RSS

Giraffen kijken in Portugal

29 jun

“Gaan we girafje kijken? Of wil je liever een luiaard zien. Of een neger?” (plausibele conversatie uit 1912).
Ja, laat ons de educatieve tentoonstelling “De Masaai in een nagebouwd dorp in de speeltuin van de grotten van Han” bezoeken (plausibele conversatie uit 1996).
Of beter: beleven we die interactieve tentoonstelling.

De Franse stervoetballer Christian Karembeu weigerde tijdens de triomf van “zijn” natie op de wereldbeker landenploegen (voetbal) om La Marseillaise te zingen en dit omwille van het respect voor zijn voorvader die in 1931 in het Bois de Boulogne ter ere van een koloniale expositie, tentoongesteld werd. Volgens Pascal Blanchard en Olivier Barlet in Le Monde is dit het kenmerk van en reactie op gedragingen die dateren uit het koloniale tijdperk, en die nog steeds actief zijn.

Op subtiele wijze, dan wel. Vandaag hebben we inderdaad de paviljoenen tijdens de wereldexpo waar diverse culturen zich via naties showen. In Hannover pakte Vanuatu uit met een mannenhut, incluis “inboorling”.
We hebben Canvas of National Geographic om het bizarre gedrag van de ander te aanschouwen. En misschien zo in onszelf een glimp onder het beschaafde vernis te vinden van dat “autenthiek” gedrag.
Maar vooral kunnen we anno 2005 met een mobilhome naar het Park der Portugezen rijden en de inboorling in zijn biotoop gadeslaan.
Twee jaar geleden deden we dit aan de Oostkust van Italië en mochten we te gast zijn bij Venetianen. Als dank voor hun gastvrijheid kookten we voor hen postmodern.
Benieuwd of we straks de geheimen van het Sardienengrillen zullen in het oor gefluisterd krijgen. Of heeft iemand misschien via Telenet een reportage gedownload op één van die 125 virtuele zenders waarin de Oezbeekse Gène Bervoets de pikante smaak van in de Taag verdwaalde grilproducten uit de doeken doet? Vooral niet naar me toemailen.

De Ander. Wat houden we van hen. Meer nog dan van onszelf. Zolang ze ons verrassen natuurlijk – en dit bij voorkeur gespeld met twee maal de letter r.

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 29 juni 2005 in media

 

Een Reactie op “Giraffen kijken in Portugal

  1. fuckin' john wayne

    1 juli 2005 at 12:09 am

    Yilli,

    Sleurt den kroost toch niet helemaal tot bij den portugeesch.(t’is er heet en de mensen vertonen er aanleg tot dieverij-zelf meegemaakt yilli! ‘k zweer het.)
    “Zo de mens gemaakt was om te reizen, had hij vast vleugels gekregen” zei bonneke steeds maar opnieuw en opnieuw…
    Blijft thuis, dan neddedaddalemolnivandoeng.
    Zo zou het ook kunnen zijn:
    “..’t was in dien tijd van het jaar dat de akkers kreunden onder den gesel der koopren ploert, en dat ’t volk morde over inquisiteur Somers. Zwemparadijzen waren slegs vir blanke kroostrijken toegangkelijk en de herbergiers van St.-Anna moesten toekijken hoe hun stadsgenoten, het leken wel Annabaptisten, zich overgaven aan hun meest primaire lustgevoelens op een nep-strandje (ontworpen door een Moorse homo nota-bene!) aan den overkant der stroom..”.(is een brug echt wel nodig?)
    Hier verschijnt onze held ten tonele. We zullen het ventje gemakshalve Y noemen.
    “..in zijn twaalfde levensjaar werd Y door zjn vader naar een afgelegen Kempisch bos gebracht om aldaar een initiatieritueel naar de volwassenheid te ondergaan. Toen de jongeling de volgende morgen, na het zingen van de Brabançonne in alle drie de landstalen, de hut verliet sprak hij profetische woorden: IK WIL ELKE BELGISCHE LED GEDOOFD ZIEN.
    Vervuld van zijn visioen trok Y ons land door; stand-by knopjes indrukkend, beeldschermen afzettend en mensen op nutteloos brandende lampen wijzend. Na één jaar had Y’s éénmansguerilla alle steenkoolcentrales overbodig gemaakt. Het tweede jaar sloot Doel 1. Het electorale potentieel van het ventje bleef niet langer onopgemerkt en de minister van belangrijke zaken riep Y bij zich. Y, de minister en een hele batterij geleerden braken zich wekenlang het hoofd over hoe ze het energieverbruik nog verder omlaag konden brengen. Net op het moment dat huilen hen nader stond dan lachen, opperde Y: LATEN WE ONZE GEBOUWEN EENS EFFICIËNTER GAAN VERLICHTEN. België haalde moeiteloos de Kyoto-norm, bespaarde 85% op haar energiefactuur en sloot alle kerncentrales.
    Y werd tot koning gekroond, vond een goei lief en al de mensen zagen elkaar graag en gaven mekaar kusjes en zo…echt waar Yilli! ‘k zweer het.

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Archief

  • juni 2005
    M D W D V Z Z
    « mei   jul »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Advertenties
     
    %d bloggers liken dit: