Niet dat ik er wakker van lig (integendeel: door er over te peinzen slaap ik intenser): waarom is er dit heelal? Waaruit is materie gemaakt? Hoe ontstaat complexiteit? Wat is singulariteit? Wat is de werkelijkheid werkelijk? Zijn deeltjes snaren? Zijn er grenzen aan dit denken?
25 oktober 2009
26 september 2009
Ontstaan sterrenstelsels uit zwarte gaten?
16 februari 2009
Nieuw(s) uit de kosmos
Astronomen kunnen weldra ontstaan kosmisch leven onthullen. En dankzij nieuwe satellieten zal men ook planeten die levensvatbaar zijn kunnen waarnemen. Bovendien hopen ze gravitatiegolven te ontwaren waardoor ze de eerste seconden van het heelal kunnen waarnemen. God wordt zichtbaar 
Februari-maart: vijf planeten zichtbaar aan de hemel.
Saharazand kan klimaat beïnvloeden!
9 februari 2009
Astronomie als spiritualiteit
“What I personally get out of being an astronomer, from my privileged professional life being able to learn about astronomy and the great advances, is a feeling of being part of the whole thing. Life is part of the universe; it has a place in the universe.
Life is an astrophysical phenomenon just the same way as the astrophysical phenomena that we see in the sun, galaxies and universe as a whole. It’s all about putting our own existence into context – this extraordinary universe we live in.”
(Simon Lilly)
Who needs religion?
En nog uit Zwitserland: een infrarood-analyse van ons melkwegstelsel leidt tot de vaststelling dat “the Milky Way may be 15 per cent wider and contain 50 per cent more mass than previously thought. It is spinning around its centre at nearly 100,000 miles per hour faster than previously estimated. This would mean the Milky Way could crash into the neighbouring Andromeda galaxy sooner than expected.”
En wanneer deze crash zal plaatsvinden kan je in de laatste regel van dit artikel lezen.
4 februari 2009
Black holes zijn mama’s
Astronomen ontdekken (en berekenen!) het verband tussen het ontstaan van sterrenstelsels en de aanwezigheid van superzware zwarte gaten in het centrum ervan.
8 januari 2009
Melkweg groter dan gedacht én zwarte gaten waren eerst
Niet dat wij er (door de zwaartekracht) iets van merken, maar we draaien sneller door het heelal. Althans, ons melkwegstelsel “spint” sneller. En het bestaat uit vier armen, is groter en bevat meer massa dan eerder gedacht werd.
En er is nog revolutionair nieuws uit astronomische middens: de kip of het ei-dilemma over wat eerst was, lijkt opgelost. Sterrenstelsels ontstaan uit zwarte gaten, en niet andersom.
8 september 2008
30 mei 2008
Blogportaal voor wetenschap
Drie rubrieken op de Nederlandstalige blog Scilogs: Ruimtelogs (kosmos en ruimtevaart), Breinlogs (psychologie, sociologie en hersenonderzoek) en Weetlogs (alle andere wetenschapsweetjes, van biologie over gezondheid tot wiskunde). Bloggers van dienst zijn wetenschappers of wetenschapsjournalisten.
30 april 2008
Traces du sacré
Multidisciplinary exhibition – Centre Pompidou du 7/5 au 11/8.
A visual exploration of one of the most pressing issues of our time.
Following what has come to be called “the disenchantment of the world,” a significant strain of modern art has found its roots in the turmoil attendant upon the loss of conventional religious belief, a terrain that continues to nourish the development of contemporary forms. Remaining, in a thoroughly secularised world, the profane vehicle of an ineluctable need to rise above the quotidian.
6 april 2008
Over osmose, liefde en communicatie
Communicatie heeft in de eerste plaats te maken met uitwisseling van gedachten en beïnvloeding van het wordingsproces van de ander en zichzelf.
Communicatie kan het verlengstuk genoemd worden in de ontwikkeling van de kosmische krachten.
Van oerknallen en kernfusies via erosie en osmose, over samen leven, dialoog en debat tot liefde.
Maar communicatie is ook manipulatie. Steeds weer. Want alles wat bestaat neigt tot overleven en zal daarbij niet aarzelen het andere in te palmen, uit te schakelen, te overtroeven.
Communicatie heeft ook te maken met samenwerking, al of niet (maar meestal wel) om eigenbelang. Liefde is een uitzondering, al wordt liefde soms afgekocht met seks en /of geld.
In de kosmos zijn er grosso modo drie manieren van in het leven staan.
