (zelfs nooit uitgelegd heeft) waarom hij toch van mening verandert. In zoverre natuurlijk het statement dat hij indertijd maakte, niet gemeend was maar enkel om tactische redenen was. Spindoctoring is sedert het invoeren van de bijbel een maîtrise voor gelovigen die ook wereldlijke macht willen. Dat Yves er op de affiches als een pastor bijzit (met gevouwen handen), vredig toekijkend en schijnbaar de wijsheid in pacht hebbend, moet Slangen wel jaloers maken.

Vlaanderen en straks België zullen dus geleid worden door mensen die hun woord niet houden. Leuk.

België zal (misschien) geleid worden door een Vlaams minister-president die de federale verkiezingen wint op basis van een ontmantelingsbeleid. Het Belgische huis kan, volgens hem, gered worden door het zoveel mogelijk te slopen. Leterme wordt de allereerste federale premier die het als zijn hoofdopdracht ziet dit land uit mekaar te halen. Du jamais vu.

Goe bezig? Vlaanderen verschrompelt cultureel tot een dorp. België stelt niets meer voor en Wallonië wordt deels geregeerd door parvenues die consumeren als hun hoogste goed beschouwen (het rijtje zuipende en dikbuikig volgevreten mandatarissen is hallucinant… de Waalse definitie van een bon-vivant heeft weinig te maken met gevoelig zijn voor een verfijnde cultuur, laat staan het bohémiense carpe diem…).

De politieke paradox die uit deze verkiezingsuitslag komt, is dat de MR (en met hen ook CDH, en dus de meerderheid in Walenland) nu net geen staatshervorming wil omwille van de PS-hegemonie op gewestelijk vlak. Als de MR macht wil hebben, moeten er juist méér bevoegdheden (en geld) gaan naar de federale regering. Want zij zetelen niet in de gewestregering.

Ik voorspel dus nieuwe verkiezingen binnen 4 maanden. Of Albert II moest intussen sterven en Filip I zou het zo bont maken, dat men smeekt om de inboedel op te delen. Waarbij het koningshuis met z’n allen op een 15 meter lang jacht gezet wordt. Beschilderd met kevertjes door Fabre, voorzien van vleugeltjes door Panamarenko, belicht door Anne-Thérèse De Keersmaeker en aangedreven door mosselschelpen vermalen tot biomassa zal het schip het blauwe sop kiezen…

(En voor wie het nog niet begrepen zou hebben: noch België (lees deze verrijkende analyse op Visionair België over de historische leidraden bij het ontstaan van dit land, doorgetrokken naar de EU-ideologie van vandaag), noch een geïsoleerd Vlaanderen zijn de moeite om in leven te houden…)

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 12 juni 2007 in politiek

 
  • Archief

  • juni 2007
    M D W D V Z Z
    « Mei   Aug »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  •