De Darwiniaanse logica stelt dat wezens zich moeten aanpassen aan hun omgeving (of hun omgeving moeten wijzigen, indien ze daartoe in staat zijn) met gevolg dat de meest aangepaste zullen overleven en via reproductie (genetische overdracht) belangrijke eigenschappen overgegeven zullen worden op de volgende generatie. Dit selectieproces zal de specimen in staat stellen uiteindelijk een levenswijze te hebben die (zolang de biotoop niet drastisch wijzigt) meer te bieden heeft dan gestresseerd op zoek te zijn naar voedsel en steeds alert te moeten blijven (want elk bestaand wezen is prooi). Rust en genot kunnen ervaren worden en zelfs een verfijnde cultuur kan ontstaan (wanneer ledematen –bv. fijne vingertoppen- en hersenen zich in die richting hebben ontwikkeld).
Doordat binnen dit bestaan overleven steeds op het menu zal staan, is er ook een hoge dosis adrenaline en testosteron aanwezig. Binnen een mensencultuur leidt dit tot een vrije marktdenken waarbinnen de darwiniaanse logica wordt toegepast en er een survival optreedt die leidt tot monopolievorming, faillissementen, extreme rijkdom, egocentrisme, hebzucht en sociale drama’s. Momenteel heeft dit economisch Darwinisme ertoe geleid dat een groot deel van de niet-onuitputtelijke natuurlijke grondstoffen, bijna uitgeput zijn en de aarde op diverse wijzen aan het wijzigen is door de afval die dit economische proces heeft opgehoest.
Een tweede gezicht van de darwiniaanse natuurfilosofie is deze van de samenwerking. Deze kan zowel de vorm aannemen van liefde (bv. tussen moeder en kind, waarbij het kind bescherming en zekerheid krijgt en de moeder zich goed voelt en vertedering ervaart) als van coöperatie (mieren trommelen luizen tot aan een plant waarna de luizen zich tegoed doen aan die plant (hun favoriete voedsel) en de mieren de luizen melken (luizenmelk is dan weer het favoriete voedsel van de mieren is). In al deze vormen van samenwerking schuilt er tegelijk egoïsme en altruïsme. Men geeft om ook te krijgen. Zonder te geven, zal men niks krijgen. Maar zonder te krijgen, zal men ook niet willen geven. Binnen de menselijke economie zijn het de reclamejongens die begrepen hebben dat door bv. in een reclamespot humor te steken (en zo een boodschap via een glimlach te laten overkomen) de consument ontvankelijker en positiever zal staan tegenover de boodschap. Ook derde wereldbewegingen die pleiten voor eerlijke handel wijzen op de noodzaak van samenwerking die leidt tot een win-win situatie. De wijze waarop wij omgaan met gehandicapte medeburgers is eveneens een manier die het darwinisme links laat liggen. Wij offeren degene die slecht te been is, niet aan de predator. Wij zullen onze omgeving eerder aanpassen aan de anders-valide medeburger.
Deze tweede vorm van natuurlijke logica gedijt het best in tijden van overvloed. Zoniet zal blijken dat elke soort (en binnen elke soort elk individu) eerst aan zichzelf zal denken en pas dan aan de ander (in geval van ouder-kind relatie wordt het kind beschouwd als zijnde een onderdeel van het zelf; moeder en kind zijn één).
Een tweede bestaanswijze is deze van de zelfregulerende chaos van complexe structuren. Deze logica probeert het ontstaan van het leven te verklaren op moleculaire niveau. Basisprincipe is het geheel te laten draaien. Herstellen wat stuk is, maar niet noodzakelijk verbeteren. Het is een logica die geen vooruitgang kent maar wel zelfregularisatie. Als een situatie hopeloos nefast is, dan worden de kaarten geschud en probeert men iets nieuw, binnen de krijtlijnen van een aantal natuurwetten. Wie zijn huid schaaft, ziet een nieuw stukje huid spontaan groeien. Als een kopie van het weggeschaafde. Soms kan deze kopie foutjes bevatten. Kankercellen. Of –zou men kunnen fantaseren- pigmenten die bv. resistent zijn tegen UV-straling. In dat laatste geval is er toevallig sprake van vooruitgang. Meteen is ook duidelijk dat vooruitgang subjectief ingevuld wordt.
Een derde zijn speelt zich af op het niveau van zoogdieren. En leidde via evolutie tot artistieke uitingen. Nutteloos en toch onderwerp van heel wat gesprekken. Zoals op deze blog. Maar dat verhaal wordt later vervolgd. In de vorm van een triptiek, getiteld: De Digitale Mens. Zodra het werk klaar is, plaats ik de foto’s.
